วันอาทิตย์ ที่ 30 กันยายน 2550
จอมใจกวี
Posted by
แม่จิตร
,
ผู้อ่าน : 410
, 15:45:56 น.
| หมวดหมู่ :
กวีนิพนธ์
พิมพ์หน้านี้
|
เธอคือแรงบันดาลใจในชีวิต ให้ผลิตงานกลอนอักษรศิลป์ ยามใดฉันท้อแท้แก่ชีวิน เธอก็รินความหวังกำลังใจ
พูดปลอบโยนอย่าท้อจงต่อสู้ แม้หดหู่ย่ำแย่มากแค่ไหน จะมีเธอเคียงข้างไม่ห่างไกล อยู่เคียงบ่าเคียงไหล่ไม่ทิ้งกัน
เธอทำให้ซาบซึ้งซึ่งรักแท้ คนอ่อนแอก็ฮึกเหิมเริ่มเชื่อมั่น พากเพียรเขียนบทกวีที่รำพัน เพื่อกำนัลสุขไว้ในโลกา
"อยากขอบคุณคนดีนะที่รัก" ให้ฉันได้รู้จักรักมีค่า เสมือนเป็นดวงดาวสกาวฟ้า ส่องลงมาสว่างยังกลางใจ
จากฉันเคยมืดมนหมองหม่นนัก ก็รู้จักรักที่มีแต่ให้ จึ่งทุกแห่งหนทางก้าวย่างไป สว่างไสวเมื่อมีรักให้พักพิง
ขอบคุณนะคนดี คำพูดนี้แทนใจในทุกสิ่ง ย้ำอีกครั้งใจฉันนั้นรักจริง ตราบวันตายไม่ทอดทิ้งยิ่งรักเธอ แม่จิตร
|