วันเสาร์ ที่ 27 กันยายน 2551
"เห็ดโคน"...กับ..."คำสัญญาที่หาดใหญ่"...(บางสิ่งผูกพันของการลาจาก)
Posted by
ก้อนหินรำพัน
,
ผู้อ่าน : 618
, 15:39:35 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 "เห็ดโคน"..กับ.."คำสัญญาที่หาดใหญ่"(บางสิ่งผูกพันของการลาจาก)..(๑)'พี่ช่วยดูประวัติให้หน่อย ว่าควรจะเพิ่มเติมตรงไหนอีกหรือเปล่าหญิงสาว...ในชุดคลุมท้องหันมาพูดกับฉันด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ขณะที่ฉันกำลังยื่นคำอาลัยซึ่งเขียนไว้ให้แก่ ชายหนุ่ม ของเธอเป็นครั้งสุดท้ายเธอขยับเลื่อนโน๊ตบุ๊คมาวางไว้ให้ตรงหน้า ใบหน้าหม่นเศร้าดวงนั้นพยายามเปิดรอยยิ้มกว้าง แววตาของเธอทำให้ฉันรู้สึกถึงความเข....
|
วันศุกร์ ที่ 26 กันยายน 2551
จากเพื่อนถึงเพื่อน
Posted by
ก้อนหินรำพัน
,
ผู้อ่าน : 199
, 14:37:04 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ..จาก "เพื่อน" ถึง "เพื่อน"....In the Arms of an Angels(Sarah McLachlan)Spend all your time waiting for that second chanceนายใช้ช่วงเวลาทั้งหมดของชีวิตเพื่อรอคอยอีกหนึ่งโอกาสFor the break that will make it OKสำหรับการหยุดพักเพื่อจะได้รู้สึกผ่อนคลายThere's always some reason to feel not good enoughมีบางเหตุผลเสมอที่อาจทำให้รู้สึกแย่And it's hard at the end of the dayและมันก็หนักหนา....
|
เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น
วันอังคาร ที่ 16 กันยายน 2551
คารวะแด่ "ครูซัน"...ผู้มุ่งมั่นเจียระไนพลอยด้วยหัวใจ...(..แม้สิ้นแรง..ไม่สิ้นสูญ..คุณความดี..)
Posted by
ก้อนหินรำพัน
,
ผู้อ่าน : 373
, 18:14:15 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 คารวะแด่ 'ครูซัน'...ผู้มุ่งมั่นเจียระไนพลอยด้วยหัวใจ(..แม้สิ้นแรง..ไม่สิ้นสูญ..คุณความดี..)..(ต้นน้ำแม่กลอง)..(๑)ฟ้าดินสร้างภูเขา คนตัดทาง แต่จุดหมายเล่า เป็นผู้ใดกำหนด.นั่นคือคำพูดของ เสกสรรค์ ประเสริฐกุล ที่ฉันยืมมารำพึงรำพันกับตัวเองในวันที่ต้องเผชิญเส้นทางวิบากเกินคาดหมายจากตัวอำเภอ อุ้มผาง เพื่อตะกายไปให้ถึงสุดชายแดนไทย - พม่า ที่บ้านเปิงเคลิ่งระยะทางราว 74 กม. บนทางดินที่เละเป็นร่องเลนด้ว....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 4 กันยายน 2551
จินตภาพผ่านก้อน "หินทราย"....(..ลอดลายอลังการ.."ปราสาทหิน"..)
Posted by
ก้อนหินรำพัน
,
ผู้อ่าน : 472
, 14:43:39 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 จินตภาพผ่านก้อน "หินทราย"(..ลอดลายอลังการ "ปราสาทหิน"..)..เดือนสกาวฟ้าสาดแสงนวลกระจ่าง กระทบ ปราสาทหิน ทึมทมึนเบื้องหน้าแสงไต้กำลังเคลื่อนเข้ามาเป็นจังหวะช้า ๆ ลมอ่อนโชยพัดรวยรินทำให้ควันไต้ลู่ลมพริ้วท่ามกลางแสงจันทร์แจ่ม, ในกาลครั้งกระโน้นมีหญิงชายจำนวนร้อยจำนวนพัน กำลังก้มหน้าเจาะ ขุดหินเหล่านี้อยู่โดยอาศัยแสงไต้อย่างขมักเขม้นด้วยเพราะพวกเขาต้องเร่งรีบทำให้ทันคำบัญชาของ เจ้าเ....
|