เมื่อฉันเป็นผู้ป่วยมะเร็งเต้านม 2

1 สัปดาห์ต่อมา ดิฉันและลูกสาว ซึ่งปิดภาคเรียน พอดี มาโรงพยาบาลตามหมอนัด เพื่อเตรียมตัวผ่าตัดในวันรุ่งขึ้น คุณหมอให้ไป เอกซเรย์ปอด ตรวจคลื่นหัวใจ    ไปพักผ่อนที่ตึกศัลยกรรมหญิง เป็นตึกคนไข้รวม  ต้องอดอาหารและน้ำตั้งแต่เที่ยงคืน  ตอนเย็นเลยทานตุนไว้เยอะ ตื่นเต้นมาก

เช้าขึ้นมาลุกขึ้นอาบน้ำ  สระผม แปรงฟัน ขัดเล็บ ล้างเล็บ ทำความสะอาดบริเวณที่ผ่าตัด  พยาบาลมาแทงเข็มให้น้ำเกลือ รอเจ้าหน้าที่เปลจากห้องผ่าตัดมารับ ไปนอนรอเย็น ๆ ในห้องผ่าตัด   พยาบาลในห้องผ่าตัดมาพูดคุยปลอบใจ สักครู่หนึ่งคุณหมอเข้ามายิ้มให้       แค่รอยยิ้มของคุณหมอก็ทำให้ผู้ป่วยอย่างดิฉันก็ดีใจ ไหนจะเท่า   พนักงานเปล เข็นดิฉันเข้าไปในห้องผ่าตัดที่ 3  

เขาจับดิฉันขึ้นเขียง   ปลดเสื้อด้านขวาออกม้วนไว้ใต้หลัง ก็โชว์หน้าอกข้างที่จะผ่า จับแขนขวายืดออกแบบกางแขน ต่อสายระโยงระยาง เพื่อจะได้ดูกราฟหัวใจ  พยาบาลชวนคุยตลอด เขาเอาผ้าห่มแค่หน้าท้อง ปลายเท้าไม่ได้ปิด แขนซ้ายให้น้ำเกลืออยู่   ขอบอกอากาศหนาวขนาดนั้น เหงื่อยังไหลเลย ก็คนมันตื่นเต้นนี่    วิสัญญีแพทย์มาฉีดยาสลบให้ ทางก๊อกที่น้ำเกลือ เจ็บแปล๊บเข้าหัวใจสบาย

ตื่นขึ้นมาอาเจียนเสียยกใหญ่  หนาวจัง ไอด้วย  พยาบาลเข้ามาดู บอกว่าคุณหมอให้รอดูอาการที่นี่ก่อน  ถามว่าเวียนหัวไหม  ลงผงกหัวดู  ไม่อยากบอกใครเลยว่า ไอที อาเจียนที ปัสสาวะเล็ดออกมา เลยบอกพยาบาล พยาบาลบอกว่าไม่เป็นไร ถึงตึกก็ค่อยเปลี่ยนแล้วกัน ทน ทนไปก่อน  

จนกระทั่ง 2 โมงเย็น พนักงานเปลจึงเข็นไปส่งที่ตึกศัลยกรรมหญิง ถึงเตียงก็บอกพยาบาลให้ผ้ามาเปลี่ยนใหม่ เขาหยิบมาให้ไม่บ่นเลย  อาเจียนอีกนิดหน่อย รู้สึกสบายขึ้น เขาถอดสายน้ำเกลือออก

ในที่สุดการผ่าตัดเต้านมก็สิ้นสุดลง ทำเต้านมปลอมไว้ติดพลาสเตอร์ มีสายน้ำเหลือง อยู่ด้านบน และ เลือด อยู่ด้านล่าง ต่อท่อใส่ขวด ใส่ที่หิ้วไว้เหมือนพวงเครื่องปรุงก๋วยเตี๋ยว 

พอลุกขึ้นนั่งได้ พยาบาล ก็บอกเราว่าให้ออกกำลังกายตามแบบ 10 ท่า เท่าที่จะทำได้บนเตียงไปพลาง ๆ ถ้ารู้สึกสบายดี ยืนได้ก็ออกกำลังกายท่ายืนได้เลย  จะช่วยไม่ให้แขนยึด  น้ำเหลืองไหลสะดวก แขนจะได้ไม่บวม  แล้วบอกกับดิฉันว่า พรุ่งนี้ คุณช่วยนำทีมออกกำลังกายด้วยนะ เพราะมีคนไข้มาผ่าตัดมะเร็งเต้านม ถึง 5 เตียง

นอนพักที่ตึกศัลยกรรมหญิง ซึ่งเป็นตึกคนไข้ผ่าตัดรวม ไม่เหงา มีเพื่อน ที่เป็นโรคเดียวกัน เราจะพูดคุยกัน ร่วมออกกำลังกายด้วยกัน

"สิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต ก็คือ การเรียนรู้ที่จะแบ่งปันความรักให้แก่ผู้อื่น และการเปิดรับให้ความรักเข้ามา"