เหนือความคาดหมายค่ะ  ไม่คิดเลยว่า นักข่าวไฮโซอย่างดิฉัน (คริคริ) จะติดใจบรยากาศที่อยู่ท่ามกลางลูกระเบิด ลูกปืน  เดินทางมาถึงปัตตานี วันนี้วันที่ 2 ไม่มีโอกาสได้เข้ามาเขียนบล็อก เพราะมัวแต่หลงรักการลงพื้นที่พูดคุยกับชาวบ้านต่างอำเภอ ...

ถามว่าน่ากลัวมั้ย ? ...ไม่น่ากลัวอย่างที่คิดค่ะ ... ดิฉันอยู่ที่นี่ 2 วัน  สดๆร้อนๆ ระหว่างดิฉันขับรถออกมาจากจ.ยะลา กำลังจะมุ่งหน้าไปปัตตานี มีวางระเบิดที่ตลาดใหม่  เจ็บ ไป 22 ราย  ยิงครูที่จังหวัดนราธิวาสตาย 2 และอีกมากมาย เศร้าใจกับเหตุการณ์ทั้งหมด แต่นับว่าตัวเองยังโชคดีอยู่ที่ไม่โดนลูกหลงกับเขา  ..

ภาพที่จะเอามาลง เป็นภาพที่ถ่ายเมื่อวานนี้ค่ะ 4 พ.ย.  ดิฉันไปทำสกู๊ป ที่โรงเรียนปอเนาะ (จำได้กันรึเปล่า ) อ.สะบ้าย้อย  พูดคุยกับ เจ้าของรงเรียนปอเนาะ ถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมด  จากนั้นได้เลยไปทำสกู๊ปข่าว  เด็กที่พ่อแม่ต้องเสียชีวิตในเหตุการณ์ความไม่สงบ 

                                    ฝนตกหนักทุกวันค่ะ + ทำข่าวตากฝน + รถคู่ใจลงพื้นที่

บ้านของน้องอาตีกะห์ ที่สูญเสียทั้งพ่อแม่ ในเหตุการณ์ความไม่สงบ

หนุ่มๆ วัยรุ่นมุสลิมค่ะ นั่งกินน้ำชา +ลูกชิ้นปิ้งกัน 

หนุ่มๆเขิน นักข่าวสาว (น้องๆเขาบ่ได้เป็นแนวร่วมเน้อ...)

ส่วนพี่คนนี้ ลูก 1 เมีย 1 ค่ะ  (ขาดอีก 3นะพี่ )

เล่นจับเบอร์ ชิงรางวัล ... (จับฉลาก ให้ตรงกับเลขที่เขียน)

พูดคุยกับชาวบ้าน แลกเปลี่ยนความคิดกันค่ะ

เด็กมุสลิม โรงเรียนบ้านครวนหรัน

โรงเรียนแห่งนี้อยู่ชาญเมือง เคยโดนเผา  อาคารนี้ถูกสร้างขึ้นมาใหม่ค่ะ

ถ่ายด้วยกัน น้องๆ อาย แต่พี่นู๋เพลงไม่อาย

น้องๆตื่นเต้นค่ะ ที่นู๋เพลงเดินทางมาเยี่ยม

อีกซักรูป ชักติดใจ

เด็กๆขอลายเซ็นต์ คริคริ

ต้องกลับมาเยี่ยมหนูอีกนะค่ะ

เสร็จเรียบร้อยแล้ว  ไปทำเรื่องอื่นต่อ เจอกันพรุ่งนี้นะค่ะ

ลืมไปเลย นี่ค่ะ โฉมหน้าเจ้าของโรงเรียนปอเนาะ

เหนื่อยกับการเดินทาง เพราะระหว่างจังหวัดไกลออกจากกันมาก  อีกทั้งทางเปลี่ยว แต่ดิฉันไม่กลัว เพราะเป็นคนไม่ดี คงไม่ตาย ต้องอยู่ชดใช้กรรมกันต่อไป  .....คิดถึงเพื่อนๆทุกคนค่ะ

ออด๊าส น้อง พี่เทีย อ้อย นิว.... ไม่รู้พวกแกเป็นห่วงฉันเรื่องความปลอดภัยทางร่างกายและจิตใจรึป่าว  

รับรองได้ว่า สบายมาก ..... รับไหวๆ

บรรยากกาศที่นี่ดีจริงๆ  ถ้าหมดปัญหาเรื่องฆ่าฟัน  ดิฉันจะมาแต่งงานอยู่กินที่นี่ละ