- madman
- ranking : สมาชิกทั่วไป
- email : sakdinon_chotsei@hotmail.com
- วันที่สร้าง : 2007-09-19
- จำนวนเรื่อง : 58
- จำนวนผู้ชม : 7961
- จำนวนผู้โหวต : 51
- ส่ง msg :
- pimahnนวนิยาย
- khunphaiเป้กล้องท่องเที่ยว
- uranusญิ่งณัฐ
- kakalot30องศา
- nity
- LOSTGEOก้อนหันรำพิน
- raterko auguzzy
- augustrainภูผาน้ำฝน
- slipknot
- vincentoldbook
- natentertain
- plasสิปาง
- tamonwan
- undertaker
- lov2allyou
- gypsyเดินทาง
- rpaทิพย์
- ร้อยความฝันParaneelovely
- สายลมswongviggit
- phutanow
- chaiลูกเสือ
- SingMueSai
- iamasmileofleaf
- Greeting-of-love
- bolabo
- เก้าอี้wanwalitna
- Bhirisa
- beagle ปู่หยงโป
- ตาเฒ่าgray18
- loveyou21006nat
- pathom
- raksanok
- ks
- bitch
- supawan
- การปรับตัว...ของแบคทีเรีย ( พระจันทร์ )
- ด้วยพระบารมี คลายวิกฤติการเมือง.. ( jk )
- เธอแววตาอัญมณี ( แม่จิตร )
- มันคือศัตรู ของเราทุกคน ............... !!! ( ลานเทวา )
- ภาพฮาฮา ปน น่ารัก ( acid )
- ชาร้อนถ้วยนั้น ( Kati )
- ให้นายจ้างนำแรงงานต่างด้าว พิสูจน์สัญชาติ และต่ออายุใบอนุญาตทำงาน 1-30 มิ.ย 51 ( คุณอ๊อด )
- หน้าทับสำหรับกลองแขก ( ningnong )
- ตำรวจคุมเข้มเปิดเรียนวันแรกที่นราธิวาส ( Thetuknation )
- ไม่ขับถ่ายตอนเช้า จะเกิดอะไรขึ้น ? ( Dave )
Permalink : http://www.oknation.net/blog/madman
พิมพ์หน้านี้
|
สวัสดีครับ.
ขอบคุณทุกคนที่แวะเวียนมาทราบข่าวคราวกัน...ถามไถ่ให้กำลังใจกัน. ...."ที่เคยเหนื่อยก็พลันหาย" จริงจริงครับ. อ่านแต่ละความเห็นไปก็ชื่นใจและไม่รู้จะบอกอะไรกลับไปนอกจากคำว่าขอบคุณครับ. .... อย่างที่เคยบอกไว้ว่า 10 มค. แม่มีนัดกับหมออีกรอบ คราวนี้เป็นนัดเจาะชิ้นเนื้อไตนำไปตรวจ ทางห้องปฏิบัติการครับ. จะได้ทราบชัดว่าอาการของแม่ เป็นโรคไตชนิดใด จะได้ให้การรักษาที่ถูกวิธี.
.... ไปคราวนี้แม่มีเรื่องกังวลใจพอดู เพราะแม้จะบอกว่าเป็นการ "เจาะ" ไม่ได้เกินเลยไปถึงขนาด ต้อง"ผ่าตัด" แต่...ร่างกายคนเรานี่นะ เลือดเนื้อยังมีเซลล์ประสาทเต้นเร่ากันอยู่ จะไม่ให้รู้สึก อะไรเสียเลย...ก็คงยากจะคาดหวังเอาการอยู่...แม่เปรยให้ฟัง. หมออธิบายให้ฟังตั้งแต่เข้าพักครั้งแรกว่า โอกาสเสี่ยงของการเจาะนั้น..มี. อาการที่พบ คือ การตกเลือด...เพราะแม้จะเป็นการใช้เข็มเจาะ แต่เนื้อไตก็บอบบางเกินกว่า จะหยุดการไหลของเลือดได้ในพริบตา...อย่างในหนังในการ์ตูน...ถ้าหากพบภาวะตกเลือด อย่างที่ว่า ( ซึ่งโอกาสที่จะเกิดขึ้นมีอยู่ประมาณ 1 ใน 1,000 ราย ) ก็ต้องมีการดูแลอย่างใกล้ชิด หลังจากเจาะเสร็จแล้ว ต้องนอนราบประมาณ4-6ชั่วโมง งดกิจกรรมใดใดที่เป็นการเคลื่อนไหว ร่างกายโดยไม่จำเป็น...ระหว่างนั้นให้ใช้ถุงทรายกดทับบริเวณที่เจาะเพื่อห้ามเลือดไปด้วย.
