การติดตามอ่านค้นหาข้อมูลของบรรดามือโปรกาแฟทั้งหลายจึงเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อการประกอบอาชีพที่ตนเองทำอยู่

สองสิ่งที่ผู้เขียนเลือกจากกาแฟคือ คุณภาพและความอร่อย

ความเข้าใจของคนขายกาแฟสดที่ซื้อวัตถุดิบจากตัวแทนจำหน่ายหรือบรรดาSale Man ทั้งหลาย มักจะโดนข้อเสนอ

ในตัววัตถุดิบให้ดูแปลกหูและดูแปลกไปจากสิ่งที่กาแฟคั่วควรจะเป็น เช่น กาแฟคั่วสำหรับทำคาปู กาแฟสำหรับทำม็อคค่า

ฯลฯ ซึ่งจริงๆแล้วกาแฟคั่วตัวใดตัวหนึ่งสามรถนำมาชงเป็นกาแฟสูตรต่างๆได้ไม่ยากเย็น หากจะเกิดความยุ่งยากวุ่นวาย

เห็นจะเป็นความต้องการทางรส และกลิ่นของคนกินนี่ละ ดังนั้น เรามารู้กันแบบคร่าวๆก่อนแล้วกัน

กาแฟในประเทสไทยที่มีการปลูกมากๆและส่งออกไปขายในตลาดโลก มีอยู่2สายพันธุ์

คือ สายพันธุ์ อราบิก้า  และโรบัสต้า

กาแฟอราบิก้าจะปลูกมากทางภาคเหนือของไทย ยิ่งบนที่เขาสูงยิ่งทำให้ได้รสชาตที่ดี

และความเด่นของอราบิก้าคือ เรื่องกลิ่นหอมและรสละมุน 

ที่สำคัญแหล่งปลูกกาแฟอราบิก้าArabica แหล่งใหญ่ของไทยที่ให้รสชาติมีเอกลักษณ์ จนได้สิทธิบัตรการันตี

ว่าเป็น Single Estate  และอีกหลายๆดอยที่ปลุกกาแฟได้ผลดีและนำความอร่อยที่เราๆท่านๆได้กินกัน

ตามร้านกาแฟหรือเคาเตอร์กาแฟที่เห็นกันเต็มไปหมดแล้วในยุคนี้

อีกสายพันธุ์ โรบัสต้า Robusta กาแฟที่นิยมปลุกทางภาคใต้ของประเทศไทย ลีบางจังหวัดทางภาคเหนือนำไป

ทดลองปลุกและได้ผลดี กาแฟโรบัสต้ามีความเด่นในเรื่องความเข้มข้นและเต็มกลิ่นกาแฟที่ หลายๆแบรนด์นำไปคั่ว

หรือนิยมนำไปผสมกับอราบิก้า เพื่อให้สองความต่างมารวมตัวสร้างความอร่อย

มาว่ากันต่อก่อนที่จะมาเป็นกาแฟคั่ว จะมีขบวนการอย่างไร

เริ่มจากการปลูก ที่ใช้เวลานานหลายปี(5ปี)ถึงจะเริ่มให้ดอก ออกผล และพร้อมเก็บผลไม้สีเหลืองๆเขียวๆแดงๆ

ที่เรียกว่ากาแฟเชอรี่ที่ต้องนำไปแช่น้ำ(วิธีการแปรรูปแบบเปียก)เพื่อนำมาขัดเอาเนื้อผลไม้นั้นออกไปให้เหลือแค่เมล็ดข้างใน

แล้วนำไปตากแห้ง จนกลายเป็นกาแฟกะลาที่พร้อมจะนำไปสีเพื่อกระเทาะเอาเมล็ดดิบข้างในที่เราจะนำไปสู่ขบวนการคั่วต่อไป

แต่ก่อนนำไปคั่วขวนการสีกาแฟกะลานี่ละที่จะทำการคัดขนาดเมล็ดเพื่อให้ได้เกรดกาแฟตามความต้องการของตลาด

ซึ่งในแต่ละขนาดย่อมให้รสชาติต่างไปตามคุณภาพเมล็ดด้วย

[การทำกาแฟแบบแห้งไม่เป็นที่นิยมในไทยมากนักเพราะระยะเวลาและเรื่องอากาศเป็นสิ่งที่ทำให้ไม่เหมาะ การทำแบบเปียกจึงนิยมเพราะหลังจากการขัดจะนำไปตากแดดไม่กี่วัน ซึ่งการทำแบบแห้งใช้เวลานานกว่าผลเชอรี่จะแห้งและเกิดปัญหาเรื่องกลิ่นที่ติดมากับขบวนการนี้

