พิมพ์หน้านี้
|
หลายเดือนที่ผ่านมีสิ่งต่างๆเกิดขึ้นในชีวิต ..... ลองเปิดย้อนไปอ่านบทความเก่าๆที่เคยเขียนเก็บไว้ ในบล็อก ไม่อยากจะเชื่อตัวเองว่า "บางความคิด บางการกระทำ ถูกเปลี่ยนแปลงไปโดยไม่ทันตั้งตัว" เมื่อช่วงค่ำที่ผ่านมา มีโอกาสได้คุยกับน้องนักศึกษาที่อ่านบล็อกดิฉันเป็นประจำ....พี่ก๊อฟค่ะ จะรบกวนมั้ยถ้าหนูจะขอปรึกษาเรื่องความรัก ...จริงๆแล้วเรื่องรักๆของดิฉันทุกวันนี้ยังหาบทสรุปที่สวยงามไม่เจเลย แต่เมื่อน้องเขาต้องการแบบนั้น ดิฉันก็ไม่สามารถปฎิเสษได้.... " รายละเอียดทั้งหมดคงไม่สามารถเปิดเผยได้ณ.ตรงนี้ แต่สรุปแล้วก็คือ น้องเขากำลังสับสนกับความรู้สึกตัวเอง จากกลับไปคบกับเขาคนเดิม หรือจะเดินออกมาให้ไกล .... "ของตาย ความหมายตายตัว ของตายดิ้นไม่ได้ลมหายใจไม่มี หลังจากจบชีวิตลงในครั้งนั้น สิ่งที่ตายไปแล้ว มันก็ฟื้นกลับมาไม่ได้หรอก" แน่ใจเหรอว่าสิ่งที่ผ่านมามันคือความรัก ความรักคืออะไร มีนิยามเป็นของตัวเองกันรึยัง เวลาเพียงแค่ 1-2 ปี มันจะทำให้ทั้งชีวิตไม่สามารถลืม มนุษย์ที่ไม่ใช่ญาติพี่น้องเรา มนุษย์ที่เป็นลูกหลานใครก็ไม่รู้ไม่ได้เชียวหรือ มีครั้งแรกก็ต้องมีครั้งที่สอง และครั้งต่อๆมา ...... คนสองคนคบกัน ไม่อยากให้ปิดหูปิดตาบอกรักกันไปวันๆ เปิดทุกอย่างให้หมด แล้วถามตัวเองดีๆว่า รับได้มั้ย รับได้แค่ไหน ...ถ้ารับไม่ได้ก็เดินออกมาซะ จะทนอยู่ ทนรับสภาพไปทำไม ในเมื่อลมหายใจก็ของเราเอง ไม่ได้ใช่ร่วมกับเขาสักหน่อย .....ไม่เชื่อลองเดินออกมาจากชีวิตเขาสิ แล้วจะรู้ว่า "อยู่ได้ และไม่ตาย"
ใครจะเดินไปจากชีวิตเรา ก็บอกให้เขายกมือขึ้นแล้วเดินออกไปเฉยๆ ไม่ต้องชักแม่น้ำทั้งหามาพูดบ้าพูดบอ เพราะบทสรุปคือมันจะไป ปล่อยมันไปเถอะ (ในกรณีของคนเลวๆนะค่ะ) วันนึงถ้ามันขอเดินกลับเข้ามาในชีวิตอีก ด้วยเหตุผลที่ใช้ลมปากเป่าออกมาว่า "รู้สึกสำนึกผิด"....มันโกหกค่ะ ... มันกลับมาเพราะมันไม่มีใครต่างหาก อย่างน้อยๆก็ดีกว่ามันต้องอยู่ลำพังคนเดียว....วันนึงพอมันเจอคนที่ใช่ มันก็จะยกมือเดินจากคุณไปอีกครั้ง + + เชื่อเถอะว่าความรักที่เขามีให้ หมดไปตั้งแต่เขาทิ้งคุณวินาทีแรก ....คนรักกัน เขาไม่นอกใจกันหรอกค่ะ
สำหรับตัวดิฉันเอง พักนี้มีเรื่องเหนื่อยใจไม่น้อยเลย แต่จะพยายามผ่านไปให้ได้ เพราะทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันเป็นเพราะดิฉันทำตัวเอง-ทำพลาดเอง ...... และวันนึงดิฉันจะหายดี เพราะตัวเราย่อมให้อภัยตัวเราเสมอ เมื่อถึงจุดนึงที่เราตั้งสติดีๆ หาคำตอบให้กับตัวเองได้ ถึงวันนั้นอาจรู้ได้ด้วยตัวเองว่า ที่พร่ำเสียใจเพราะใครคนนึง ก็แค่เหงาเพราะเราต้องการ ซึ่งมันไม่ใช่ความรัก ไม่ใช่ "เป็นกำลังใจให้นิสิตจุฬา คนสวย พี่ช่วยได้แค่นี้ สู้ๆนะค่ะ"
(รางวัลสำหรับคนเก่ง กินเยอะๆนะคร่า จะได้มีแรงต่อสู้กับความรู้สึกตัวเอง) |