เมื่อสมัยผมยังเป็นเด็กอาศัยอยู่ในชุมชนตลาดเก่าวัดพระยาไกร ถนนเจริญกรุง (ไม่มีให้เห็นทั้งตลาดและวัดมีแต่ชื่อที่เรียกกัน) ที่บ้านมีร้านค้าขายของชำปลีกส่งทำเป็นธุรกิจครอบครัวจนส่งผมเรียนจบปริญญาโทต่างประเทศได้ ภาพความหลังแบบนั้นยังคงอยู่ในเลือดของผมตลอดมาถึงแม้ตัวเองจะไม่ได้ทำธุรกิจด้านนั้นก็ตาม แต่มีอยู่สิ่งหนึ่งที่ผมเห็นจากความแตกต่างในชุมชนอดีตและปัจจุบันคือความผูกสัมพันธ์ระหว่างภายในครอบครัว ชุมชน และสังคม จางหายไป โดยเฉพาะเมืองที่มีความเจริญ และวัตถุนิยม เข้ามาแทนที่จิตใจของคนเรา

ผมอยากเล่าเรื่องที่แต่งเองนะ อย่าถือสาเลยครับ ถ้าเล่าแล้วไม่เข้าใจ

อาแป๊ะขายของชำที่ชุมชนได้กำไรมา 100 บาทจากลูกค้าในชุมชน แบ่งให้เมียไปซื้อผักผลไม้ในสวนป้านุชข้างบ้าน 20 บาท ป้านุชได้กำไรจากการขายผักผลไม้ 10 บาท ให้ลูกเอาไปซื้อขนมและน้ำหวานที่ร้านอาแป๊ะ 10 บาท วันหนึ่งป้านุชไม่ตังค์ก็วิ่งไปหาอาแป๊ะยืมเงิน อาแป๊ะใจดีให้ป้านุชยืมเงิน พอป้านุชมีตังค์ก็คืนอาแป๊ะพร้อมดอก อาแป๊ะใจดีมีเงินเยอะเอาเงินไปบริจาคให้วัดในชุมชน วัดเอาเงินทำบุญของอาแป๊ะทำข้าวเลี้ยงพระเหลือจากนั้นชุมชนมากินข้าวกันร่วมในวัด แต่ปัจจุบันเปลี่ยนไปอย่างมากมาย ตลาดติดแอร์เปิดขึ้นเต็มบ้านเต็มเมืองอย่างดอกเห็ด ทุกซอกทุกมุม อำนวยความสะดวกอย่างมากมาย จนอาแป๊ะไม่มีคนมาซื้อขาดทุนปิดกิจการ ไม่มีเงินไปซื้อผักผลไม้ และทำบุญที่วัด คนชุมชนแตกกระจายลูกหลานออกไปหาอาชีพอื่นๆ ทำกันในเมือง ไปเช่าบ้าน อยู่หอ เดินทางไกล ซื้อรถ ซื้อมือถือปล่อยให้คนแก่ และเด็กอยู่เฝ้าบ้าน ชุมชนเงียบเหงา สังคมเห็นแก่ตัว วัตถุนิยม เด็กไม่มีพ่อแม่ค่อยอบรม ส่งเสีย และเลี้ยงดู ออกไปคบเพื่อนตั้งแก๊ง กินเหล้า เล่นพนัน มั่วสุม ไม่มีเงิน ก็ปล้นในชุมชม ตำรวจเข้ามาจับเข้าคุกเข้าตาราง ออกจากคุกไม่มีงานทำ ก็ออกมาปล้นอีกจนได้ใจ เล่นปืนเล่นไม้ จนถูกยิงตาย

เรื่องราวทั้งหมดเป็นเรื่องที่สมมุติขึ้น เป็นความคิดเห็นส่วนบุคคลนะครับ โปรดอย่าคิดมากเลย

คิดถึงภาพเก่าในอดีต วันเนี้เลยเอาภาพที่ไปเที่ยวตลาดเก่า คลองสาน 100 ปี ตั้งอยู่ริมคลองประเวศน์บุรีรมย์ในพื้นที่ 2 จังหวัด คือ ตำบลเทพราช อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา และตำบลคลองสวน อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ตลาดคลองสวนเป็นตลาดเก่าแก่ ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5

ผมพาครอบครัวไปหาอะไรกินและซื้อของเล่นโบราณ ช่วงต้นเดือนเมษายนที่ผ่านมา อยากให้ตลาดแบบนี้อยู่กับสังคมไทยไปนานๆ ถึงแม้มันอาจจะไม่สะดวก ไม่ติดแอร์ ราคาไม่ถูก แต่เรากลับได้ชุมชนที่เข็มแข็ง มีครอบครัวอยู่กันทั่วหน้า แบบเมื่อก่อนใช่ไม่ครับ

ปัจจุบันตลาดคลองสวนได้รับการอนุรักษ์บ้านเรือนไว้ รวมทั้งการดำเนินชีวิตให้คงไว้ซึ่งวิถีชีวิต และส่งเสริมให้ตลาดคลองสวน เป็นแหล่งท่องเที่ยวด้านวัฒนธรรม นักท่องเที่ยวสามารถเข้ามาเรียนรู้ดูวิถีชีวิต รวมทั้ง สิ่งปลูกสร้าง และจำหน่ายอาหารพื้นเมือง ร้านกาแฟ ร้านขายของชำ ร้านขายของเล่นเด็กโบราณ ของเล่นสังกะสีจากจีน มีร้านอาหารอร่อยชื่อดังมากมาย จัดว่าเป็นตลาดโบราณอีกที่หนึ่งที่คนเมืองอย่างผมต้องย้อนอดีตไปเดินสักครั้งแล้วคุณจะรู้และได้สัมผัสถึงสังคมไทยอย่างแท้จริง

การเดินทางสะดวกมาก จากกรุงเทพ ฯ ใช้ถนนทางด่วนมอเตอร์เวย์ สังเกตป้ายชี้ไปตลาดคลองสวน 100 ปี เลี้ยวซ้าย เข้าถนนสายอ่อนนุช – ฉะเชิงเทราไปประมาณ 25 ก.ม. ตลาดคลองสวน 100 ปี อยู่ด้านซ้ายมือ

Photographs โดย Nutthaboon Pornrattanacharoen อนุญาตให้ใช้ได้ตาม สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ใช่งานดัดแปลง 3.0 ที่ยังไม่ได้ปรับแก้.
ตั้งอยู่บนพื้นฐานของงาน