ภัยจากการเมือง ภัยเศรษฐกิจ ภัยจากการศึกษา ภัยจากการเล่น msn  ภัยจากปากคน(ที่ชอบโกหก) ฯล
  หัวข้อเหล่านี้ผู้คนส่วนใหญ่คงไม่มองว่ามันจะเป็นภัยอะไรหนักหนา ถ้าเราเข้าใจที่มาของนิยามหัวข้อที่ขึ้นอยู่นี้
   ภัยจากการเมือง เรื่องของนักการเมืองที่เอาแต่ใจจะทำอะไรก็อ้างเอาเสียงส่วนใหญ่ที่เป็นพรรคเป็นพวกร่วมกันกระทำ โดยไม่เห็นหรือพยายามเข้าใจปัญหาที่จะส่งผลกระทบต่อความรู้สึกของประชาชน ไม่มีบรรทัดฐานที่เป็นแบบอย่างให้นักการเมืองรุ่นใหม่ๆ ถือเป็นภัยอันตรายในอนาคต
    ภัยจากเศรษฐกิจ เรื่องของปากท้องประชาชนในชาติที่ต้องดิ้นรนกับปัญหาการประกอบอาชีพที่ต้องแก่งแย่งและช่วงชิงเพื่อเอาชนะความยากจน การกำหนดราคาของสินค้าที่เกินจริง ที่เกิดขึ้นทุกหย่อมหญ้า รัฐไม่สามารถควบคุมได้
    ปล่อยใหประชาชนต้องถูกกลืนไปในกระแสของกลุ่มทุน และเพิ่มภาระให้ประชาชนผู้บริโภคต้องแบกรับในที่สุด
    ภัยจากการเรียน การศึกษาในปัจจุบันไม่สามารถทำให้เด็ก เยาวชน ได้รับความรู้พอที่จะเป็นเกราะป้องกันความเป็นมนุษย์ที่จะไม่ถูกล่วงเกินทางเพศ หรือแม้แต่ผู้ได้ชื่อว่ามีวุฒิภาวะทางการศึกษาที่อยากมีปริญญาหลายใบก็ถูกล่วงละเมิดเพียงเพื่อการแลกเปลี่ยนสู่ความสำเร็จกับกระดาษที่เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งใบ แต่ในความเป็นจริงทำงานไม่เป็น จะโทษสถาบันหรือตัวเราดี !  
   ความซ้ำซากที่ไม่เปลี่ยนแปลง เมื่อเด็ก และเยาวชน ต้องเพิ่มการเรียนพิเศษที่ผู้ปกครองเชื่อว่า จะสามารถทำให้เด็กๆผ่านเงื่อนไขที่เรียกว่าการสอบไปได้
   แสดงถึงความล้มเหลวทางการศึกษาในประเทศ ที่ไม่เคยมีครูบาอาจารย์คนไหนออกมาอธิบายเลยว่า ทำไมต้องให้เด็กตรากตรำกับการศึกษาขนาดนี้
   ภัยจากการเล่น msn หรืออะไรก็ตามที่เรียกรวมๆว่า ไอที การเกิดของข่าวในทางร้ายที่ผู้ใช้สื่อจำพวกนี้มีอยู่เกือบทุกวัน และเพิ่มความรุนแรงขึ้นจนน่ากลัว 
   เป็นจุดเริ่มต้นของการก่ออาชญากรรม ที่พูดกันมานานพอสมควร ซึ่ง ณ.เวลานี้พื้นที่กลายเป็นเครื่องมือที่คนเลวสามารถแฝงตัวอยู่ได้อย่างออกหน้าและสามารถเลือกเหยื่อที่ต้องการ
   นับเป็นเรื่องอันตรายที่สุด เดิมทียังมีความคิดว่า ผู้ใช้น่าจะเป็นผู้มีความรู้ความเข้าใจในเครื่องมือ แต่ลืมไปว่าสิ่งที่ผู้ใช้เครื่องมือขาดทักษะ คือ ความรู้ความเข้าใจในการใช้ชีวิตที่จะอยู่อย่างปลอดภัยไม่ประมาท ไม่มองทุกคนเป็นคนดีมีเมตตา มีน้ำใจ ฯล ซึ่งป็นเรื่องลวงโลกได้ทั้งสิ้น
   การเปิดเผยข้อมูลของผู้เล่นจึงเป็นเรื่องอันตรายที่ทำให้ผู้อื่นรับรู้ถึงอารมณ์ที่เกิดขึ้น และสามารถวิเคราะห์และเลือกใช้วิธีกับผู้ตกเป็นเหยื่อ โดยเหยื่อเองก็ขาดทักษะดังกล่าวข้างต้น
   การช่วยกันเฝ้าดูและติดตามผู้อยู่ในระบบของครื่องมือที่เรียกว่า ระบบไอที จึงเป็นเรื่องที่ต้องช่วยกันทำอย่างจริงจัง
   ภัยจากปากคน อินเทรนที่สุดสำหรับเวลาเช่นนี้ที่จะวิพากษ์ถึงปากคนที่เที่ยวออกมาสลับกันพูดที่ไม่สร้างสรรค์สิ่งใดนอกจากความหวาดระแวง
   และจ้องเอาผิดต่อปฏิกริยาของการเมืองที่ไม่ค่อยถูกใจผู้คนในขณะนี้ การพูดเดาหรืออ้างตนเป็นผู้ทรงความรู้ในการดูดวงดาวเหมือน ขงเบ้ง
  ถ้าเป็นดังขงเบ้งได้จริง มีหรือจะไม่เชื่อ แต่ผู้ที่เป็นโหรกลัวจะเป็นพวก"ห้อยโหน"ที่เกาะเกี่ยวกับความสับสนของสังคม และการเมืองที่อ่อนแอขี้ระแวง
  จึงเที่ยวทายทักผิดบ้างถูกบ้าง เป็นการออกมาพูดเพื่อให้ชื่อตัวเองมีการกล่าวขานมากกว่าเนื้อหาที่ออกมาพูด แต่เป็นภัยต่อสถานะความเป็นประเทศที่ประชาชนกำลังหมดกำลังใจให้ต้องหดหู่มากขึ้นไปอีก
   การพูดเดา พูดโกหก จึงเป็นเรื่องของคนที่ต้องการความสนใจจากผู้อื่น และมักชอบเป็นเวลาจิตใจไม่สงบนิ่ง ล่องลอย ฟังเรื่องรอบตัวแบบสิ้นคิด สรุปแบบเข้าข้างตัวเอง เรียกว่า "เรียนมาเพื่อโง่อย่างภาวร"
  ทุกภัยที่เกิดขึ้นในความรู้สึกของผมที่มีต่อสังคมในเวลานี้ จึงได้แต่สงสารและภาวนาให้ทุกปัจจัยที่มีผลต่อหัวข้อที่ผมกล่าวถึง จะไม่เพิ่มฤทธิ์เพิ่มเดช จนทำให้เกิดความเสียหายมากไปกว่าที่เป็นอยู่ในเวลานี้...สาธุ