พี่ชายใจดีร่วมชายคา ok nation blog คนหนึ่ง ถ้าใครมองดูด้านซ้ายมือของบล็อกเรา ตรงที่เป็นหมวดหมู่ “ดีซ้าย ดีไซน์” ที่เราจัดไว้ จะมีชื่อบล็อกของพี่ชายคนนี้ ชื่อว่า Design Center หรือชื่อที่เรียกกันว่า Gum เป็นบล็อกที่ไม่ขยันอัพเดทอะไรนัก เพราะได้ข่าวมาว่ามีโปรเจ็คท์มากมายล้านแปดพันเก้าที่จะต้องทำให้สำเร็จ ก่อนจะพ้นวัยหนุ่มในเวลาอีกไม่นานนี้ (ขอแซวนิดนึง อิอิ)

ถ้าใครสนใจอยากจะดูผลงานการดีไซน์ของพี่คนนี้ ก็หาดูได้ตามลิงค์ที่จัดหมวดหมู่เอาไว้ หรือว่าจะดูภาพถ่ายสวย ๆ ในมุมกล้องแปลก ๆ คราวที่พี่เขาไปแอ่วเหนือขับรถตียาวจากกรุงเทพฯไปถึงเชียงราย เพื่อถ่ายรูป !!! เมื่อช่วงวันหยุดยาวเดือนที่แล้วก็เข้าไปดูใน photo gallery ของเขาได้ (กลายเป็นเขียนรีวิวบล็อกไปซะแล้ว)

ด้วยความที่พี่คนนี้ทำงานอยู่ในแวดวงโฆษณามานานร่วม 20 ปี (ตอนนี้ออกมาเป็นเถ้าแก่ใหญ่ เปิดกิจการรับทำงานออกแบบโฆษณาเองแล้ว ใครสนใจติดต่อได้ตลอดเวลา) ได้ให้คำแนะนำมาว่าให้เราลองเขียนเรื่องในบล็อกเกี่ยวกับโฆษณาที่น่าสนใจในบ้านเราดูบ้าง เพราะความเป็น mass ของโฆษณาจะทำให้คนอ่านรู้สึกมีส่วนร่วมมากขึ้นกว่าหนังบางเรื่องที่คนดูบางคนยังไม่เคยได้ดู อีกอย่างหนึ่ง จะช่วยเพิ่มความหลากหลายของเนื้อหาภายในบล็อกด้วย

ตอนแรกเราก็สองจิตสองใจว่าจะเขียนดีไหม ใจหนึ่งก็อยากลองเขียนดู อยากสนุก เพราะอยากทดลองเขียนอะไรที่ไม่เคยเขียนดูบ้าง อีกใจหนึ่งก็กดดันตรงที่ เราไม่ใช่คนในแวดวงโฆษณา ไม่มีความรู้ หลักการ หรือทฤษฎีเกี่ยวกับวงการนี้เอาเสียเลย เป็นแค่ผู้บริโภค แค่คนรับสื่อดูโฆษณา บวกกับกลัวว่าเขียนไปเขียนมากลับจะไม่ช่วยประเทืองปัญญาคนอ่าน มีแต่น้ำที่หาสาระอะไรไม่ได้

ในที่สุดวันนี้ก็ตัดสินใจเขียน เพราะพี่เขาบอกว่าให้เขียนไปตามความรู้สึกของเราเอง ตามทัศนะของผู้บริโภค ผู้รับสื่อ ไม่ต้องคิดว่าจะต้องถูกต้องตามหลักการทางการตลาดหรือการโฆษณาอะไรมากมาย บวกกับช่วงนี้ได้เจอโฆษณาดี ๆ แบบที่เราชอบที่ไม่ได้เจอมานานแล้ว ก็เลยลงมือละเลงเขียนเสียเลย

ถ้าเขียนออกมาแล้วไม่ถูกใจอย่างไรขอคำแนะนำเพิ่มเติมด้วย หรือถ้าเพื่อน ๆ มีความเห็นต่อโฆษณาตัวนี้ ชอบ ไม่ชอบอย่างไร รบกวนช่วยกันแสดงความคิดเห็นเพื่อแลกเปลี่ยนมุมมองกันได้ค่ะ มาลองอ่านกันดูสิว่า การเขียนถึงโฆษณาในครั้งนี้ มีแนวโน้มจะเกิดขึ้นอีกในครั้งต่อไปอีกหรือเปล่า

