• LonelyHenry
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-03-08
  • จำนวนเรื่อง : 24
  • จำนวนผู้ชม : 3052
  • จำนวนผู้โหวต : 5
  • ส่ง msg :
Lonely Henry
Blog รสแซ่บ อ่านแล้ว ซี้ดปาก เผ็ดร้อน จัดจ้าน ถึงใจ (อย่าลืมอ่านเรื่อง ย้อนหลังด้วย เพื่อเพิ่มความแซ่บ 5 เด้ง จ่ายรอบวง)
Permalink : http://www.oknation.net/blog/lonelyhenry
วันพฤหัสบดี ที่ 3 เมษายน 2551
คิดถึงคนแปลกหน้า
Posted by LonelyHenry , ผู้อ่าน : 97 , 17:25:39 น.  
พิมพ์หน้านี้

คุณเคยคุยกับคนแปลกหน้ามั้ย?

เวลาที่คุยกับคนแปลกหน้านี่.. รู้สึกยังไงครับ?

ตื่นเต้น เร้าใจ หัวใจเต้นโครมคราม, สนุก มัน ปล่อยใจไปเต็มที่ ไม่สามารถคาดเดาอะไรล่วงหน้าได้, หรือรู้สึกเบื่อหน่าย เฉยเมย ไร้อารมณ์ อยากกินส้มตำไทย.. ใส่ปู แล้วตบด้วยเส้นเล็กหมู.. ต้มยำ! (ไม่เผ็ด)

ผมเคยนะครับ คุยกับคนแปลกหน้าบนรถเมล์..

ผม: อ้าว! สวัสดีครับ.. คุณแม่! (ผมทักหญิงวัยกลางคน ที่นั่งข้างผมบนรถเมล์ ยกมือไหว้ ทักทาย ด้วยน้ำเสียงสู๊ง..ง มั่กมั่ก ตื่นเต้นดีใจ ปานประหนึ่งพลัดพรากกันมาหลายสิบปี)

คุณแม่: .. (แม่ของใคร ก็ไม่รู้นะครับ.. คืองี้.. ผมมันพวก ขึ้นรถเมล์ปุ๊บ หลับปั๊บ พอสลึมสลือ ตื่น! เห็นคนนั่งข้าง ๆ มองแว๊บ ๆ แม่ของเพื่อนที่ผมสนิท มานั่งข้าง ๆ ตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่ทราบ ไอ่ผมมันพวกมารยาทดี แต่.. เธอเงียบครับ ท่านผู้ชม ไม่มีเสียงตอบจากสวรรค์ และไม่มีแม้แต่ เสียงกระซิบ มาจากนรก.. ไม่เป็นไร คุณแม่ อาจชอบหลับบนรถเมล์แบบผม แต่ตกใจตื่น เพราะเสียงทัก เลยยังงง ๆ ไม่ทันตั้งตัว)

ผม: นี่คุณแม่.. ไปไหนมาเหรอครับ? (ผมถามต่อ)

คุณแม่: (ทำท่างง ๆ ยังสงวนท่าที ไม่มีคำตอบ แต่สีหน้างงมั่กมั่ก ความงง ยังถ่ายทอดออกมาทางดวงตา เพราะดวงตา คือหน้าต่างของหัวใจ นี่เมิงมาเรียกกรูว่า แม่ ตั้ง 2 ที ตกลงว่านี่ กรู.. ไปเป็นเมียพ่อเมิง ตั้งแต่เมื่อไหร่ว่ะ? สายตาของแม่ สื่อความหมาย ได้แบบนั้น)

ผม: เอ่อ.. แล้วนี่จะไปไหนต่ออ่ะครับ? (ผมถามไปเรื่อย ๆ ใจคอจะไม่ใส่ใจในคำตอบบ้างเลย หรือนี่!)

คุณแม่: (ยังไม่ทันจะตอบคำถาม พอดีรถเมล์จอดป้าย แค่นั้นแหละ คุณแม่ลุกขึ้นได้ วิ่งลงจากรถทันทีเลย เร็วอย่างกะหายตัวได้)

ผม: อ้าว.. คุณแม่ครับ.. คุณแม่! ยังไม่ถึงบ้านเลยไม่ใช่เหรอครับ (ผมตะโกนถามไล่หลังลงมาจากรถเมล์) เอ๊ะ! หรือว่ามันเลยมา หลายป้ายแล้ว แหม.. ผมนี่แย่จริง ๆ เลยนะ ชวนคุณแม่คุยอยู่ด้าย..

รถเมล์ค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกจากป้าย ผมมองตามหลังไปด้วยความรักและห่วงใย ship หายแล้ว นั่นมันแม่ใครก็ไม่รู้ เสือกคุยอยู่ด้วย ได้ตั้งนาน

วัยรุ่นเซ็งเลยครับ ท่านผู้ชม!

หลายวันก่อนมีคน add เอ็ม ผมมาครับ งงมั่ก ๆ ใครกันหว่า? อยากเซอร์ไพร้สเรา ชื่อก็ไม่คุ้น หน้าตาก็ไม่มีให้เห็น แถมยัง add ผมมา มีวัตถุประสงค์อะไรแอบแฝงป่าวเนี่ย (ผมเริ่มนอยด์ อีกแระ)

ผม: เอ่อ.. โทดทีนะคร้าบบบ เราเคยรู้จักกันมาก่อนอ่ะป่าว? (นิ่ม ๆ เนียน ๆ)

she: (เงียบไปประมาณ 5 วิ. สงสัยลังเล) ป่าว! (นางตอบกลับมา สั้นมั่ก)

ผม: โหย.. ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนด้วย.. ดีเลย! งั้น.. มีรูปป่าว? (ผมถามกลับทันที) แลกรูปกัน!

(เฮ้ย! เด็กมัธยม เจอกันครั้งแรกทางเอ็ม เค้ายังไม่แลกรูปกันไวขนาดนี้เลย แบบว่า สงวนท่าทีหน่อย สงวนท่าทีอ่ะ เข้าใจป่าว.. เพื่อนผมที่นั่งถัดโต๊ะผมไป ลุกขึ้นมาเตือนสติเยอะเยอะ)

she: (เงียบ! คราวนี้ นานกว่าคำถามแรก แบบเงียบไปประมาณ 15 วิ. นางคงลังเลมากขึ้น 2 เท่า) ไม่มี.. (ที่สุด ก็ตอบกลับมา)

(โหย.. รูปถ่ายก็ไม่มี.. งั้นเอางัยดี สมองผม ประมวลผลด้วยความเร็ว 45 คำต่อนาที เฮ้ย! สมอง! ไม่ใช่เครื่องพิมพ์ดีด!)

ผม: งั้น.. เย็นนี้ว่างป่าว? (อ่ะจึ๋ย.. อ่ะจึ๋ย.. คำถามชี้นำอย่างมีเลสนัย)

she: (คราวนี้ เงียบหายไป นาน..น มันนานกว่า 2 คำถามแรก มันนานมั่กมั่ก โหย.. คนเราคิดอะไรนาน คิดอะไรจะมากมายขนาดนั้น แค่ถามว่า เย็นนี้ว่างป่าว ไม่ได้ถามว่าจะแต่งงานกันไหม? หรือว่านางหันไปปรึกษาเพื่อน โทรหาแม่ หรือโทรจองห้องจัดเลี้ยง.. แต่งงาน.. กับผม! เจตนาอ่ะ แค่อยากถามว่า เย็นนี้ว่างป่าว? จะชวนคุยเอ็ม ต่อตอนเย็น แบบคุยกันยาว ๆ ไปถึงกลางคืนดึก ๆ เลย นางคิดอะไรอยู่เนี่ย? เอ๊ะ! หรือเป็นที่ผม ที่คิดอยู่กันแน่) คือแบบ.. ถ้าว่าง.. จะชวนทำอะไรเหรอ? แล้วถ้าไม่ว่าง..

ผม: (ยังไม่ทันรอให้ นางพิมพ์จบข้อความ ผมรีบเปลี่ยนเรื่องคุย เบี่ยงเบนความสนใจ ไปทางอื่นทันที) ทำไมถึง add เรามาอ่ะ? ไปเอาเอ็ม เรามาจากไหนเหรอ?

she: เพื่อนให้มา (นางตอบ แต่แบบยังลังเล นิดนิด) เพื่อนบอกมาให้ add (เอ๋า! นี่ถ้าเพื่อนบอกให้ไปกินขี้ นางจะไปกินขี้ ตามเพื่อนบอกอ่ะป่าว ผมคิดในใจ)

