อ๊ะๆ...อย่าเพิ่งตกใจว่าผมจะหันมาบอกคุณผู้อ่าน ให้เลิกเชียร์ทีมชาติไทยนะครับ

ผมยังคงเชียร์อยู่ครับ

แต่ด้วยความขัดแย้งเรื่องบอลลีกของผู้ใหญ่ที่ยังแก้ไม่ได้

ซึ่งถ้าเมืองไทยยังไม่มีฟุตบอลอาชีพอย่างเต็มตัวสักที

คุณภาพของนักเตะก็คงได้แค่นี้ ขณะที่ชาติในอาเซียนเขาเดินหน้าเรื่องบอลอาชีพไปพอสมควรแล้ว (ฟุตบอลอาชีพของอินโดนีเซีย อยู่ในเกรดบี ขณะที่ไทยอยู่ในเกรดซี) เพราะการที่นักฟุตบอลเล่นฟุตบอลเป็นอาชีพ จะทำให้ต้องพัฒนาตัวเองเพื่อจะได้ค่าตอบแทนที่มากขึ้นตามความสามารถ

แล้วการที่บอลอาชีพจะเกิดขึ้นได้และประสบความสำเร็จนั้น มีอยู่สิ่งหนึ่งที่เป็นหัวใจหลัก นั่นก็คือเหล่ากองเชียร์ครับ กองเชียร์จะเป็นส่วนสำคัญในการทำให้สโมสรต่าง ๆ ประสบความสำเร็จได้ ไม่ใช่เฉพาะในแง่จิตวิทยาเท่านั้น (กองเชียร์คือผู้เล่นคนที่ 12) หากแต่ยังมีส่วนทำให้สโมสรมีรายได้เข้ามาหล่อเลี้ยง ทั้งในส่วนของนักเตะและในส่วนของสโมสร รายได้ที่ว่ามาจากค่าผ่านประตู ของที่ระลึก อาจรวมไปถึงการซื้อขายหุ้นด้วย

เมื่อสโมสรมีรายได้แล้ว การบริหารจัดการต่าง ๆ ก็จะดีขึ้น ทั้งการซื้อขายนักเตะที่มีฝีเท้าดีเข้ามาร่วมทีม การปรับปรุงสนาม การได้ค่าลิขสิทธิ์ในการถ่ายทอดการแข่งขัน การเข้ามาสนับสนุนของสินค้าต่าง ๆ ฯลฯ ซึ่งแฟนบอลเท่านั้นที่จะเป็นจุดเริ่มต้นให้กับสิ่งที่ผมกล่าวไป

ผมจึงพยายามนั่งคิดนอนคิด (ซึ่งบางทีก็คิดบนคอห่าน...อันนี้เหม็นนิดหน่อยครับ) ด้วยทุก ๆ ห้านาที ผมจะต้องหวนคิดว่า ทำไง ให้บอลไทยเป็นบอลอาชีพสักที ประมาณว่าก่อนตายขอเข้าไปเชียร์ทีมรักสักทีม ด้วยบรรยากาศแบบที่เห็นลีกดัง ๆ ทางโทรทัศน์ (ก็มันไม่มีปัญญาตีตั๋วเครื่องบินไปอ่ะนะ)

ก็ได้มาหนึ่งไอเดียร์ ที่เป็นการหยิบยืมกุศโลบายของคนโบราณมาใช้ครับ

นั่นก็คือการคลุมถุงชน หรือว่าบังคับแต่งงานนั่นเองครับ

งง...งง...อย่าเพิ่งงงครับ

ผมกำลังจะอธิบายให้ฟัง

เมื่อกองเชียร์เป็นส่วนสำคัญที่สุดในการเริ่มต้นฟุตบอลอาชีพ

ผมก็จะขอให้คนที่ชอบพูดว่าอยากจะเห็นบอลไทยพัฒนา...เดินเข้าสนามไปเชียร์ทีมใดทีมหนึ่งสักทีมครับ ไม่ต้องรัก ไม่ต้องชอบ รูปร่างหน้าตาเป็นยังไงไม่สน พ่อแม่บอกว่าให้แต่งก็ต้องแต่ง อยู่ ๆ กันไปเดี๋ยวก็รักกันเอง เอาที่ตัวเองเดินทางสะดวกเข้าว่า เชื่อผมอย่างนะครับ ว่าฟุตบอล (รวมไปถึงกีฬาอื่น ๆ ด้วย) มันมีเสน่ห์ในตัวเอง ดูแล้วได้ลุ้น ดูแล้วรู้สึกได้ถึงความพยายามของนักกีฬา สารแห่งความสุขมันก็จะหลั่งออกมาเองครับ ยิ่งถ้ามีทีมหรือคนที่เราเชียร์อยู่ด้วยนี่นะครับ ยิ่งมันส์ ยิ่งเจ้าสารเอ็นโดรฟินหลั่งมาก อายุก็จะยิ่งยืน ดูอย่างยายทิ้งแห่งเมืองแปดริ้วนั่นสิครับ

เลือกมาสักทีม แล้วเข้าไปเชียร์ ตั้งใจไว้เลยว่าจะต้องไปเชียร์ทุกนัดที่เตะในบ้าน แทนการไปดูหนังที่ซีนีเพล็กซ์ทั้งหลาย ซึ่งไปสองคนนี่ทั้งค่าเดินทางค่าตั๋วค่ากินไม่น่าจะต่ำกว่าห้าร้อย

แล้วเมื่ออยู่ ๆ กันไปนาน ๆ ถ้าเขา (ทีมที่เราเลือกเชียร์) ทำตัวน่ารัก มีความรับผิดชอบ รักครอบครัว เมื่อนั้น บอลอาชีพของไทย ก็ไม่ต้องง้อตาลุงสองคนนั่นอย่างแน่นอน

ตอนนี้ผมเลือกเชียร์ ทอ.ครับ สุดสัปดาห์นี้เตะในบ้านด้วย ผมจะลองไปเชียร์ดู

แล้วจะมาบอกสนามต่าง ๆ ที่มีการแข่งขันกันนะครับ เผื่อจะได้เลือกดูกันว่าสนามไหนเดินทางสะดวกที่สุด จะได้คลุมถุงชนกันตามสะบาย