เดินไปชงกาแฟ กับเครื่องชงตัวเก่าๆ เพื่อนในยามค่ำคืนคงมีเพียงกาแฟนมร้อนๆ

ที่พอจะให้ความรู้สึกที่อ่อนแอ ได้รับการปลอบประโลมให้ดีขึ้น

ผู้เขียนเองตั้งใจจะบรรจงเขียนเรื่องราวที่ได้ไปเชียงรายครั้งนี้ ไว้ในสมุดบันทึก

แต่มันกลับมีบางสิ่งบอกว่า คงไม่มีบันทึกใดจะงดงามไปกว่าการจดไว้ในพื้นที่

แห่งหนึ่งที่หากไม่นำมาบอกกล่าวคงไม่มีใครจะรับรู้ได้

เพราะมันถูกบันทึกไว้ในความทรงจำและเก็บไว้ในห้องของหัวใจตลอดไป

แต่เรื่องที่ประทับใจคงไม่ใช่สิ่งที่บ่นนะจะบอกให้

เกือบแปดวันที่ใช้ชีวิตในวันหยุดยาวที่ แม่สาย อำเภอที่ติดชายแดนพม่า ที่ได้มาเยือนอีกครั้ง

ด้วยมิตรภาพดีๆที่เพื่อนมอบให้ ก่อนเดินทางได้ถูกเชิญชวนไว้ว่าจะไปเยี่ยมเยือนและชิมกาแฟสด

ในถนนสายยาวที่เริ่มจากเมืองเชียงรายจบด้วยร้านกาแฟที่เปิดไม่นานในเขตแดนพม่า

ในระหว่างที่อยู่ในแม่สายกับบรรยากาศฝนตกแต่รถไม่ติด ผู้คนดำเนินชีวิตไปแบบเรียบง่าย

ทั้งๆที่เป็นเมืองท่องเที่ยว ความวุ่นวายกลับแตกต่างชีวิตชาวเมืองกรุงที่วุ่นวายวกวน

อากาศเย็นสบายสายลมที่พัดมาหลังฝนหยุดตก กาแฟที่ชงดื่มกับบางอย่างที่ขาดหายไป

นี่มันไม่ใช่สิ่งที่ผู้เขียนต้องการในทริปวันหยุดยาวกับสถานที่ที่เป็นแหล่งกาแฟชั้นเลิศหรอกนะ

อินเตอร์เน็ตกับแอร์เย็นฉ่ำในร้าน  คงไม่ใช่สิ่งที่ผู้เขียนชอบนักในการเดินทางไปยังที่ที่มีร้านกาแฟสด

มากมายที่น่าสนใจตามคำบอกเล่าของเพื่อน..........

และเช้าวันที่สองได้เจอสาวน่าหวานกับหนุ่มน่าใส มาส่งขนมที่ร้านกาแฟของเพื่อน

รอยยิ้มและการสนทนามันทำให้ผู้เขียนรู้สึกประทับใจและรู้สึกได้ว่า เราคงได้จอกันอีกแน่

ไหนๆกล่าวถึงก้จะขอนำเรื่องราวที่ไปเก็บภาพมาลงในบล็อกโดยถือเป็น เรื่องแรกของทริป

สองฝั่งถนนสู่อำเภอแม่สาย.....ไปยังอีกฝั่งเขตพม่า ที่ขอเริ่มที่ร้านของน้องน้ำหวาน

ที่ตั้งชื่อง่ายๆตามสิ่งที่วางขายในร้าน คือกีตาร์ เครื่องดนตรีที่มีมากมายในร้าน

น้องน้ำหวานตั้งชื่อว่า “กีตาร์ คาเฟ่” เคาเตอร์ที่วางตัวยาวที่วางเครื่องชงกาแฟที่ทำกาแฟเอสเปรสโซ่

