บางเวลาเคยคิดกันบ้างไหมว่า เหตุใดหนอ เราจึงให้ความสำคัญกับใครบางคนมากมายก่ายกอง ....ไม่มีเขาทำเอาเราจะเป็นจะตายให้ได้ เหตุผลที่เป็นแบบนั้นมีไม่กี่คำตอบ ....รักเขา , กลัวว่าเราต้องอยู่คนเดียว , รับไม่ได้ที่เขาจะไปมีชีวิตรักใหม่ หรือ อยากให้คนๆนั้นอยู่รับผิดชอบบางสิ่งบางอย่างที่ร่วมกันสร้างขึ่นมา ....

หลายคนมองว่า การมีคู่รัก คู่ชีวิต อยู่ร่วมกันข้างๆไปตราบเนิ่นนาน จะทำให้ชีวิตเรามีความสุขครบถ้วน เพราะมันสามารถเติมสิ่งที่หัวใจขาดไปได้  ..ซึ่งทั้งหมดมันก็เป็นเรื่องจริงหากคู่ชีวิตของเราคนนั้นๆ ดีพร้อมที่จะเดินจูงมือเราไปจนตาย  ....

ในทางตรงกันข้าม หากมันไม่สวยงามอย่างที่คิดหละ? เราพร้อมหรือยังที่จะมีชีวิตอยู่คนเดียว  พร้อมที่จะเป็นที่พึ่งให้ตัวเราเอง  พร้อมที่จะประสบความสำเร็จได้ โดยที่ไม่ต้องมีคนเพียงคนเดียวอยู่เคียงข้างไปตลอด

ยอมรับว่า การต้องตัดใครคนนึงออกไปจากชีวิต ในช่วงเวลาเพียงไม่กีวัน ไม่กี่เดือน เป็นเรื่องยากเหลือเกิน ยิ่งบางคน ใช่เวลาร่วมสุข+ทุกข์กันมาเป็นปีๆ  อยู่ดีๆจะให้ขาดออกจากกันสิ้นเชิง ทั้งตัวตนและความรู้สึก  เป็นดิฉันเอง ก็ทำใจไม่ได้แน่นอน..

" ไม่แปลกเลยที่คนเราจะเสียใจ แต่ในบางเวลา เราควรต้องเรียบเรียงระบบความคิดในสมอง อย่าให้ ความรู้สึกเศร้าเสียใจเป็นใหญ่ครอบครองพื้นที่รอยหยัก   เมื่อความเสียใจเข้ามามีอิธิพลได้ระยะหนึ่ง เราควรใช้ความถูกต้องเข้าไปจัดการความคิด  เรียงลำดับให้ถูกต้อง  อันไหนสำคัญมาก อันไหนสำคัญน้อย......"

คนบางคน เสียใจจนเสียความเป็นตัวเอง   เสียใจจนลืมใส่ใจอะไรมากมายที่อยู่รอบข้าง  เสียใจจนลืมคิดว่า  "วันแรกที่เราเกิดมา  ชีวิตเราเพื่อใคร "    คุ้มหรือเปล่าที่จะต้องมาทำร้ายตัวเองเพื่อ ลูกใครที่ไหนก็ไม่รู้.........

มนุษย์คนไหนที่ป่าวประกาศบอกใครๆว่า "ฉันขาดเธอไม่ได้ " .... "ฉันต้องตายแน่ๆถ้าเธอทิ้งไป"..... "ฉันรักเธอมากกว่าตัวฉันเองนะ"  ....ดิฉันอยากได้มาเลี้ยงไว้ที่บ้านซักตัว...เฮ้ย!! ไม่ใช่ ....ซักคนจริงๆเลยค่ะ  ถ้าเขารักดิฉันมากมายก่ายกอง วันนึงหากดิฉันจะใช้ให้คนๆนี้ไปตายแทนดิฉัน เขาจะมั้ยนะ?

เราเกิดมาคนเดียว เราต้องภูมิใจในความเป็นตัวเอง ใครหน้าไหนมันจะด่าว่า  มันจะทำร้ายจิตใจ หรือถีบหัวเราส่ง   หน้าที่ของเราคือ ยืนให้ตรง ตั้งสติให้มั่น  อย่าไปใส่ใจกับสิ่งเร้ารอบข้าง   บอกกับตัวเองว่า "ฉันอยู่คนเดียวโดยไม่มีเธอได้  ฉันประสบความสำเร็จคนเดียวได้ "

ตราบใดที่หัวใจยังรู้สึกว่า  ชีวิตเราต้องคอยพึ่งคนอื่นตลอดเวลา  ตราบนั้นเราจะไม่สามารถยืนได้ด้วยตัวเองเด็ดขาด  เชื่อมั้ย?............