.... วันที่10 ที่ผ่านมา ผมกับแม่ไปถึงแผนกอายุรกรรมผู้ป่วยนอกราว8.30 น. ก่อนเวลานัด ครึ่งชั่วโมง พยาบาลที่นั่นถามเรื่องจองเตียง... ผมงงแม่งง...ทำไมต้องโทร.มาจองล่วงหน้า? ในเมื่อเรามีใบนัด admit ในตึกมาด้วยแล้ว. มาทราบจากพยาบาลคนงามว่า แม้จะมีใบนัดเพื่อเข้าพัก แต่ก่อนหน้าที่เราจะมา ผู้ป่วย ที่มารับการรักษาที่นี่มีจำนวนเยอะมาก...ยากต่อการจัดคิวเป็นอย่างยิ่ง จึงควรโทร.ติดต่อ มาล่วงหน้า ...นี่ยังไม่นับกรณีนัดแล้วไม่มาโดยไม่บอกด้วย....ว่าจะสร้างความเวียนเกล้า ให้เหล่าเจ้าหน้าที่ของรพ.กันปานไหน. .... มองไปรอบตัวเห็นแต่คนป่วยคนไข้กรูเข้ามาวนเวียน...ก็รู้สึกอดเป็นห่วงไม่ได้ ว่าประเทศ ที่มีคนป่วยเยอะเยอะ...จะไปไหนกันยังไง จะอยู่กันอย่างไร...จะทำแบบไหน กับภาวะสุขภาพ โดยรวมที่ดูไป...ย่ำแย่ขนาดนี้. ....นอกเรื่องนิดนึง... ...เรื่องหนึ่งที่เราไม่ควรคาดหวังกับรพ.ขนาดใหญ่...ว่าจะมีให้ทันทีหรือมีให้ง่ายง่าย...คือ. 1. ที่จอดรถยนต์ 2. ห้องพักพิเศษสำหรับผู้ป่วย ....อันนี้ เขียนเอาฮาเล่นเล่นน่ะครับ...ไม่ซีเรียส
... แม่มาบอกหลังจากออกจากห้องเจาะว่า..ก่อนจะลงมือ หมอและเจ้าหน้าที่ในห้องถามชื่อ-สกุล แล้วชวนคุยเรื่องนั่นเรื่องโน้น เรื่องนี้ ถามอาการ ...ถามว่าทราบไหมว่าวันนี้มาที่นี่เพื่อทำอะไร? ...แม่บอกช่วยให้รู้สึกผ่อนคลายขึ้น... การเจาะใช้เวลาราวสิบห้านาที....แม่ว่ามันเจ็บ...หรือเปล่า? ไม่แน่ใจ เพราะเค้าฉีดยาชานำร่อง ไปก่อนแล้ว แต่เรื่องลุ้นมีแน่แน่. และยิ่งลุ้นมากยิ่งขึ้น...เมื่อหมอบอกว่า หากการเจาะไม่สามารถนำชิ้นเนื้อมาตรวจได้ ก็ต้องเจาะใหม่...บวกกับที่พี่สาวของผมเคยเล่าให้ฟังก่อนหน้านี้ว่า ครูที่รร.ต้องเจาะสามครั้ง ถึงจะโอเค. ก็ยิ่งทวีความซ่านในอารมณ์มากขึ้น....แต่...ในที่สุดของแม่ก็มาแบบ เทคเดียวผ่าน. ดีใจจริงลูกเอ๋ย...แม่ว่า.
