วันศุกร์ ที่ 22 มิถุนายน 2550
ละตัณหาฆ่ากิเลส
Posted by
ปาหนัน
,
ผู้อ่าน : 298
, 21:37:28 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ตัณหากิเลสคือเหตุเริ่มมันฮึกเหิมเติมจิตเมื่อคิดหาดุจโรคร้ายเกาะกินสิ้นกายาแผ่ซ่านทาโลกาหน้าแผ่นดินคนครึ่งเดรัจฉานคลานไปทั่วใคร่สิ่งมั่วชั่วช้าน่าถวิลไร้ยางอายท้าทายทั้งแผ่นดินกูมีกินมีใช้ด้วยกูเองตระบัดสัตย์หยามเหยียดเบียดเบียนคนให้สับสนหมู่ชนถูกข่มเหงไม่สะท้านคำสอนรอนกริ่งเกรงอลเวงเร่งตะกลามยามได้กินกิเลสเริ่มเกาะใจให้อ่อนแอจึ่งพ่ายแพ้ราบคาบสาบดาวดิ้นตัณหามาเสาะเหยื่อเพื่อดื่มกินให้จบสิ้นความดีหนีกา....
|
วันอาทิตย์ ที่ 3 มิถุนายน 2550
แสงอรุณไม่รอคอยใคร
Posted by
ปาหนัน
,
ผู้อ่าน : 290
, 18:35:39 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 แสงอรุณพาดผ่านม่านหมอกหลายชีวิตเริ่มเคลื่อนไหวหญิงชราค่อยค่อยย่างมือสั่นเทาเอื้อมหยิบขันน้ำหญิงชราอาบน้ำละหมาดเธอไม่สามารถบังคับมือให้หยุดสั่นได้เธอเพียรพยายามให้น้ำละหมาดนั้นสมบูรณ์ที่สุดหลังคุ้มงอของเธอคืออุปสรรคอันใหญ่หลวงร่างเปียกโชกสั่นเทาด้วยความหนาวเหน็บจึงสวมใส่ผ้าละหมาด งกเงิ่นทรุดกายลงนั่งเพื่อทำละหมาดร่างคุ้มงอเมื่อนั่งหน้าผากเกือบชิดพื้นน้ำตาหญิงชราไหลพรากฉันไม่อาจยืนละหมาดฉันไม่อาจยกมือข....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 31 พฤษภาคม 2550
พ่อของนัจวา
Posted by
ปาหนัน
,
ผู้อ่าน : 707
, 00:15:35 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 เจื้อยแจ้วขานเอ่ยว่าหนูรักพ่อพ่อคนดีพาหนูเข้านอนพ่อคนดีแต่งตัวให้หนูไปโรงเรียนพ่อคนดีพาไปซื้อขนมหลากหลายพ่อคนดีป้อนข้าวคำโตให้หนูอิ่มเอมวันหนึ่ง...พ่อบอกว่าอยากให้ลูกเรียนศาสนาพ่อพานูไปสมัครเรียนที่โรงเรียนสอนศาสนาพ่อบอกหนูว่า หนูเรียนที่นี่หนูจะได้รู้ศาสนาพ่อจ๋า...วันนี้ครูให้หนูละหมาดครูบอกว่าเป็นมุสลิมต้องละหมาดแต่ทำไมหนูไม่เคยเห็นพ่อละหมาดพ่อจ๋า...ครูบอกว่ามุสลิมเราดื่มเหล้าไม่ได้แม่เคยทะเลาะกับพ....
|
วันพุธ ที่ 30 พฤษภาคม 2550
ปอเนาะใน
Posted by
ปาหนัน
,
ผู้อ่าน : 266
, 23:54:33 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 แสงตะวันอ่อนโยนยามเช้าซึ่งซ่อนอยู่ในสายหมอกบางบาลายหลังเก่าดูคึกคักประตูทั้งสองด้านช่างจอแจประตูฝั่งด้านนอกเป็นของนักเรียนชายส่วนประตูฝั่งด้านในซึ่งถูกล้อมด้วยกำแพงสูงฝั่งนี้ได้รับการขนานนามว่า ปอเนาะในนักเรียนหญิงวัยดรุณเจื้อยแจ้วละหมาดซุบฮ์เสร็จแล้วทุกคนกระจายเข้าสู่ที่พักกลิ่นปลาเค็มทอดหอมฟุ้งเสียงโขลกน้ำพริกเป็นจังหวะน่าฟังกอปรกับเสียงท่องจำบทเรียนรื่นหูเสียงหัวร่อต่อกระซิกของสาวแรกรุ่นประสานมาน....
|
วันอาทิตย์ ที่ 27 พฤษภาคม 2550
คิดถึง
Posted by
ปาหนัน
,
ผู้อ่าน : 321
, 23:11:38 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ณ ตรงนี้ที่ฉันยืนหยัดอยู่เฝ้ามองดูรอยร้าวในอดีตเหมือนภาพวาดที่มีรอยขีดข่วนแต่ภาพนั้นชัดเจนชวนจดจาร บนความสัมพันธ์ที่มีขอบเขตจนฉันไม่อาจสังเกตเธอได้นานจนฉันต้องปล่อยให้วันวานผ่านไปดั่งใบไม้ไหวปลิดปลิวตามลม ดอกลั่นทมร่วงเกลื่อนหลุมศพตรงที่ฉันและเธอไม่อาจพบพานจนเนิ่นนานแต่ไม่เลือนรางจางไปลมหนาวพัดผ่านจนเย็นยะเยือก ฉันเลือกจะสัมผัสความหนาวเหน็บยอมที่จะเจ็บกับบททดสอบเพื่อคำตอบเมื่อถูกถามเรื่องดุ....
|