หลายอาทิตย์ที่ผ่านมา

ฉันรู้สึกได้ถึงความเป็นตัวเอง

ฉันชอบเที่ยว - - ฉันได้เที่ยว

ฉันอยากทำอะไร - - ฉันได้ทำ

ไม่ต้องเกรงใจใคร - - ไม่ต้องนึกว่าใครจะตั้งหน้าตั้งตาคอยเปิดศึก

ฉันชอบความเสมอภาค

เธอไปไหน - - ฉันไม่ว่า

แต่ถ้าฉันไปบ้าง - -  กลายเป็นเรื่องใหญ่

ฉันไม่ใช่ หมา - ไม่ใช่นก

แต่ฉันคือคน....

ก่อนหน้าจะมีเธอ

ฉันมีชีวิตที่เป็นสุข - ไม่มีใครโทรจิก - ไม่มีใครคอยห้าม

แต่เมื่อใครคนนึงเข้ามาในชีวิต

ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงหมด..

ฉันเกลียดการหึงหวงที่ไม่มีเหตุผล

ฉันเกลียดการวางอำนาจ "คิดว่าตัวเองอยู่เหนือคนอื่น"

อาจเป็นเพราะความเคยชิน

ชิน - ที่ฉันยอม

ชิน- ที่ฉันยังอยู่

ชิน - ที่ฉันยังเลว เสมอต้นเสมอปลาย

ยอมรับอย่างหน้าชื่นตาบาน ว่าฉันไม่ได้ดีมากมายอะไร

"ออกจะเลว ถึงเลวมากซะด้วยซ้ำ"

แต่ทำไมคนเลวเช่นฉัน "ถึงกระดิกทำอะไรไม่ได้เลย"

****หลายวันที่ผ่านมา*****

เธอสัญญา ว่าจะปลดปล่อยฉัน

ฉันดีใจ โล่งอก

ปล่อยฉันเถอะ ปล่อยฉัน ..

ขอบคุณที่เข้าใจ

และแอบหวังว่า จะไม่ใช้นิสัยเดิมๆ

ประชดประชัน

ขอให้ปล่อยฉันเพราะอยากปล่อย

ไม่ใช่ปล่อยเพียงเพื่อ "สนองความต้องการของฉัน"

แล้วเก็บทุกอย่างไปคิดแค้น

ใช่นิสัยที่ "ข่ม เหนือ "

ทำทุกอย่างให้ฉันต้องรู้สึกว่า

เธอพร้อมจะเหยีบฉันจมดินเมื่อไหร่ก็ได้

ขอบคุณที่ปล่อยให้ฉันได้อยู่กับเพื่อนๆ

ขอบคุณที่ปล่อยให้ฉันได้คุยกับแฟนเก่า

ขอบคุณที่ปล่อยให้ฉันสนุกกับการเที่ยว

ฉันได้เที่ยวกลางคืน "จนสว่าง" ติดๆกันหลายคืน

และอีกมากมาย มันคือสิ่งที่ฉันชอบ และอยากทำ

ฉันดูแลตัวเองได้.....