-------------------------------------------------------------------

โฆษณาที่ดี… สำหรับทุกคน

นานแล้วที่เราเปิดทีวีแล้ว

... เสียงบรรยาย ประกอบตามภาพที่เปลี่ยนไป

... ดนตรีประกอบ

... และที่โดนใจที่สุดคือ ขวดน้ำอัดลมยี่ห้อนี้ ที่ถูกจัดวางและถ่ายจากมุมมองต่าง ๆ ในหลาย ๆ รูปแบบ เป็นศิลปะในการใช้ตัวสินค้ามาขายตัวเองได้บรรลุเป้าหมายทั้ง 2 แบบในเวลาเดียวกัน เหมือนใช้กระสุนนัดเดียวยิงนก 2 ตัว

แบบทางตรง คือ ใช้ตัวสินค้าเอง ตอกย้ำตราสินค้า ทำให้คนดูตระหนักรับรู้ตรายี่ห้อและตัวสินค้า

ส่วนแบบทางอ้อม ก็คือ ใช้ส่วนต่าง ๆ ของตัวสินค้าเองนั่นแหละ มาเป็นตัวแทนลักษณะแตกต่างหลากหลายของผู้คนในสังคม ภายใต้ร่มใหญ่คันเดียวกันที่เป็นตรายี่ห้อสินค้านี้อีกที ซึ่งก็เปรียบเสมือนสังคมหรือประเทศนั้น ๆ นั่นเอง ต้องการส่งข้อความให้คนดูหรือลูกค้ารู้ว่า นี่ไม่ใช่สินค้าสำหรับเขา สำหรับฉัน สำหรับเธอ หรือสำหรับใคร แต่เป็นเครื่องดื่มสำหรับทุก ๆ คน

ที่เหลือนอกจากนั้นคือ ฉากพื้นหลังสีขาวที่ช่วยขับเน้นให้ตัวสินค้าโดดเด่นขึ้นเท่านั้นเอง

คุณ Design Center ได้ให้ความรู้ไว้ว่า โฆษณาชิ้นนี้เป็นโฆษณาในเชิงสัญลักษณ์ (Symbolic) ซึ่งโดยส่วนใหญ่ งานแบบนี้เรามักจะเห็นนำมาใช้กับงานโฆษณาทางสื่อสิ่งพิมพ์ (Print Ad) และอันที่จริงแล้วโฆษณาในยุคสิบกว่าปีที่แล้ว ก็เคยมีงานโฆษณาในลักษณะเชิงสัญลักษณ์แบบนี้อยู่เยอะพอสมควร แต่ระยะหลัง ๆ นี่หายไปนาน พองานลักษณะนี้กลับมาอีกครั้งในโฆษณาชิ้นนี้ ก็เลยกลายเป็นของใหม่ แปลกตา ถูกใจ สำหรับยุคสมัยปัจจุบัน

ส่วนเนื้อหาหลัก หรือคอนเซ็ปต์ของโฆษณาชิ้นนี้ที่ต้องการนำเสนอ ว่าด้วยเรื่องของ “ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ในความแตกต่างของแต่ละคน”  ก็ช่างสอดคล้องเหมาะสมกับการรณรงค์ของทางรัฐบาลตอนนี้ที่เร่งสร้างความ “สมานฉันท์” ท่ามกลางสภาวะสังคมของประเทศไทย ที่กำลังแบ่งเป็นฝักเป็นฝ่าย แบ่งขั้ว ผู้คนมีอารมณ์อันพลุ่งพล่าน แตกกระซานซ่านเซ็น ในเวลานี้ได้อย่างพอเหมาะพอเจาะเป็นอย่างยิ่ง

สรุปว่า นี่เป็นโฆษณาที่ออกมา ถูกจังหวะ ถูกที่ ถูกเวลา ขายของไปด้วย และสร้างภาพลักษณ์ของความใส่ใจสังคมไปด้วยในตัว โดยที่คนดูไม่รู้สึกเหมือนถูกยัดเยียดให้บีบเค้นน้ำตาให้ซาบซึ้งไปกับโฆษณาอย่างฉาบฉวย

คำนิยมสั้น ๆ สำหรับโฆษณาชินนี้ของเราคือ “เรียบง่าย ซื่อ ๆ แต่ฉลาด และเป็นมิตร”

ปล.

1. ทราบมาจากบล็อกของคุณ The Queen of Nostalgia (หรือหนูสายสร้อย) หญิงสาวจากแวดวงโฆษณา ขวัญใจพวกเราชาว ok nation มาว่า โฆษณาชิ้นนี้มีมาก่อนหน้านี้แล้ว ตั้งแต่ปี 1997 ในประเทศอาร์เจนติน่า เพียงแต่เมื่อนำมาใช้ออกฉายในประเทศไทยก็มีการปรับเปลี่ยนบางอย่างในโฆษณาให้เข้ากับเมืองไทยมากขึ้น

2. ที่มาของคลิปโฆษณา http://www.adintrend.com/

3. ที่มาของผู้ผลิตโฆษณา

 Agency : Lowe Limited Production House : Flying Tiger Film