วันอังคาร ที่ 17 เมษายน 2550
เมื่อข้าพเจ้า โดน แทก อ๊ะ อ๊ะ แต่ยังไม่โดน แท็กซ์ นะ
Posted by
lunglaynoi
,
ผู้อ่าน : 250
, 09:10:42 น.
พิมพ์หน้านี้
|
เมื่อดิฉันโดน Taggggggg มาจาก คุณกวางตุ้ง เพื่อนรักเพื่อนสนิทสุดแสนเี่ยวแดนเนรมิต แถมยังโดนมันหมายตาเป็นคนแรกอีกด้วย ก็เลยต้องจำใจ เอาเรื่อง ลับๆ (แต่พอบอกไปมันยังจะลับอีกมั้ย ) เอาเป็นว่าเรื่องลับๆ ที่อยากเปิดเผยดีก่าเนอะ
๑. หญิงสาวแสนสวย อย่างดิฉันเริ่มเรื่องแรกก้ต้องเริ่มกันด้วยเรื่องความรักสิเจ้าค่ะขอบอกค่ะว่า เป็นดรคบ้าดาราคนเด่นคนดังมาตั้งแต่เด้กๆ เท่าที่จำความได้ และเป้นที่จดจำของเพื่อนๆ สม....
|
วันพุธ ที่ 11 เมษายน 2550
why we need to be special person?
Posted by
lunglaynoi
,
ผู้อ่าน : 133
, 02:00:56 น.
พิมพ์หน้านี้
|
ตั้งชื่อหัวข้อมาถึงก็อาจจะประมาณการกันเอาได้ว่าคงจะคาบเกี่ยวกะ ความรักหรืออะไรสักอย่างแบบนั้น
แต่ก็อาจจะไม่ใช่อย่างนั้นเสมอไปค่ะ เป็นคนที่คิดว่าตัวเองโชคดีกว่าคนอื่นเสมอๆ ที่ได้มาใช้ชีวิตแบบสองแบบ สองลักษณะแบบนี้ ก็คนไทยทั่วไปคงจะทำกันแบบเราไม่ได้หรอกมั้งค่ะ อยู่ที่ไทยเคยเป็นอดีตนักข่าวสาว ขี้หงุดหงิด ชอบวีนอีกด้วย แต่มาอยู่นี่กลายเป็นนักศึกษาสาวและแคชเชียร์สาวผู้ใจเย็น แต่ไม่แน่ใจว่าเลือดจะเย็นด....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 29 มีนาคม 2550
เดือนทีอัพหน
Posted by
lunglaynoi
,
ผู้อ่าน : 160
, 09:21:17 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ถ้าจะบอกว่าห่างหาย คงจะดูน้อยไป สำหรับการอัพเดทไดอารี่ เดือนกว่า ต่อ ครั้ง แบบนี้ แต่ก็อย่างว่า ไม่ได้วุ่นวาย แต่ว่าไม่มีเรื่องให้คิด ให้รกสมอง และที่สำคัญไม่อยากระบาย ก็เลยออกมาในรูปแบบ ที่หลายคนอาจจะบอกว่า นี่คือพฤติกรรมของ "คนขี้เกียจ" ได้ แต่ อันที่จริงเนี่ย มันก็จะก้ำกึ่ง กับว่าไม่ค่อยจะมีเวลาอยู่นะเพราะว่า พอมีเวลาว่าง ตอนนี้ก็เป็นต้องเปิดเว็บ ดูรายการ "เรื่องเล่าเช้านี้" คน....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 15 กุมภาพันธ์ 2550
Boy.Am i stupid!!!
Posted by
lunglaynoi
,
ผู้อ่าน : 120
, 05:37:49 น.
พิมพ์หน้านี้
|
อากาศหนาวๆ ที่ทำให้ผิวเริ่มแตกลาย มาในวันแห่งความรักอย่างนี้ ยิ่งดูจะโหดร้ายมากขึ้นไปอีก วันนี้บอสตัน พายุหิมะเข้าค่ะ ทำให้ดิฉันไม่ต้องไปเรียน ได้แต่อยู่ห้อง อ่านหนังสือ(นิดหน่อย) แล้วก็ออกมานั่งเขียนอะไรไปมาอยู่นี่แหละค่ะ "สายลมแบบไหนกันนะที่ทำให้คนรู้สึกเหงา"เนื่องด้วยสมองของเรามีความจำอันแสนสั้น บางทีเวลาที่เราจะนึกอะไรขึ้นมาสักอย่างก็ต้องใช้เวลาอยู่นานค่ะ กว่าที่ความล่วงรู้ที่เคยรู้นั....
|
วันศุกร์ ที่ 2 กุมภาพันธ์ 2550
ไม่ใช่แค่จำได้แต่ไม่เคยลืมเลยต่างหาก
Posted by
lunglaynoi
,
ผู้อ่าน : 145
, 00:16:38 น.
พิมพ์หน้านี้
|
ที่บอสตันมีสายรถไฟสีต่างๆ เป็นใยแมงมุมโยงใยไปรอบเมือง มีสีแดง (อันนี้ใช้ทุกวัน) สีเขียว สีส้ม สีฟ้า สีม่วง สีน้ำเงิน
แต่ละสายจะพาเราไปแต่ละที่แตกต่างกันในตัวเมืองบอสตัน และปริมณฑล (อันที่จริงก็คือเมืองใกล้เคียง) อย่างบ้านที่เราอยู่มีชื่อว่า quincy ส่วนโรงเรียนที่เราจะไปเรียนอยู่ตรงเมือง cambridge ซึ่งเป็นเมืองเดียวกับที่ในหลวงประสุติ ทั้งหมดนี้ไม่ใกล้ไม่ไกลบอสตัน และที่สำคัญระบบการคมนาคมที่บอสต....
|
วันอังคาร ที่ 30 มกราคม 2550
คำถามที่ไม่มีคำตอบ
Posted by
lunglaynoi
,
ผู้อ่าน : 134
, 08:50:03 น.
พิมพ์หน้านี้
|
ฉันไม่รู้ว่าในโลกอันกว้างใหญ่ใบนี้ มีประชากรอยู่ทั้งหมดกี่คน
ฉันไม่รู้ว่าตั้งแต่ฉันเกิดมาจนวันนี้ ฉันเคยเห็นหน้าคนทั้งหมดมาแล้วกี่คนฉันไม่รู้ว่าในตอนนี้ฉันรู้จักผู้คน รวมแล้วทั้งหมดกี่คนฉันไม่รู้ว่าในลิสท์ msn ของฉันมีรายชื่อของใครกันบ้าง และฉันไม่ได้รู้จักพวกเค้าทุกคน!!!และที่สำคัญ คนที่ฉันเห็นหน้าเค้าเป็นคนแรกเมื่อตอนฉันเกิด ตอนนี้ฉันก็ไม่รู้ว่าหน้าตาของเค้าเป็นอย่างไร(ก็ตอนที่ฉันเกิด บ้านฉันยัง....
|
วันจันทร์ ที่ 29 มกราคม 2550
สูญญากาศแห่งความทรงจำ
Posted by
lunglaynoi
,
ผู้อ่าน : 118
, 10:39:00 น.
พิมพ์หน้านี้
|
การออกเดินทางออกมาไกลบ้านทำให้รู้ว่า ความเหงาบางทีมันก็คาบเกี่ยวกะระยะทางอยู่บ้างเหมือนกัน
ตอนนี้เลยอยากรู้ว่า ถ้าโลกใบนี้มันเล็กลงมากว่านี้ ความเหงาของเรามันยังจะเหลือเท่าเดิมอีกรึเปล่า แต่ดูเหมือนว่าเรื่องของความเหงานี่ มันมีความห่างไกลเป็นตัวแปร แต่ว่าจริงๆแล้วมันไม่ใช่ทั้งหมดในนั้นหรอกเรื่องจริงๆ มันคงจะเกิดจากความไม่คุ้นขินที่เราได้มาเจอในโลกอีกใบนึงมากกว่าโลกใบนี้ไม่มีมือของแม่ให้สัมผัส ไม่....
|