เฮ้อ...ต้องขอถอนหายใจออกมาด้วยความหดหู่ใจอย่างมาก ก่อนที่จะไปพูดถึงเรื่องทหารที่เราเริ่มรู้จักมากขึ้น

ก้อจะไม่ให้รู้สึกหดหู่ใจได้อย่างไร ก็ในเมื่อ ณ ขณะนี้ พล.อ. สินธิ บุญยรัตกลิน ประธานคมช. และ พล.อ. สุรยุทธ์ จุลานนท์ นายกรัฐมนตรี ก็เป็นอดีตนายทหารมากก่อน แต่กลับไม่ได้ให้ความสำคัญกับทหารชั้นผู้น้อยที่เสียสละ และเสี่ยงตาย ในการรักษาความสงบเรียบร้อยอยู่ที่ 3 จังหวัดภาคใต้ของประเทศไทยเท่าที่ควร

เรารู้สึก...ว่ามันเป็นเรื่องตลก ที่ขำไม่ออกจริง ๆ  ที่มีทีวีจัดรายการพิเศษให้ประชาชนไทย ช่วยเหลือทหาร 3 จังหวัดภาคใต้ ด้วยการบริจาคเงินซื้อเสื้อเกราะกันกระสุน ตอนแรกก็ไม่ได้รู้สึกอะไรหรอก มีแต่ความรู้สึกว่าอยากจะช่วยเหลือพี่น้องทหารที่ลงไปปฎิบัติหน้าที่ใน 3 จังหวัดภาคใต้

แต่ก็อดไม่ได้ที่จะต้องออกมาระบายความรู้สึกลึก ๆ ว่า...ระหว่างรถถังหุ้มเกราะ กับเสื้อเกราะกันกระสุน สิ่งไหนสำคัญกว่ากัน และจำเป็นสำหรับทหารกันแน่

งบประมาณ 4000 ล้านบาทที่พล.อ.สนธิ อนุมัติให้จัดซื้อรถหุ้มเกราะไปแล้วนั้น สำคัญมากกว่าเสื้อเกราะของทหารอย่างนั้นหรือ

การออกมาให้ประชาชนช่วยกันบริจาคเงินเพื่อซื้อเสื้อเกราะกันกระสุนนั้น เหมาะสมแล้วหรือ เมื่อมาคิดเปรียบเทียบกับรถหุ้มเกราะ 4000 ล้านบาทที่ได้อนุมัติไป

สงสารทหารชั้นผู้น้อยที่ลงไปปฏิบัติภาระกิจใน 3 จังหวัดภาคใต้จริง ๆ แต่ก็ไม่ทราบว่า...สาเหตุใดทำไมลูกพี่ของนายทหารเหล่านี้...ถึงไม่ให้ความสำคัญกับเขาเหล่านั้น

เงินบริจาค...เราไม่เสียดายหรอกนะ

แต่งบซื้อรถถังหุ้มเกราะอะไรนั่นน่ะ จำเป็นมากกว่าเสื้อเกราะ สำหรับป้องกันชีวิตของนายทหารที่ลงไปทำหน้าที่ด้วยความเสียสละ อย่างนั้นหรือ