ได้รสกาแฟที่นุ่มละมุนกับครีมม่าสีทอง ที่บอกได้ชัดเจนว่า กาแฟไทยไม่แพ้ชาติใดในโลกนั่นเห็นชัดเจน

คนชงใส่รอยยิ้มและหัวใจมาพร้อมกาแฟสองถ้วยที่ชงต้อนรับเมื่อเรามาถึงเคาเตอร์และทักทายกัน

สาเหตุที่เลือกเรื่องของน้องน้ำหวานลงก่อนใคร เพราะด้วยผู้เขียนประทับใจในความตั้งใจของเธอ

ก่อนหน้าเรานัดเจอกันที่ร้านของเพื่อนผู้เขียนอีกแห่ง กับการแนะนำการชงเครื่องดื่มแบบง่ายๆ

การรักษาเวลาการมีวินัยในตนเอง ทำให้ผู้โพสเชื่อว่าสิ่งที่ผู้เขียนจะให้กับเธอ

มันคงเป็นการให้และการรับที่น่าจดจำ......คุณค่าคงไม่มีใครตีราคาได้

ผู้รับที่เตรียมพร้อมนั่นย่อมทำให้ผู้ให้มีความสุขใจ ผู้เขียนแอบชื่นชมกับความน่ารักสดใสของ

ผู้หญิงคนหนึ่งที่เรียนมาจากต่างประเทศแต่มารยาทที่งดงามและหัวใจที่ดีนั่นยังมีความเป็นไทย

อยู่เต็มร้อย นี่คงการได้รับจากครอบครัวที่อบอุ่น และส่งต่อให้กับคนรอบข้างได้รับความอบอุ่นนั้นด้วย

รอยยิ้มและภาพที่คุณจะได้เห็นคงให้คำตอบได้ไม่ยาก และผู้เขียนคงไม่บรรยายจนเกินภาพที่เห็นและ

สิ่งที่ได้สัมผัส .......... เสียดายที่แอบเก็บภาพที่น้องน้ำหวานป้อนขนมให้น้องชายมาไม่ได้

เพราะนี่เป็นภาพอีกภาพที่ทำให้ผู้เขียนคิดถึงน้องชายคนเล็กที่เคยป้อนอาหารในวัยเด็กซะจริง

เรื่องราวในโพสนี่คงหลากหลายในอาการและอารมณ์เพราะ มันมีบางสิ่งกระทบจิตใจและสุขภาพ

แต่ผู้เขียนไม่อาจจะปล่อยให้สิ่งเหล่านี่มาบันทอนความคิดดีๆที่อยากจะเขียนเรื่องราวของน้องน้ำหวาน

และร้านกาแฟอีกสองสามแห่งหายไปจากความคิดได้แน่

หลังจากไปชงกาแฟแก้วที่สองที่ดันชงยากกว่าปกติเพราะน้ำไม่ได้เติม .......ก็ขอมาเล่าด้วยภาพกันถึง

มุมน่านั่งในร้านขายกีตาร์ที่จะเป็น กีตาร์ คาเฟ่ QUITAR CAFE

 Rainy's Coff

 ขอบคุณเพื่อนที่แสนดีเสมอมา ที่นำพาให้ได้เจอสิ่งดีๆ

ขอบคุณน้องหวานและครอบครอบที่น่ารักทุกคน

ขอบคุณกาแฟดีๆของ  De'891 Roastery Maesai

มิตรภาพที่ดีผ่านถ้วยกาแฟยังคงเป็นคำพูดที่ใช้ได้ทุกยุคทุกสมัย

เรื่องโดย:Lovenature

(แก้ไขเนื่องด้วยข้อมูลหายไปอย่างไม่ทราบสาเหตุ คงต้องสอบถามระบบของเวปซะงั้น)

ขอบคุณโอเคเนชั่นบล็อกกับพื้นที่ที่ให้เล่าเรื่องราวได้ทุกเรื่อง

หยอดความสุขของคุณไว้ที่นี่................................Happy Tip Box