รักในสายลม

ตอนที่๕   แสงสุดท้าย

ความเย็นเยือกของผ้าชุบน้ำที่เช็ดตัวไอรวินอยู่นั้นทำให้เธอรู้สึกตัว...
และลืมตาขึ้นช้าๆ....
เธอรู้สึกเจ็บร้าวไปทั้งตัว..ภาพที่เห็นตรงหน้า..คือป้าจันที่มองฌธอด้วยสายตาร้อนรนห่วงใย

"เป็นยังไงบ้างคะคุณ...ไหวไหม..  ไอรวินขยับตัวจะลุกขึ้นนั่งแต่ก็ทรุดลงอย่างเก่าเพราะเวียน

ศรีษะจนจะอาเจียน ป้าจันร้องโวยวาย...ไม่ต้องลุกค่ะคุณ  คุณวินอย่าเป็นอะไระคะ..ตัวร้อนจัด

อย่างนี้..คุณธรรมกับตาช่วยก็ไปธุระในเมืองแต่เช้า..โทรหาก็ไม่ติด..ป้าไม่รู้จะทำยังไง

คุณวินรู้สึกตัวก็ดีแล้วเดี่ญวป้าเช็ดตัวเสร็จทานอะไรหน่อย..แล้วจะได้ทานยา.."
ป้าจันพูด  พลางเช็ดตัวพลางด้วยความห่วงใย..
ไอรวินดูอ่อนแรง..และคอแห้งผาก..
เธอเอ่ยแผ่วเบา.."ขอน้ำค่ะ" ป้าจันกุลีกุจอรินน้ำให้..ไอรวินดื่มน้ำด้วยความกระหาย..
แต่แล้วก็อาเจียนออกมา  ป้าจันตกใจ ร้อนรนเรียกไอรวินเสียงหลง
ไอรวินนอนอ่อนแรงตัวร้อนจัด
...........................

ทันทีที่แทนธรมลงจากรถ  เขามุ่งตรงไปที่ห้องของไอรวิน..
ตลอดวันวันนี้เขามัวแต่วุ่นวายกับงานที่ทำ  ทิ้งโทรศัพท์ไว้ที่รถ  จนกระทั่งเย็นจึงได้ทราบเรื่อง
เขาบึ่งรถโดยเร็วด้วยความร้อนใจ..ใช่เขาห่วงเธอเหลือเกิน
ไอรวินตัวร้อนจัด  เขาช้อนตัวอุ้มเธอขึ้นมาอย่างง่ายดาย และเดินมุ่งตรงมาที่รถ
แทนธรรมไม่ได้ยินสิ่งที่ป้าจันพูดรายงายเลย..ด้วยว่าหัวใจของเขาร้อนรน..
ห่วงเจ้าของร่างเล็กในอ้อมแขนเขา..ที่เป็นไข้ไม่ได้สติอยู่ตอนนี้
สิ่งหนึ่งที่เขารู้คือไปโรงพยาบาลให้เร็วที่สุด..

...............................

   แทนธรรมขับรถมุ่งตรงไปยังโรงพยาบาล...
และคอยชำเลืองมองไอรวินเป็นระยะ
หญิงสาวอยู่ในอาการเพ้อ..พูดฟังไม่ได้ศัพท์แผ่วเบา..
แต่น้ำตาที่ไหลมาเรี่ยแก้ม
ทำให้เขายิ่งร้อนใจ....
.............................

เหตุผลอะไรเพราะอะไร...ถึงห่วงใยเธอนักทั้งที่เพิ่งรู้จักกัน...
แทนธรรมหลงลืมจะหาคำตอบให้ตัวเอง...
แต่เขาเฝ้าหาคำตอบ...ว่าทำอย่างไรนะ  ถึงจะทำให้เธอมีความสุขได้ในทุกๆวัน
เขาโทษตัวเอง...ว่าเพราะเขาแท้ๆที่ปล่อยเธอตากน้ำค้างจนเกือบเช้า...ทำให้เธอเป็นเช่นนี้...
.................
แสงสุดท้าย..ของพระอาทิตย์ยามเย็นที่ข้างทาง
ส่องแสงรับหยาดน้ำตาของหญิงสาวที่หลับตาไม่ได้สติ..
นกกลุ่มหนึ่ง...
บินหายลับไปตรงขอบฟ้า...

ในไม่นานไม่ช้า..เวลาเหล่านี้ก็จะกลับคืนมา...
พระอาทิตย์จะยังคงส่องแสง...และลาลับ...ตามเงื่อนไขเวลา...
แต่ดูเหมือนว่า...สิ่งที่ไม่เคยกลับคืน..คืออดีต..ที่ผ่านไป