พิมพ์หน้านี้
|
การออกเดินทางออกมาไกลบ้านทำให้รู้ว่า ความเหงาบางทีมันก็คาบเกี่ยวกะระยะทางอยู่บ้างเหมือนกัน
ตอนนี้เลยอยากรู้ว่า ถ้าโลกใบนี้มันเล็กลงมากว่านี้ ความเหงาของเรามันยังจะเหลือเท่าเดิมอีกรึเปล่า แต่ดูเหมือนว่าเรื่องของความเหงานี่ มันมีความห่างไกลเป็นตัวแปร แต่ว่าจริงๆแล้วมันไม่ใช่ทั้งหมดในนั้นหรอก เรื่องจริงๆ มันคงจะเกิดจากความไม่คุ้นขินที่เราได้มาเจอในโลกอีกใบนึงมากกว่า โลกใบนี้ไม่มีมือของแม่ให้สัมผัส ไม่มีคนมาคอยลูบหัวปลอบใจเวลาที่ท้อแท้ ไม่มีเพื่อนคอยรับฟังเรื่องผิดหวังทุกเวลา ไม่มีเพื่อนที่มีประสบการณ์ร่วมในแบบที่เราได้เจออยู่ทุกๆ วัน ทุกๆ อย่างมันเลยเป็นที่มาของความเหงา แต่อย่าคิดว่าไอ้ความเหงาเท่านี้จะทำให้คนอย่างฉันหมดสิ้นความหวัง หรือสูญเสียกำลังใจ แต่มันกลับทำให้ฉันมีเรี่ยวมีแรงที่จะก้าวเดินต่อไปมากกว่า ก็ในโลกใบกว้างที่มีแค่เราคนเดียวจริงๆ มันก็เหมือนกับการซ้อมการสูญเสียของรัก ของหวงในรูปแบบต่างๆ ตอนนี้อะไรที่แต่ก่อนเคยให้ความสนใจ ก็กลับกลายเป็นเรื่องรอง และในที่สุดก็จะรู้ว่า ไอ้ที่เราเคยคิดๆ มาทั้งหมด อันที่จริงมันไม่ใช่อะไรเลย มันเป็นแค่ สูญญากาศของความทรงจำ เท่านั้น |
| << | มกราคม 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | |||