พิมพ์หน้านี้
|
ทำงานไป ฟังเพลงของ จ็อบ บรรจบ ไปด้วย. เพลงแด่คนช่างฝัน. ........... อย่าให้ใครเขาเป็นเจ้าชีวิตเธอ.. เพราะเราเกิดมาในโลกแห่งเสรี. ........... เพลงเพราะนะครับ. เมโลดีสวย. ท่วงทำนองก็แจ๋ว. ให้อารมณ์ล่องลอย ปลิดปลิว แบบแปลกแปลก. .......... เนื้อหาราวกับจะบอกให้ดำเนินชีวิตต่อไป. โดยเสรี. อย่านำพากับเวลาอดีต. ....เสรี. เพราะเจ้าคือคนช่างฝัน. .......... เออ นะ. ......... ใครจะคิดยังไงผมไม่รู้. แต่ผมว่ามันจะเสรีได้อย่างเดียวหรือเปล่าล่ะ ชีวิตนี้น่ะ? ความรับผิดชอบต่อเรื่องราวต่างต่าง. มันจำเป็น... หรือไม่ใช่? ......... คนช่างฝันจะมีคุณค่าแห่งตัวตนได้อย่างไร. ถ้าเสรีไปวันวันและอาจจะลืมคิดไปหรือไม่ว่า เสรีของเรา ใช่เสรีของเขาหรือใครคนอื่นด้วยไหม? ........ ผมเข้าใจเอาเองล่ะครับ ว่าเพลงนี้ต้องการให้กำลังใจแก่คนช่างฝันที่เจ็บร้าวมาจากเรื่องราวส่วนตัว. และอาจจะด้วยข้อจำกัดทางสุนทรียทางดนตรี. ทำให้แต่งเนื้อเพลงในท่วงทำนองปลอบประโลมให้สามารถลุกขึ้นมาได้ก่อนในขั้นต้น. เพื่อพร้อมจะเดินหน้าต่อ. ........ ก็รออยู่นะครับ. รอเพลงแด่คนช่างฝัน ภาคสานต่อ. ภาคที่จะบอกว่า...ขอให้เสรีอย่างรับผิดชอบด้วยพร้อมพร้อมกัน. ....เพราะคนช่างฝัน ใช่มีเพียงคุณคนเดียว. |
| << | ตุลาคม 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | |||