เรายังไม่ได้ดูหนังเรื่องนี้หรอก แต่ครั้งแรกที่ได้ยินชื่อหนังเรื่องนี้ ไม่ทำชวนให้เกิดความสนใจกระหายใคร่ไปดูเท่าไหร่ ได้ยินแค่ชื่อทำให้พาลนึกไปถึงหนังแอ็คชั่นระห่ำแหลกเลือดแตกกระเส็นทำนองนั้น 

 

แต่สิ่งที่ทำให้รู้สึกอยากดูหนังเรื่องนี้อย่างมากมายคือ ได้ฟังรายการพรีวิวหนังจาก Voice of America ภาคภาษาไทยในส่วนที่การวิพากษ์วิจารณ์หนังที่ออกฉายติดอันดับในอเมริกา ณ ขณะนี้

ผู้จัดรายการเล่าว่า เป็นหนัง (ที่สร้างขึ้นจากนิยายเรื่อง “Oil”ของ Upton Sinclair ที่เขาเขียนไว้เมื่อปี  1927) เรื่องนี้ ว่าด้วยเรื่องราวของการค้นพบและขุดเจาะแหล่งพลังงานสำคัญของโลกเป็นครั้งแรก ณ ชายฝั่งด้านตะวันตกของอเมริกา นั่นคือ “น้ำมัน” และน้ำมัน ที่เองที่นำความเปลี่ยนแปลงมาสู่สังคมมนุษย์ (ไม่น้อยไปกว่า “เงิน”) อย่างมหาศาลทั้งด้านเศรษฐกิจ สังคม การเมือง เป็นบทสอบความก้นบึ้งใจจิตใจมนุษย์  ทั้ง รัก โลภ โกรธ หลง ริษยา อาฆาต การแก่งแย่งชิงดี ความเป็น และความตาย

ส่วนผู้แสดงนำชายในเรื่อง The Will Be Blood คือ Deniel Day Lewis นักแสดงชาวอังกฤษ (แต่เท่าที่เราเคยได้ยินประวัติเขามา น่าจะเป็นชาวไอริช เสียมากกว่า อันนี้ไม่แน่ใจนัก) นักแสดงคุณภาพที่เชื่อใจได้แน่นอนว่าไม่รับงานแสดงหนังตลาด ประเภทที่ทำแบบสุกเอาเผากินแน่นอน และคาดหมายว่าเขาจะได้รับรางวัลออสการ์ของปีนี้ (ถ้ามีการจัดขึ้น) สาขานักแสดงนำชายเป็นครั้งที่ 2 จากที่เขาเคยได้รับมาแล้วจาภาพยนตร์เรื่อง  My Left Foot (ในปี 1989) และอันที่จริงเขาควรจะได้รับตัวที่ 2 ใน In The Name of The Father (ในปี 1993)



ผู้กำกับหนังเรื่องนี้เป็นหนุ่มวัย 38 ปี ชื่อ Paul Thomas Anderson เคยสร้างชื่อด้านหนังคุณภาพหนักชวนเครียดมาแล้วจาก Boogies Night (หนังเกี่ยวกับแวดวงหนังโป๊เกรดบีที่เติบโตราวดอกเห็ดในอเมริกาช่วงปลายทศวรรษที่ 70) ในปี 1997 งานหนังของเขา (ส่วนใหญ่มักได้รับอิทธิพลด้านจากผู้กำกับฝีมือดีหลายท่าน อาทิเช่น Martin Scorsese หรือ Robert Altman) จึงมักเป็นหนังที่เน้นตั้งคำถามกับคนดู มากกว่าดูเพื่อความบันเทิงเริงใจกันอย่างเดียว

ดังนั้น จึงไม่ควรคาดหวังว่าหนังเรื่องนี้จะเข้าฉายในโรงหนังทั่ว ๆ ไปในบ้านเรา และเท่าที่หาข้อมูลมาแล้วคือ หนังเรื่องนี้จะลงโรงฉายในเครือเอเพ็กซ์ (ลิโด้ สยาม สกาล่า) ในวันพฤหัสบดีที่ 21 กุมภาพันธ์ ที่จะถึงนี้



และด้วยเหตุนี้ The Will Be Blood จึงเป็นหนังที่อยู่ในความสนใจของเราในเวลานี้ จนอยากจะชวนให้ผู้อ่านที่คิดว่าตอนนี้หัวสมองกำลังเบา ๆ  สบาย ๆ มากเกินไปแล้ว ลองหาโอกาสไปดูในโรงภาพยนตร์

ก่อนที่อีกไม่เกิน 3 เดือนจะถูกนำมาลงเป็นหนังแผ่น ยกเว้นว่าหนังจะได้รับรางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยมในปีนี้ ตามที่หลาย ๆ คนในวงการฮอลีวู๊ดเก็ง ๆ กันไว้ว่าน่าจะมาแรงแซงหน้า ก็จะยืดขยายเวลานำมาเป็นหนังแผ่นเป็น 6 เดือน (อันนี้จากประสบการณ์ที่เคยเจอบ่อย ๆ)

สุดท้ายนี้ ที่ชักแม่น้ำมาทั้ง 5 ก็เพื่อสนับสนุนให้ไปดูเสียเถิด เพื่อไม่ให้คน (อยาก) ดูหนังต่างจังหวัดอันไกลปืนเที่ยงอย่างข้าพเจ้าเสียใจ (เกี่ยวกันไหมเนี่ย)