วันหนึ่ง เมื่อไม่นานมานี้ เพื่อนสาวคนหนึ่งแนะนำให้ไปดูเรื่อง Sex and The City ในภาคภาพยนตร์ที่กำลังฉายอยู่ตอนนี้

เราเองก็เคยได้ยินซีรี่ส์ชุดนี้มานานแล้วหละ แต่ก็ไม่เคยขวนขวายหามาดู อาจจะเพราะเคยเห็นผ่าน ๆ ตารู้สึกว่าไลฟ์สไตล์ รสนิยมเรื่องการแต่งตัวและของใช้ประดามีที่ต้องเป็นแบรนด์เนมแทบทุกชิ้นของของบรรดา 4 สาวในเรื่องออกจะห่างไกลความเป็นตัวเราไปเยอะเลยทีเดียว

แต่ด้วยความที่ตัวเองมักไม่ค่อยปฏิเสธอะไรก็ตามที่ใครแนะนำมาง่ายดายนัก จะดีไม่ดี ชอบไม่ชอบก็ต้องลองเปิดใจดูก่อน บางทีอาจมีอะไรดี ๆ แอบซ่อนเอาไว้ในความไม่คาดหวังของเราก็ได้

ในรอบที่ไปดูนั้น คนดูราว ๆ 20 คนในโรงเป็นผู้หญิงทั้งหมด เป็นภาพที่ไม่ค่อยเห็นได้บ่อยนัก แต่ก็ไม่ผิดคาดนัก เพราะเป็นกลุ่มเป้าหมายของหนังเรื่องนี้อยู่แล้ว

จะไม่ขอเล่ารายละเอียดเกี่ยวกับหนังเรื่องนี้มากนัก (เพราะรายละเอียดและแก๊กตลก ๆ ของหนังเยอะมาก)

                           

ขอเล่าอย่างคร่าว ๆ ว่า Sex and  The City เป็นเรื่องของสี่สาวเพื่อนซี้ วัยเลยเลข 4 ที่ใช้ชีวิตแบบคนเมืองในมหานครนิวยอร์ค เป็นภาพในฝันของผู้หญิงหลายคนที่อยากประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน อยู่ในสังคมชั้นสูง มีเงินทองให้จับจ่ายอย่างไม่เคยขัดสน  แต่งตัวดูดีมีรสนิยมตลอดเวลา

แต่ดูเหมือนว่า Lucky In Game But Unlucky In Love จะเป็นวิถีที่จำต้องยอมรับของหญิงสาวเหล่านี้ไปซะแล้ว และดูจะเป็นเรื่องหนักอก มีผลกระทบต่อชีวิตในด้านอื่นๆ จนแทบไม่เป็นอันทำงานทำการกันไปเลยทีเดียว

การมีเพื่อนสาวที่คอยให้กำลังใจซึ่งกันและกันอย่างจริงใจ คอยให้คำปรึกษาเพื่อให้ปัญหาที่มากระทบจิตใจบรรเทาเบาบางลง ดูจะเป็นส่วนที่งดงามที่สุด และเป็นประเด็นที่หนังเรื่องนี้นำเสนอได้อย่างตลกขบขัน สนุกสนาน น่ารัก น่าเอ็นดูถูกใจคนดู (เชย ๆ) อย่างเราไม่น้อยเลยทีเดียว

“สำหรับบางคน บางครั้ง มิตรภาพ อาจยืนยาวกว่าสิ่งที่หลายคนต่างไล่ตามหา ที่เรียกว่า ความรัก” เราคิดในใจตอนที่ดูหนัง มันก็น่าจะจริงอย่างนั้นเหมือนกันนะ

ตลอดทั้งเรื่องหนังดูสนุกและลื่นไหลต่อเนื่องไปเรื่อย ๆ แม้จะยาวถึง 2 ชั่วโมงนิด ๆ (และขอเตือนว่าไม่ควรพาเด็กเล็ก ๆ ไปดูด้วย เพราะมีฉากโป๊เปลือยที่ไม่เหมาะสำหรับเด็กนัก ก็รู้กันอยู่ว่าเรื่องการจำกัดอายุในการดูหนังในโรงหนังเมืองไทยบ้านเราเป็นอย่างไร) ไม่แปลกใจว่าทำไมเรื่องนี้ถึงทำรายได้แซงหน้า Indiana Jones ไปได้

 

ฉากที่เราชอบที่สุดในหนังเรื่องนี้ และรู้สึกว่าเป็นฉากที่ไร้การเสแสร้งอย่างจริงแท้คือ ฉากที่ แครี่ ตัวเอกของเรื่อง เธอต้องสัมภาษณ์เพื่อคัดเลือกคนที่จะมาเป็นเลขานุการ เพื่อช่วยดูแลจัดงานให้กับเธอ ในสภาวะที่เธอกำลังบอบช้ำผิดหวังอย่างรุนแรงจากความรักที่วาดหวัง (เพราะชายคนรักที่รัก ๆ เลิก ๆ กันมายาวนานนับสิบปี จนในที่สุดก็ตกลงตัดสินใจจะแต่งงาน การเตรียมงานแต่งงานเป็นไปได้ด้วยดี แต่สุดท้ายความฝันอันสวยงามในวัยใกล้ 50 ของแครี่ก็พังทลาย เมื่อชายคนรักตัดสินใจไม่เข้าพิธีแต่งงานไม่กี่นาทีก่อนพิธีจะเริ่ม)

               

