ไปขอยืมพี่ที่เขามีความคิดด้านการเมืองมาอีก เพราะคุยกันแล้ว เขียนได้ไม่ดีแน่ๆ คะ นั้นขอยืมตัวมาหน่อยนะคะ

          ซ้ำแล้วซ้ำเหล้า เมาไม่รู้จบ เป็นอีกคำคมคม ซึ่งต้องดูว่า ทำไมเราจึงต้องทำอะไรซ้ำแล้วซ้ำเหล้า วันนี้เหมือนอีกวันที่ร้องตะโกนสุดเสียง เพื่อนๆ ร้อนมาก และตอนนี้ก็หนาวมาก แต่ก็ไม่หยุด ไปหลายๆ ที่ ก็ถูกมองหน้า อย่างไม่ใยดี เป็นความจริงที่เรานั้นไม่เคยมีข้าง เพราะประชาชนนั้นแยกข้าง ระหว่างผู้มีอำนาจเต็มในการบริหารประเทศ กับฝ่ายผู้ที่เป็นเพียงจิตวิญญาณของชาติเท่านั้น ทั้งเงินเดือนข้าราชการ สวัสดิการต่างๆ เงินทองที่รัฐบาลผูกขาดด้วยมาตราการทางภาษี บัดนี้ เราได้ซ้ำรอยแผลเก่าแล้ว

          สำหรับเหล้าที่เราดื่มซดนั้น ไม่รู้ว่าเมื่อไรจะเพียงพอต่อพื้นฐานในการดำรงค์ชีวิตของคนที่ไม่รู้จักพอเพียง

หลายๆ อย่างที่ถูกลูบคมด้วยจิตสำนึกของความโลภ จนกลายเป็นมหันตภัยร้ายสำหรับการเมืองไทย เริ่มต้นด้วยการดื่มเหล้าแห่งการแข่งขัน ผู้หญิงผู้ชาย คนแก่เด็ก ในชนบท ทวีความรุนแรงในการเอารัดเอาเปรียบกัน ชีวิตที่สวนทางกันระหว่างชุมชนเมือง กับชุมชนชนบท ดูไปแล้ว น้ำใจในยุคนี้มีมาก แต่อาจยากในการจัดวาง

สำหรับเพื่อนๆ เนชั่น ก็ไม่ต่างกัน หลายๆ คนเต็มไปด้วยความระแวง เพื่อนที่อยู่จันท์ หลายคนก็เหมือนรอที่พึ่ง นั้นคือสื่อ สื่อของประชาชน ไม่ใช่ สื่อของสื่อ ดูไปแล้ว อะไรคือเหตุผลที่ซ้ำแล้วซ้ำเหล้า เมาไม่รู้จบกันแน่

สำหรับรัฐบาลนี้ ก็คงเป็นเพียงฉากหนึ่งสำหรับอำนาจที่ต้องการการเปลี่ยนแปลง และเชื่อว่าคนไทยเกินครึ่งก็ต้องการการเปลี่ยนแปลง เสียงที่เคยดัง เรารักในหลวง ถูกแทนที่ด้วยเรารักทักษิณ ความแตกแยก คืออะไรกันแน่ เหตุผลที่แท้จริงคืออะไรกันแน่ อะไรคือความเหนื่อยล้า ไม่มีรัฐบาลชุดไหนเป็นประกันสำหรับสถาบันหลักของชาติ เราพสกนิกร เราต้องสู้ เราคิดเสมอว่า ถอดหัวโขน ไร้ยศศักดิ์ ไร้เงินทอง ประเทศของเราก็ยังมีระบบ มีระเบียบในการจัดการในการบริหารจัดสวัสดิการเพื่อประชาชนได้ เพื่อให้ประชาชนนั้นได้รับความเสมอภาคอย่างเท่าเทียมตามรอยพระธรรมราชา หรือราชธิราช ที่เคยพระราชทานไว้ในยุคอดีต

"คนเราทำดีได้ที่นา ส่งผลผลิตมา ไม่ต้องทำศึก ทำศึกยามสงครามเสียสละ ไพร่ฟ้ารู้ซึ้งก้าวย่างด้วยกันกับนายเหนือหัว บ่ไปไหนบ้างมีศึกใจแห มีแต่บ่ไปไพร่วิน ใจหาย ยามศึกบ่มีสุขได้รื่น แต่นี้เลวชั่วไซร้ขอพิทักษ์ราชบัลลังก์"

"ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ใจน้องเอย พี่ระแวงน้องเอยไทยสน น้องเข่นฆ่าบริหารประชาชน บูชายันต์ตนด้วยเงินตรา รัฐบาล รัฐบวง จนค่ำคล่า นี่ละหนาอุทาหรณ์เลือกรักเขา ไร้รักอันแผ่นดินกลบชีพเรา จนเป็นเถ่าก็บ่รู้คุณความดี

ซ้ำแล้วซ้ำเหล้า เมาไม่รู้จบ กบฏแท้จริงในใจนี้ คิดดี ทำดี และพูดดี ล้วนหมายมี เพื่อพ้องไทย สยามเราเลิกดื่มเหล้า อันเป็นหนทางเถื่อน โลภตักเตือนให้จิตคิดไปไหน ไปเข่นฆ่า ปล้นเขตแดนของพองไทย ปราสาทเขาทำลาย วิหารกัน การเมืองจ้าซ้ำรอยทรราช สุดอนาจบรรยายให้เสกสันต์ โศรก เศร้า นักสารพัน ดินแดนนั้นหน้าบ้านฉัน ทหารเมิน อยากร้องกู่ กู้ชาติคงไม่พ้น วิกฤตตนกระทบกระทั้ง กันจังเอ๋ย นี่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหล้าที่เคย โลภนี้เอ่ย คือหนทาง ซ้ำรอยกรรม"