ยังเป็นกำลังใจให้เธอ..ก้าวเดินต่อไป..กับเส้นทางที่เธอตัดสินใจเลือกเอง..
แม้ว่าเส้นทางของเราจะ..ไม่ใช่..ทางเดียวกันแล้วก็ตาม...
ให้เธอจงรับรู้ไว้ว่า..กำลังใจที่มีไม่เคยลดน้อยลงเลย..
อย่าท้อแท้อย่าอ่อนแอเลย..ทางเดิน ในแต่ทางมันไม่เหมือนกันหรอกนะ 
หลายครั้งที่ต้องเดินโดดเดี่ยวอ้างว้าง...ไร้จุดหมาย.. หลายครั้งที่หลงทางหาทางออกไม่ได้  ......
เส้นทางนี้มันช่างอ้างว้าง  ..เลือนลางเหลือเกิน ....
ชีวิตของคนเราก็อย่างนี้แหละนะสุขบ้างทุกข์บ้างคู่กันถึงมีรสชาติ.....เมื่อยามที่อ่อนล้า....
เมื่อยามที่ท้อแท้ หรื่อในยามที่ปิ๋วอ่อนแอ  ..จงมองไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญ  ...
....เมื่อเดินมาแล้วจงอย่ากลัวที่จะเดินต่อไป    แต่หากเมื่อไรก็ตามที่รู้ว่าเดินผิดทาง..

...จงหันกลับแล้วตั้งต้นใหม่   ถอยหนึ่งก้าว ไม่ถือว่าแพ้....แค่ตั้งหลัก..

 ขอจงมีกำลังใจที่เข้มแข็ง...

ขอจงมีกำลังใจที่เข้มแข็ง
ในทุกหนทางที่เป็นไป

ประสบการณ์ทั้งในส่วนถูกและผิด
จะทำให้เรารู้จักคิดและเข้าใจ
ในสิ่งที่ผ่านไปมากขึ้น


การไม่ยึดมั่นถือมั่น
ในสิ่งหนึ่งสิ่งใดจนเกินเหตุ
จะทำให้เราสามารถปรับแปลงทุกสิ่ง
ให้เข้ากับวิถีชีวิตของเราได้

วันนี้..ยังไม่ได้ผ่านเลยไป เรายังพอมีเวลา หากคิดที่จะกระทำสิ่งดีดีให้แก่ชีวิต

ไม่มีใครดีพร้อม ไม่เคยมีใครที่ดีพร้อม ขอให้เรายอมรับความจริงในข้อนี้
ฉะนั้นการคบหากับใครสักคน ขอจงอย่าคาดหวังในตัวเขาเสียเลิศลอย
เพราะเขาก็คือมนุษย์ปุถุชนธรรมดาเหมือนกับเรา ย่อมมีทั้งข้อดีและข้อเสียปะปนอยู่ในตัว

การตั้งความคาดหวังไว้สูง ก็เหมือนการขีดเส้นวงจำกัดไว้คับแคบ
ซึ่งสักวันเราก็ต้องสูญเสีย สูญเสียทั้งความรู้สึก......... สูญเสียทั้งมิตรภาพ........

สุดท้ายเราก็ไม่อาจคบหากับใครได้ จริงจัง.....เลยแม้แต่สักคนเดียว