แครี่สัมภาษณ์ไปหลายคน จนในที่สุดเธอก็มาปิ๊งเข้ากับ สาวผิวสี รูปร่างอ้วนท้วนที่เดินทางจากบ้านเกิด มาหางานทำในนิวยอร์ก สาวคนนี้เธอสารภาพอย่างจริงใจว่า กระเป๋ายี่ห้อหรูที่ถือมานั้นเธอเช่ามาจากอินเตอร์เน็ต และเมื่อถูกถามว่า เดินทางมาทำงานในนิวยอร์คเพื่ออะไร สาวคนนี้เธอตอบอย่างง่าย  ซื่อ และตรง ว่า “ฉันมาหาความรัก” (และเธอเพิ่งถูกหักอกมาหมาดจากคนรักเก่าที่บ้านเกิด)

แครี่ถูกใจสาวคนนี้มาก ถูกใจที่นอกจากเธอจะไม่โกหกใครแล้ว ที่สำคัญคือ เธอไม่โกหกหัวใจตัวเอง เราเองก็ถูกใจไม่แพ้กับแครี่ในหนัง เพราะน้อยคนนักที่จะเจอใครตอบแบบนี้ ส่วนใหญ่ก็มักหาเหตุผลไปต่าง ๆ นานาเพื่อทำให้ตัวเองดูดี เพื่อไม่ให้คนอื่นมองว่าเป็นคนโง่เง่างมงายในความรัก และฉันมักชื่นชมและศรัทธาคนประเภทนี้ยิ่งนัก

ที่เราชอบก็เพราะว่า ทำไมคนเราจะต้องอาย หรือกลัวเสียฟอร์ม ทำไมเราต้องแคร์ความคิด ต้องแคร์สายตาคนอื่นในสิ่งที่เราเป็น สิ่งที่เราคิด เราปกปิดตัวตน ขายวิญญาณตัวเอง เพื่อให้คนอื่นพอใจ  แล้วไงหละ ในที่สุดลึก ๆ แล้วลงไปในใจ ก็มีเราเท่านั้นที่กระอักกระอ่วนเจ็บปวดทรมานใจอยู่เดียวดาย แล้วเราจะมีความสุขอย่างแท้จริงบนความรู้สึกนึกคิดจินตนาการของคนอื่นไปได้จีรังยั่งยืนแค่ไหน หากใครสักคน (หรือหลายคน) จะรับไม่ได้ในสิ่งที่เราเป็น (บนข้อแม้ของการไม่เบียดเบียนใคร)  ก็ปล่อยให้เป็นไปเถิด แม้เราอาจจะเจ็บปวดบ้าง เพราะมันเป็นเครื่องพิสูจน์วัดจิตใจคนชั้นเยี่ยมชิ้นหนึ่ง ที่นอกเหนือไปจากการใช้กาลเวลา

ฉากประทับใจของหนังเรื่องนี้ ตอกย้ำซ้ำเข้าไปในหัวใจเราอีกครั้งว่า “จงซื่อสัตย์กับหัวใจตัวเองไว้เสมอ” แม้จะทำให้ผิดหวังบ้าง เสียใจบ้าง แต่ก็ทำให้เรารู้และดีใจได้ว่าหัวใจของเรามันยังแข็งแรง ยังมีเลือดเนื้อ มีชีวิต ไม่ตายด้าน เฉยชา แอบดีใจที่หัวใจมันยังรู้จักเจ็บปวดร้อนหนาวได้ดังเดิม :)

ปล. ขอบคุณเป็นพิเศษสำหรับเพื่อนสาว (สวย) คนนั้น ที่แนะนำให้ดูเรื่องนี้ เธอคงรู้ตัวนะ ^_^

เพลง พร้อมยอมเสี่ยง | โดย วงอีทีซี |อัลบั้ม Bring It Back


ฉันรู้ว่ามันคงไม่ง่าย ไม่ธรรมดา
ฉันรู้ไม่ใช่เรื่องเล่นก็เคยช้ำมา รักไม่ได้มีรูปทรงเหมือนเดิมทุกเวลา
และรักไม่ให้ใครควบคุม กำหนดอย่างง่ายดาย..

ความรัก..เขาว่าเป็นเหมือนเปลวไฟ
รุ่มร้อน..ถ้าหากเราอยู่ใกล้ไป
เหน็บหนาว..ถ้าอยู่ไกลมากเกินไป
นี่คือรักที่ใครก็ต้องการ..

*จะขอลองใหม่ ขอ ขอลองดูใหม่ ขอได้รักใครอีกสักครั้ง
และแม้จะเป็นยังไง แม้ว่าจะต้องเปลี่ยนชีวิตฉันแค่ไหน
มันก็คุ้มจะลอง..

**จะขอลองใหม่ ขอช่วยแวะมาใหม่ ถึงยากเย็นเท่าไหร่ แต่อยากมี
ก็พร้อมจะรับความเสี่ยง ฉันนั้นจะไม่เกี่ยง
ถ้าได้รักอีกที มันก็คุ้มจะลอง (มันก็คุ้มจะตาย..)

ไม่ใช่ว่าฉันไม่รู้เรื่อง ไม่เคยรักใคร ล้มแล้วลุกก็ไม่ง่าย
ก็เคยรู้ดี..ถึงแม้ว่ารักที่เคยได้เจอ มันจบด้วยเสียใจ
ก็ยังหวังจะเจออีกสักที

ซ้ำ *,**

มันอาจจบเหมือนเดิม มันอาจดีเหมือนเดิม
พร้อมที่จะยอมให้รักนำทาง
โว้..โว..โว้..

ซ้ำ **