• แม่จิตร
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-05-11
  • จำนวนเรื่อง : 58
  • จำนวนผู้ชม : 11087
  • จำนวนผู้โหวต : 46
  • ส่ง msg :
บทกวี ดนตรี ชีวิต ศิลปะ
ความสุขอื่นยิ่งกว่าความสงบนั้นไม่มี
Permalink : http://www.oknation.net/blog/maejitr
วันศุกร์ ที่ 16 พฤษภาคม 2551
เธอแววตาอัญมณี
Posted by แม่จิตร , ผู้อ่าน : 12 , 11:18:57 น.   | หมวดหมู่ : กวีนิพนธ์  
พิมพ์หน้านี้


เธอแววตาอัญมณีเธอแววตาอัญมณีคือผู้ที่ช่วยเหลือชาวกระเหรี่ยงเลือกเป็นครูอยู่ดอยคอยคู่เคียงใช้ชีวิตพอเพียงเลี้ยงชีวิตเธอมาพร้อมรอยยิ้มยังอิ่มอุ่นคอยเจือจุนให้ความรู้อยู่กับศิษย์ทุกครั้งเด็กเข้าใจเธอใกล้ชิดราวเข็มทิศนำทางกลางพงไพรอุดมการณ์ที่เธอเฝ้าเพ้อฝันคือสอนเด็กอยู่ทุกวันนี่แหละใช่เปี่ยมชีวิตล้ำค่าน่าสุขใจเมื่อห่างไกลเมืองกรุงฯแสนยุ่งนักเธอสอนเด็กเด็กน้อยก็สอนเธอสิ่งเลิศเลอเธอเองได้รู้จักคือคำซื่อคว....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 11 พฤษภาคม 2551
บทกวีนั้นมีรัก
Posted by แม่จิตร , ผู้อ่าน : 55 , 14:04:59 น.   | หมวดหมู่ : กวีนิพนธ์  
พิมพ์หน้านี้


บทกวีนั้นมีรัก บทกวีนั้นมีรัก ฉันและเธอได้รู้จักรักอักษรบทกวีนั้นมีพรเขียนสะท้อนจากใจให้ผู้รับบทกวีนั้นมีค่าคือภาษาร้อยดวงดาวพราวประดับไว้ในโลกเนิ่นช้าคณานับและระงับทุกข์โศกบนโลกแล้วบทกวีนั้นมีหวังปลุกพลังหัวใจใครที่แผ่วให้ต่อสู้บรรเจิดฝันเพริศแพร้วให้แน่แน่วใจกล้าอย่างท้าทายบทกวีนั้นมีฝันและมีแรงผลักดันแม้วันพ่ายให้ได้คิดเรียนรู้ลูกผู้ชายของความหมายบทกวีสุนทรีย์นักสุดท้ายบทกวีนั้นมีเธอคำที่ฉันพร่ำเพ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 10 พฤษภาคม 2551
white sand beach memory
Posted by แม่จิตร , ผู้อ่าน : 32 , 11:17:28 น.   | หมวดหมู่ : กวีนิพนธ์  
พิมพ์หน้านี้


white sand beach memoryโปรดอย่าลืมคิดถึงกันก่อนนอนนี่คือกลอนทวงถามความคิดถึงพร้อมรักที่ห่วงหาอันตราตรึงและหวานซึ้งยิ่งนักที่รักเอยจำได้ไหมที่เกาะช้างรักเราร่วมสรรค์สร้างช่างสุขเอ๋ยแม้ว่าวันเวลาจะล่วงเลยสำหรับฉันไม่เคยจะลืมเลือนใต้แสงเทียนคืนนั้นแสนหวานนักมีความรักสองเราเฝ้าเอ่ยเอื้อนมีทะเลหาดทรายขาวและดาวเดือนซึ่งเสมือนเราอยู่เคียงคู่กันพร้อมด้วยเสียงทะเลที่เห่กล่อมจนเธอพร้อมนอนหนุนอุ่นตักฉันโน่นแน่ะ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 8 พฤษภาคม 2551
เท่านี้แหละ
Posted by แม่จิตร , ผู้อ่าน : 64 , 20:41:25 น.   | หมวดหมู่ : กวีนิพนธ์  
พิมพ์หน้านี้


เท่านี้แหละโอ้! ความรู้สึกของฉันตอนนี้ซึ่งมากมีแต่ความรักความคิดถึงหลังจากส่งเธอกลับบ้านยังรำพึงหวนรักที่หวานซึ้งซึ่งสองเราป่านนี้เธอคิดถึงฉันไหมระหว่างเธอนั่งเครื่องไปใจฉันเศร้าจึ่งเขียนกลอนระบายให้นงเยาว์ได้รับรู้ว่าฉันเหงามากเหลือเกินเพราะอีกหลายปีเธอคงจะมารู้ไหมว่าอาการที่ห่างเหินราวกับตกนรกที่เผชิญยิ่งยามเดินไปไหนไร้เธอเคียงก็เท่านี้แหละนะเพียงแค่จะระบายนัยน้ำเสียงคงได้แต่กลั่นถ้อยรักร้อยเรียงเถ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 9 เมษายน 2551
เพราะความคิดถึง
Posted by แม่จิตร , ผู้อ่าน : 44 , 09:27:01 น.   | หมวดหมู่ : กวีนิพนธ์  
พิมพ์หน้านี้


เพราะความคิดถึงอีกไม่กี่วันแล้วสินะที่รักจะมาหาฉันดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์แล้วกล่อมขวัญจุมพิตแนบนิทราก็คนมันคิดถึงจนรำพึงเรียงร้อยถ้อยภาษาพร้อมความรักมากล้นเจือปนมาให้กานดาซึมซับการรับรู้ก็อยากสบตาอีกครั้งเพราะใจยังซาบซึ้งคิดถึงอยู่รอนะรอพร่ำพลอดยอดพธูเมื่อมาสู่แดนสยามงามละไมก็มิเคยคาดคิดว่าชีวิตจะมีเธออยู่ใกล้อยากสบตา,กอดละมุนอบอุ่นใจจนใครใครอิจฉานะที่รัก  แม่จิตร....

อ่านต่อ


/12
<< พฤษภาคม 2008 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31