พิมพ์หน้านี้
|
ในห้วงคำนึง...ที่ดูเหมือนฝัน.. ใจฉันโบกบิน......หาถิ่นอาศัย....... ยาม..ร้อนกลับหนาว..... คืนเงียบ...เงาโศก...... ยังคงครอบงำหัวใจ.... สิ่งที่เก็บมันไว้.....ยังคงอ่อนไหว..ไปกับสายลม... ในห้วงคำนึง......ร้าวลึกในความเงียบงัน..... แม้แต่ในความฝัน.....ฉันก็..ยัง...เป็นคนอ่อนแอ...... คืนเงียบ..เงาโศก.... ครอบคลุมโลก...ทั้งใบของฉัน...... ต่อให้...แสงดาว...แสงจันทร์ ส่องแสงหรือไม่นั้น........... ใจฉัน...ยังคง... ปลดปลง...ในด้านมืด...ที่ไม่อาจ..บอกใคร......... ยิ่งรักเธอมากเท่าไร ก็ยิ่งเหมือนทำร้ายหัวใจตนเอง ยิ่งรักยิ่งดูเหมือนห่าง ยิ่งดูอ้างว้างแม้ยังชิดใกล้ ยิ่งรักยิ่งดูหนักใจ ยิ่งเก็บมันไว้....ยิ่งอยากเปิดเผย ยิ่งรักยิ่งมิอาจอยู่เฉย.... ยิ่งไม่คุ้นเคย...ยิ่งรู้สึกไร้ค่า ยิ่งรักก็ยิ่งไม่กล้า ยิ่งกลัวว่าจะเสียเธอไป |
| << | เมษายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | |||