สยาม 76 ปี ภิวัฒน์ ถึง วิวัฒน์ ความรักจากหญิงที่พลัดพราก 76 ปี ที่เธอจากบ้านเกิดเมืองนอนตามสามี หลังถูกเนรเทศออกจากบ้านเมือง หลังมีการเปลี่ยนแปลงการปกครอง 2475 เสรีไทยแบ่งออกเป็นสองขั่วอำนาจ และเกิดการแย่งชิงอำนาจจากกลุ่มอำนายอำมาตย์ธิปไตยเดิมที่หลังโค่นล้มราชบัลลังก์

        โลกนี้เหมือนเป็นโลกที่ทารุณสำหรับหญิงสาวที่แบกประเทศไว้ในมือ ในความรู้สึกที่เธอมี เหมือนกับได้ทำหน้าที่แม่ของประเทศนี้ไว้ แล้วก็ถูกโลกทั้งใบเนรเทศให้ไปไกลสู่วังวนแห่งตัณหา ไม่รู้ว่าความคิดของเธอถูกหรือผิด แต่ว่า ผู้หญิงทุกคนในประเทศก็ได้สร้างโลกผ่านมือของผู้ชาย วัย 70 กว่า อย่างนักการเมืองที่เราเห็นกัน เธออาจไม่คิดว่า การค้าขายข้าวที่รัฐมนตรีพาณิชย์ จะทำให้เกิดประวัติศาสตร์ที่อยู่เหนือสุโขทัย ราชาแห่งการปลูกข้าว ดูเหมือนอะไรจะดีไสปหมดสำหรับรัฐบาลชุดนี้

76 ปีแล้ว ที่คนไทยไม่สามารถบอกได้เลยว่าอ้อมกอดแม่ 76 ปี ที่พลัดพรากนั้นเป็นเช่นไร เสียงจากป่าลึก เสียงจากลำธารไหล 14 ตุลา มาพฤษภาทมิฬ ดูเหมือนยังไม่เพียงพอต่อการหวนคืนสู่อ้อมกอดของผู้เป็นแม่

แม่จ้าหนูหิว หิวความอบอุ่นจากท้องนา หิวความอบอุ่นจากท้องฟ้า หิวความอบอุ่นจากลำธาร ลำธารน้ำใจของคนสยาม ที่เรียกตนเองว่าคนไทย คะ แม่จ้า หนูร้องไห้ 76 ปีที่เราไม่สนว่าเราเป็นใคร โลกนี่อยากร้องไห้ให้แม่ หนูเชื่อว่าแม่คงดูหนูอยู่ พร้อมกับอ้อมกอดของแม่ ที่ไม่สามารถปกป้องหนูจากความกระหายของสื่อ และมายุคนี้ ก็กลายเป็นยุคมืดที่ประชาชนได้อ้อมกอดความโง่เขลาเบาปัญญา ไม่เปิดโลกทัศน์แห่งความรัก ความไว้ใจ ความเข้าใจ หรือแม้แต่ความมั่นใจ ในแนวทางที่แม่ได้โปรยไว้ให้ตลอดมา 76 ปีแล้วหรือ ที่แม่จากไป แม่จ้าแม่พระธรณีของลูก