พิมพ์หน้านี้
|
จากฉากจบเจ็บน้ำ...ตาไหล ครวญคร่ำร่ำหวนไห้...โหยหา
หนึ่งใครเพียงคนเคียง...พลันลา อาดูรสิ้นวิญญา...ลับไกล. ....
ดูดอกไม้เถิดเจ้า...ชื่นใจ. เก็บข่มขมขื่นไว้...หมองเศร้า. เงามืดหม่นวนผ่าน...เพียงครู่. ตรู่เช้าน้องเจ้าตื่น...คืนฟื้น...สดใส. มอบแด่...ทุกหัวใจแห่งไร่แห้ว...ด้วยจิตห่วงใยแบบไร้สาระ.. จาก Madman. |