วันจันทร์ ที่ 27 สิงหาคม 2550
การรอคอย..อันแสนนาน
Posted by
แพร่พล
,
ผู้อ่าน : 58
, 17:35:45 น.
พิมพ์หน้านี้
|
ฉันเชื่อว่าทุกคนคงจะคุ้นเคยกับการรอคอยเป็นอย่างดี..และคงเข้าใจถึงความรู้สึกนั้นได้ดี..บางคนอาจจะใช้เวลาในการรอคอยไม่นาน..แต่กับบางคนอาจจะใช้เวลาในการรอคอยทั้งชีวิตของเขา..ฉันเป็นคนหนึ่งที่ตอนนี้กำลังรอคอยบางสิ่งบางอย่างอยู่..ฉันรอคอยรักแท้จากคนรักอยู่..ไม่แน่ใจว่าตอนนี้ฉันได้มันมาหรือยัง..ดูเหมือนว่าจะยังมั้ง???ตอนที่แรกเราคบกันเขาบอกว่าเขารักฉันทุกวัน..เขาปรารถนาที่จะใช้ชีวิตอยู่กับฉัน..เขาหวาดระแวงในการที่ฉันจะไปคบกับใครในระหว่างที่คบกับเขา..ตอนนั้น..ฉันยังไม่แน่ใจว่าฉันรักเขาจริงหรือเปล่าหมายถึงการที่จะมีครอบครัวด้วยกัน..ใช้ชีวิตด้วยกัน..แต่เขาก็ทำให้ฉันมั่นใจในตัวเขาว่าคนนี้แหละที่ฉันรอคอย..คนนี้ที่ฉันปรารถนาจะใช้ชีวิตด้วย..ถึงวันนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไป..ฉันรักเขาเต็มหัวใจ..ทำทุกอย่างได้เพื่อเขา..แต่ดูเหมือนความรักของเขามันจะไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว..ความรักของฉันที่มีต่อเขามันเพิ่มขึ้นทุกวัน..แต่ในขณะเดียวกันความรักของเขาดูเหมือนมันจะลดน้อยลง..มีบางอยากพรากความรักของเขาไปจากฉัน..เขาไม่ปรารถนาที่จะใช้ชีวิตอยู่กับฉันอีกต่อไป..เขาไม่ได้บอกให้ฉันออกไปจากชีวิตเขา..เขาไม่ได้ไปมีใครคนอื่น..ตอนนี้เขาไม่ปรารถนาที่จะมีใคร..เขายังคงบอกว่าคิดถึงฉันเหมือนเดิม..โทรหากันวันละไม่รู้กี่รอบ..การกระทำทุกอย่างยังเหมือนเดิม..เราคุยกันแบบเพื่อน..แต่รู้สึกแบบคนรัก..ฉันปรารถนาที่จะสร้างครอบครัวกับเขา..แต่เขาไม่ต้องการอยู่กะใคร..ฉันเคยถามตัวเองว่าจะทำยังงัยกับชีวิตแบบนี้ดี..คำตอบที่ได้รับมา..เลิกกับเขาสิแล้วไปหาคนใหม่..ไม่สิ..รักเขามากไม่ใช่เหรอ..รอคอยเขาสิ..รอวันที่เข้าจะเข้าใจ..ยินดีกับเขาสิหากเขาเลือกที่จะทำสิ่งนั้นแล้วมีความสุขเราก็น่าจะดีใจ..ฉันว่าฉันยอมทำทุกสิ่งที่เขาจะมีความสุขได้นะ.. แม้ว่าฉันจะเจ็บปวดแค่ไหนก็ตาม..อย่างน้อยฉันก็ได้เห็นคนที่ฉันรักเขามีความสุข..ฉันยอมรอ..รอ..รอ..วันหนึ่งทั้งเขาและฉันคงเข้าใจกันมากกว่านี้..ฉันคงเข้าใจในเหตุผลที่เขากระทำ..ฉันไม่รู้หรอกว่าฉันจะต้องรอคอยนานแค่ไหน..แต่ฉันเต็มใจที่จะรอ
|