ฉันมักจะเปิดรับแต่เพียงความสุขที่คงทนถาวร...

ปฎิเสธที่จะสัมผัสบางเสี้ยวอารมณ์ที่ผ่านมาทำให้จิตใจหวั่นไหว จากนั้นก็พัดผ่านไป

แต่เมื่อกลับมานั่งย้อนคิด ...ความสุขที่คงทนถาวร เมื่อเวลาผ่านไป  ก็อาจเปลี่ยนแปลงเป็นความทุกข์ที่คงทนถาวรในซักวัน ก็อาจเป็นได้

"บทเรียนสอนให้เข้าใจ ประสบการณ์สอนให้เรียนรู้ ...

เมื่อค่อยๆโตขึ้น ฉันจึงพยายามเลือกสิ่งที่เข้ากับความเป็นตัวฉันได้มากที่สุด 

ซึ่งไม่ได้หมายความว่า สิ่งๆนั้นจะต้องดีที่สุดเสมอไป"

วัยเด็ก แม่ฉันมักจะสอนเสมอว่า ...เลือกสิ่งดีๆให้ตัวเองนะลูก   - - แม่อยากให้ฉันรับแต่สิ่งดีๆ  ณ.วันนั้น ฉันเข้าใจ และทำตามที่แม่บอกเสมอ เพราะไม่มีสักวันที่ไม่จะยัดเยียดความคิดไม่ดีเข้าไปในหัวสมองฉัน

ฉันมีภูมิคุ้มกันตัวเอง ฉันมีทักษะที่จะเลือกคบหรือเลือกรักทุกๆคนที่ผ่านเข้ามาให้รัก ...และแน่นอน ฉันมักจะรักแต่คนดีๆ ซึ่งคนดีๆคนนั้นจะต้องเป็นคนที่รักฉันไม่น้อยไปกว่าที่แม่ฉันรัก .....

......จนบางครั้งความรัก+ความดี.. ไม่ได้ทำให้ฉันเข้าใจโลก

ความรัก+ความดี...ทำให้ฉันมีมารตฐานที่สุด จนใครๆเข้าถึงยาก

ความรัก+ความดี....ไม่ได้ทำให้ฉันมีความสุข

จะแปลกอะไร! หากวันนี้หัวสมองฉันจะเปิดรับสิ่งใหม่ๆเข้ามา  ....ฉันจะยังเป็นฉันคนเดิม หากแต่ความคิดบางอย่างได้เปลี่ยน เพียงเพราะฉันต้องการที่จะอยู่กับ"ความเป็นจริงใจหัวใจ"

จากนี้ต่อไป ฉันอาจจะได้รับความสุขเพียงชั่ววูบ ความรักเพียงชั่วคราว รวมถึงความปราถณาดีที่ไม่ยืนยาวซักเท่าไหร่  หากแต่สิ่งเหล่านี้จะทำให้ฉันยิ้มอย่างเต็มหัวใจได้ทุกครั้ง ฉันก็ยินดี    และไม่ว่าอะไรจะเป็นผลที่ตามมา ฉันก็จะไม่รู้สึกปวดร้าวใดๆ  นั้นเพราะฉัน "เตรียมตัวมาพร้อมรับทุกความเป็นไป"