พิมพ์หน้านี้
|
มันแปลกดีนะ ทั้ง ๆ ที่เราต่างคุ้นเคยกันแต่ในblog ไม่เคยเห็นตัวจริงเสียงจริงมาก่อน แต่เมื่อได้มาพบปะทักทาย...สวัสดี... ทำความรู้จัก แนะนำตัวซึ่งกันและกัน ใน....ทันทีที่ได้พบตัวจริง บรรยากาศในการพบปะให้ความรู้สึกเหมือนนักเรียนร่วมรุ่นที่จากกันไปนานมาเจอกัน ต่างสนิทสนม กลมเกลียว เข้ากันได้อย่างรวดเร็ว.....ปานกามนิตหนุ่ม มันช่าง.. ชื่นมื่นจริง ๆ ครับ
เมื่อได้พบปะกันอย่างแปลกหน้าแล้วเกิดบรรยากาศอบอุ่นเช่นนั้น เพราะอะไรหรือครับ...คิดว่าน่าจะมาจาก..... พวกเราชาวblog ต่างก็ได้แสดงความเป็นตัวตนจริงๆ ของตนออกมาอัพบล็อกบ้าง แสดงความคิดเห็นในบล๊อก ทั้งที่ชอบ และไม่ชอบบ้าง ทั้งเห็นด้วย และเห็นต่าง ทำให้ชาว oknationblog ได้รู้นิสัยใจคอกันมาอย่างแจ่มแจ้งดีพอสมควร...แล้ว จึงเหลือเพียง การพบปะ เห็นใบหน้าค่าตา ตัวจริง เสียงจริง เท่านั้น ซึ่งก็ได้มีโอกาสพบกันแล้ว ในงานรวมพลคนเขียน บล็อก ครั้งที่ 2 ซึ่งจัดโดย oknation.net/blog เว็บบล็อกโอเคเนชั่น ในงานเสวนา เรื่อง "การใช้บล็อกเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษาไทย" เมื่อวันที่ 7 เมษายนนี้ ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ เขียนได้เท่านี้แหละ.......เพราะ คุณมะอึกเขา post ..มาเร่งให้อัพ blog เร็ว ๆ จะได้รวมลิงค์เมื่อ 8/4/51 แต่ไม่ทันเสียแล้ว ก็ไม่เป็นไร...ครับ ช้า ๆ ได้พร้าเล่มงาม อย่ากระนั้นเลย ......... บรรยากาศพบปะแล้วลาจากกันรวดเร็วเช่นนี้ ไม่มีอะไรให้ความรู้สึกได้ดีเหมือนเพลง เล่าสู่กันฟัง ( เอาเฉพาะเนื้อหาก็พอไม่มีเสียงเพลงเดี๋ยวถูกฟ้อง...) เชิญครับ ฉันยังจำเสมอที่เธอเคยบอกกับฉัน ไม่ว่าเราจะโชคดี หรือบางทีที่ร้องไห้ ต่างคนสนใจจะฟัง (จะเขียนบล็อก) * คืนที่ไร้แสงไฟ วันที่ใจมัวหม่น ขอเพียงใครสักคนห่วงใยกัน ฝนที่ตกทางโน้น หนาวถึงคนทางนี้ ยังอยากได้ยินทุกเรื่องราว ** (เพราะ)ฝนที่ตก(อยู่)ทางโน้น หนาวถึงคนทางนี้ ยังอยากได้ยินทุกเรื่องราว เธอยังขาดอะไรไหม เธอสู้ไหวหรือเปล่า ศิลปิน : เบิร์ด (Bird) อัลบั้ม : Smile Club เพลง : เล่าสู่กันฟัง ไม่ได้ถ่ายเอง เพราะยืนอยู่แถวหลังซ้ายสุด จึงขอยืมภาพมาจาก blog ป๋าโด่งมาให้ดู
ภาพไม่ชัด แต่บรรยากาศ ไม่เครียด
นี่ซิ...หน้าดำคร่ำเครียด
คุณศุภรุต เพ็ญ ปาตอง กำลังคุย เรื่องการอนุรักษ์ย่าน วัดเกด เชียงใหม่ ออกรส
การบรรยายวิธีการอัพบล็อกโดยคุณปิรันญ่า
|