ผม: เพื่อนชื่อไรเหรอ? (คือแบบว่า ผมงง ทำไมเพื่อนถึงไม่ add เอง หรือว่าเพื่อนของนาง ผมรู้จัก หรือว่าเพื่อนของนาง อยากรู้จักผม แต่ไม่กล้าคุยกับผม หรือว่า เพื่อนของนาง ผมไม่รู้จัก หรือว่า.. เพื่อนของนาง... หรือว่า.. หรือว่า.. ผมคิดอะไรเรื่อยเปื่อยไปอีกตั้งมากมาย จนไปจบตรงที่ หรือว่า เพื่อนของนาง.. เป็นสายลับซีไอเอ แล้วแอบส่งนาง ปลอมตัวมาล้วงความลับ อันดำมืดจากตัวผม)

คนเรามีมากมายหลากหลายเหตุผล ในการ add ผู้อื่นเข้ามาอยู่ใน list ในเอ็ม เพื่อจะได้คุย ในเวลาต่อมา

แต่ผมมักจะรู้สึกไม่ไว้วางใจ หรือไม่สนิทใจ ในการพูดคุยกับคนเหล่านั้น ต่อให้คุยกันไปนานแค่ไหน หรือคุยเปิดใจไปในทุกเรื่องไปแล้วก็ตาม

ที่สุด ผมก็ยังมีความรู้สึก เหมือนคุยอยู่กับ "คนแปลกหน้า" อยู่ดี แต่ทำไม คนอีกตั้งมากมายหลายคน ถึงยังชื่นชอบกับการพูดคุยกับคนแปลกหน้า คืนนี้ รายการเฮนรี่ที่รัก มีคำตอบให้คุณ (อ่ะจึ๋ย.. สงสัยดูทีวีมากไปหน่อย!)

ผมสรุปเหตุผลง่าย ๆ หลาย ๆ ข้อ ที่ยังทำให้ผู้คน อยากพูดคุยอยู่กับคนแปลกหน้า (โดยเฉพาะทางเอ็ม) ออกได้เป็นกรณีใหญ่ ๆ ดังต่อไปนี้คือ

1. ความเหงา - เคยไหมครับ เวลาที่เหงามาก ๆ ขอเพียงแค่มีใครสักคน ที่เปรียบเสมือนก้านไม้ขีดไฟในความมืด ที่แม้จะสั้น (ก้านไม้ขีดไฟสั้น! อย่าคิดไปไกล ว่าอะไรสั้น!) และริบหรี่ แต่ก็มีค่ามหาศาล ที่จะนำพาใครสักคน ลอดพ้นออกจากอุโมงค์ของความเหงา ที่ทั้งมืดและเดียวดายได้ (สำนวน อ้วกแตก แต่เถียงเหรอว่า.. ไม่จริง)

2. เผื่อฟลุ้ค - (อาจจะมี หรือไม่มี ผมไม่รู้ แต่..) มันก็มีคู่รักออนไลน์ ที่จบลง.. ด้วยชีวิตรักอันสมหวัง พบเนื้อคู่ตุนาหงัน ได้ครองคู่กันไป สมใจปอง (เป็นข่าวดัง) ก็ไม่ใช่น้อย มากมายหลายคู่ทีเดียว

แต่ก็อย่าลืมนะครับ บางคนก็อาจไม่มีโอกาสได้กลับมาอัพบล็อกได้อีกเลย กลายเป็น "บล็อกกำพร้า" เพราะโดนคนจากโลกไซเบอร์ ลวงไป ฆ่า ข่มขืน ชิงทรัพย์ ตัดคอ แล้วยัดกล่อง (ไม่รู้มองโลกในแง่ร้ายไปป่าว)

3. เพื่อนไม่คบ - พวกนี้น่าเห็นใจ เปลี่ยนชื่อ เปลี่ยนแซ่ ปลอมตัวเข้ามา หาเพื่อนคบทางเอ็ม คิดอีกแง่นึง ก็ยังดี ดีกว่าอยู่ป่าว ๆ

4. (ปลอมตัว มา..) สืบราชการลับ - เป็นประเภท เค้าวานให้หนู.. เป็นสายลับ ปลอมตัวไป หลอกล่อ สืบเสาะ หาข้อเท็จจริง (ฟังดูตื่นเต้น เร้าใจ ซะยิ่งกว่าหนังสายลับ จารชนพันหน้า โจรห้าร้อย (รู้สึกอันหลังสุดจะไม่เกี่ยว)) เผื่อฟลุ้ค (อีกนั่นแหละ..) ความลับบางอัน อาจหลุด ๆ ก็ได้ ตอนคุยกันในเอ็ม (เฮ้อ.. คิดได้ไงเนี่ย)