และขบวนการเปียกก็เช่นกันจึงนิยมแช่และรีบขัดเพื่อนำไปตากแดด เพราะหากทิ้งไว้นานก็มีผลเสียในเรื่องกลิ่นเช่นกัน]

หลังจากด้ำกาแฟกะลามาสีแล้วและคัดขนาดเมล็ดแล้ว ก็มาถึงการเข้าสู่ขบวนการคั่วกาแฟ  ที่โดยทั่วไปที่ทำความเข้าใจได้ง่าย

มี ระดับการคั่ว 3 ระดับ ที่นิยม

1.                ระดับการคั่วแบบอ่อน (Light Roasted Level)

2.                ระดับการคั่วแบบกลาง(Medium Roasted Level)

3.                ระดับการคั่วแบบเข้ม(Dark Roasted Level)

ในการคั่วที่บอกไป คนคั่วกาแฟจะรู้ว่ากาแฟดิบ(สารกาแฟ)ที่ตนมีนั้น จะคั่วด้วยระดับใดจึงจะให้รสชาติที่ดีและโดดเด่น

และเทคนิคในการคั่วจากคนคั่วกาแฟที่ชำนาญมักจะมีเทคนิคและลุกเล่นไปกับการคั่วกาแฟให้ได้รสชาติและคุณภาพ

ที่ดีต่างๆกันไปตามความสามารถ และ ในยุคที่การแข่งขันในเรื่องของวัตถุดิบย่อมทำให้แต่ละที่สร้างโปรดัค(Product)

ของตนเองออกมาเพื่อให้แข่งขันกับคนอื่นในท้องตลาดได้

ดังนั้นเราฐานะผู้บริโภคจึงควรเข้าใจหลักพื้นฐานของกาแฟที่เราจะจ่ายเงินไป  และต้องทำความเข้าใจว่านั่นคือการตลาด

ที่ไม่ใช่สิ่งที่กาแฟควรจะเป็นในตัวของมัน ความแปลกและความน่าสนใจของกาแฟคงไม่ใช่แค่ชื่อที่เราตั้งขึ้นมาแน่

เพราะผู้เขียนเป็นคนที่ยึดหลักสายพันธุ์ที่นำมาคั่วและระดับการคั่วกาแฟเพียงสองสิ่งเท่านั้น

ส่วนกาแฟที่มีเอกลักษณ์ในต่างประเทศนั้น แหล่งปลุกจะเป็นตัวบงชี้รสชาติของกาแฟ เพราะแหล่งปลูก

ที่ได้รับการยอมรับและการันตีด้วยสิทธิบัตร มีไม่กี่แหล่งในโลก จึงทำให้เป็นที่ยอมรับในกลุ่มผู้ค้าและผู้บริโภคกาแฟสด

ตัวอย่างที่คนไทยคุ้นๆหูคงเป็น กาแฟอราบิก้า บลูเมาเทน แหล่งปลุกจากจาไมก้าโน้นเลย

เอาเป็นว่ากาแฟที่เรากินๆกันจะเป็นอย่างราจากไหนผู้เขียนเชื่อว่า คนบริโภคส่วนใหญ่คงเอาความอร่อยถูกปากเป็นหลัก

แต่สิ่งหนึ่งที่ผู้เขียนอยากให้มีคือการให้ข้อมูลและความเข้าใจในเรื่องของกาแฟ โดยเฉพาะกาแฟไทยที่แพ้ชาติใดในโลก

และหลายๆบริษัทที่นำออกไปและนำเข้ามาขายให้เรากิน ทั้งๆที่เรากินเป็นกาแฟไทยแท้ๆดันไปติดชื่อติดแบรนนอก

อย่างนี้ที่เขาว่าใกล้เกลือกินด่างคงเป็นแบบนี้นี่เอง

ต้นกาแฟอราบิก้า ทริปริก้า

ต้นกาแฟอราบิก้า คาติมอร์

ต้นกาแฟโรบัสต้า

สารกาแฟดิบ กาแฟคั่วต่างๆ