... ก่อนจะเข้ารับการเจาะชิ้นเนื้อตอน11โมง. แม่ลื่นล้มในห้องน้ำของหอผู้ป่วย...หน้าคะมำ...จมูกแตกเลือดออก...หน้าอกกระแทกธรณีประตู... ตอนแม่บอกจะไปส้วม...ผมไม่ได้ตามไป เพราะแม่สามารถดำเนินกิจกรรมในชีวิตประจำวันได้ เป็นปกติ...ตอนเช้าแม่ยังช่วยเช็ดตัว-ทำเตียงพี่เตียงข้างข้างที่ไปผ่าตัดท่อน้ำดีอยู่เลย. ...จึงไม่คิดว่าแม่จะประสบอุบัติเหตุแบบนี้ ...ผมวิ่งไปประคองแม่นอนราบหลังจากได้ยินเสียงแม่เรียก...แม่เดินออกมาจากห้องน้ำในสภาพ เลือดไหลออกจมูก...ทรุดนั่งลง...จะเป็นลม. ...พยาบาลรวมถึงหมอที่กำลังตรวจคนไข้ของตนวิ่งเข้ามาดูอาการของแม่ทันที...เร็วพอกับ ญาติของเตียงอื่นในล็อกเดียวกับแม่ที่มาพร้อมยาดม และพัดลม...ช่วยโบก. หลังจากปฐมพยาบาล...ทั้งพยาบาล รวมถึงสามีของพี่สาวเตียงข้างข้างก็มาช่วยพาแม่มาพักที่เตียง. สักครู่หมอเจ้าของไข้ก็มาดูอาการ.. .... มีเรื่องน่าดีใจ...ตรงได้รับรู้ว่า ...จากในหอพักผู้ป่วย...สถานที่รวมความหดหู่..รวมความ เจ็บป่วย...ยังมีความห่วงใย และมีน้ำใจไหลรินอยู่เสมอ... ชื่นใจเหลือจะเอ่ย... .... แม่นอนราบอยู่จนถึง6โมงเย็น ก็เริ่มลุกนั่งได้ แต่การขับถ่ายยังเป็นบนเตียง..โดยใช้หม้อนอน ...ค่ำวันนั้น ผมออกมาจากหอผู้ป่วยราวสองทุ่ม...ด้วยเจตนา..จะฝ่ากฎเล็กเล็ก...รอจนแม่บอก แม่นอนได้แล้วลูก...ไม่เข้าห้องน้ำแล้วล่ะ...จึงออกมา. ต้องขอบคุณเจ้าหน้าที่ด้วย ที่เข้าใจ..อนุเคราะห์ยืดเวลาให้..แม้ไม่ได้ร้องขอ... ... ตีห้า...เช้าวันถัดมา แม่โทร.บอก...จะเข้าห้องน้ำ...ลูกไม่ต้องรีบมากก็ได้... ... ผมเลยได้เป็นคนแรกในหมู่ญาติผู้ป่วยทั้งหลายในหอฯที่โผล่มาตั้งแต่ยังไม่6โมงเช้า... เท่ดี..นะนั่น. ... ช่วงสายหมอมาตรวจอาการแม่อีกรอบ...แล้วบอกกลับบ้านได้..มาฟังผลการตรวจชิ้นเนื้ออีกครั้ง วันที่29 มค.
... ... "ตอนนี้...แผลที่เจาะ..เจ็บน้อยลงแล้ว. แต่ยังระบมตรงที่ล้มอยู่เลยลูก...." คำตอบจากการสัมภาษณ์อาการล่าสุดเมื่อเช้าวันนี้. ... ขอบคุณทุกกำลังใจอีกครั้งครับผม. โย่ว. .... |