5. (และข้อสุดท้าย..) พรางตัวจากชีวิตจริงอันแสนโหดร้าย - พวกนี้อาจผิดหวัง หรือไม่สมหวังในชีวิตจริง อย่างเช่น แอบปิ๊งใคร แต่เค้าไม่สน ก็เลยต้องพรางตัวเข้ามา แอบพูดคุยกันผ่านเอ็ม ก็ยังดี

สำหรับกรณีนี้ บางที เราอาจจะพบกับคำตอบสุดท้าย ที่น่าแปลกใจเป็นอย่างยิ่ง เมื่อวันนึง ที่เราอาจจะรู้ความจริงว่า สาวสวย (ที่เค้าบอกเราผ่านเอ็ม หรือสร้างภาพในฝันให้กับเรา) ที่เราคุยด้วย พร้อมกับจินตนาการว่า.. เค้าสวยอย่างงั้น เค้าหุ่นดีอย่างนี้.. ความจริง.. อาจจะเป็น ยัยอ้วน สิวเขรอะ หรืออาจจะเป็น ยัยจ่อย ฟันเหยิน ที่เราปฏิเสธ เคยไม่รับรักเค้าไป เมื่อหลายปีก่อน หรือร้ายไปกว่านั้น อาจจะเป็นไอ่เอ๋อ ซกม๊ก (หนุ่ม) โต๊ะข้าง ๆ ที่แอบปิ๊งเราอยู่ แต่ว่าเรา ไม่ได้สนใจ ไม่อยากทำงานกรมป่าไม้ (เดียวกัน) กับเค้า จนเค้าต้องหาวิธีปลอมตัวเป็นหญิง (แหม่.. มันเข้าทาง ที่จะได้ปลดปล่อยความเป็นหญิง ผ่านเอ็ม) มาคุยกับเรา ก็อาจเป็นไปได้ (หรือเป็นไม่ได้ ก็ไม่แน่ เอ่อ..)

แต่ไม่ว่าจะเป็นข้อไหนก็ตาม ขอให้คุณเป็นคนดีของสังคม เพียงเท่านี้ ก็น่าจะเพียงพอแล้ว (เกี่ยวกันไหมเนี่ย?)

ก่อนจากกันวันนี้ ไม่ต้องเชื่อผมมาก เพราะข้อสรุปทั้งหมด มาจากความคิดของผมคนเดียว

พบกันใหม่ พรุ่งนี้ครับ.

หมายเหตุ: เรื่องนี้เขียนในไดอารี่อันเก่า 3 - 4 ปีมาแล้ว ปัจจุบันนี้ เจ๊งไปนานแล้ว เจ้าของทะเลาะกัน หรือไงนี่แหละ พอมันทะเลาะกันไม่รู้เสร็จหรือยัง มันเล่นลบทุกอย่างที่คนมาเขียน ออกหมดเลย ดีว่ามีเซฟเก็บไว้บางส่วน ไปรื้อเจอ อ่านแล้วยังใช้ได้ (สำนวนอาจจะ วัยรุ่นไปหน่อย แม้จะหลายปีแล้ว) ก็เลยขออนุญาต เอามาโพสที่นี่ ให้อ่านกันเล่น ๆ ถ้าชอบ จะคุ้ยออกมาโพสอีก

 

อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 3
ปลาท่องโก๋ วันที่ : 03/04/2008 เวลา : 17.43 น.
http://www.oknation.net/blog/Platongo
"油条" ป(ล)าท่องโก๋

เพิ่งมาอ่าน เอ็นทรี่นี้ของคุณ โลนลี่อองรี เป็น เรื่องเเรก
ประมาณว่าถูกใจ ขออนุญาต เพิ่มเป็นเพื่อนบ้านนะครับ
ปล.ผมก็เป็นคนแปลกหน้านะครับ ฮ่าๆ
ความคิดเห็นที่ 2
Law222 วันที่ : 03/04/2008 เวลา : 17.33 น.
http://www.oknation.net/blog/Law222
รู้เท่าเอาไว้กัน รู้ทันเอาไว้แก้ รู้ให้แน่ๆใช้ได้ทั้งแก้ทั้งกัน

ไม่คิดถึงคนหน้าแปลกนะคับ
ความคิดเห็นที่ 1
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 03/04/2008 เวลา : 17.30 น.
http://www.oknation.net/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

แสดงความคิดเห็น

  เข้าสู่ระบบ   |   สมัครสมาชิก
ชื่อ:  
อีเมล์:  
เว็บไซต์:  
ความคิดเห็น:  
   

ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION


กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< เมษายน 2008 >>
อา จ อ พ พฤ ศ ส
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30