
หลายครั้งที่ฉันแอบชื่นชมตัวเอง
"เหตุใดฉันจึงห้ามใจไม่ให้รัก คนที่อยากจะรักได้....."
ฉันไม่เคยปล่อยใจ ปล่อยความรูสึกตัวเองลอยไปตามอารมณ์
ฉันสามารถดึงความรู้สึกที่มีกลับมาเป็นตัวของฉันได้ไม่ยากเย็นนัก
แต่เรื่องหัวใจ ไม่เข้าใครออกใคร แวะเวียนมาทำให้ฉัน หวั่นไหวเสมอ
วันนี้เป็นอีกหนึ่งวัน ที่ฉันห้ามใจให้อยู่ในกรอบ
ไม่หนักแน่นกับความรู้สึกลึกๆ + ความถูกต้อง
เธอจะรู้มั้ย ว่าฉันคิดอะไร ? (........)

เธอไม่มีทางรับรู้จากปากฉันแน่อน เพราะฉันจะไม่พูด ....และไม่พูด
เราสองคน วางตัวอยู่ในระยะห่างที่พอควรแล้ว
อย่าให้ใครคนใด ต้องก้าวมารับรู้ความรู้สึก
หรือเป็นส่วนหนึ่งซึ่งกันและกันเลย.....
เพราะระยะห่างของเรา มันจะไม่พอดี
ความสัมพันธุ์ของเรา ก็จะถึงจุดจบเร็วขึ้น
เธออยู่ในที่ของเธอ ฉันอยู่ในที่ของฉัน
เราจะมองเห็นกันตลอด เพราะฉันจะคงวนเวียน
และมั่นคงในความเป็นเพื่อน

ถึงแม้วันนี้ ฉันรู้สึกชอบ ในความเป็นตัวเธอ
แต่ใช่ว่าฉันจะต้องบอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เธอรับรู้
ความรู้สึกต่างๆนาๆที่ฉันพร่ำเขียนมา
ฉันอาจเพ้อบ้า ....คิดมันไปข้างเดียว โดยที่เธอไม่รู้สึกสักนิด
เพราะฉะนั้น ...ฉันก็ยืนยันจะไม่พูด
ฉันอยากให้เธอ อยู่กับคนที่เขารักและดูแลเธอได้
เหมือนๆกับที่ฉันจะอยู่กับคนที่เขารัก และอยู่เคียงข้างฉัน

เราสองคน ไม่มีวันอยู่ด้วยกันได้.....ฉันรู้!!!
เพราะเราเหมือนกันเกินไป ในบางการกระทำ
ฉันดีใจที่ได้รู้จัก ได้มีเธอเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต
แม้เราสองคนจะไม่ได้เป็นคนรัก ของกันและกัน ก็ตาม