วันอังคาร ที่ 11 ธันวาคม 2550
สนทนาในค่ำคืน
Posted by
แม่จิตร
,
ผู้อ่าน : 194
, 02:12:51 น.
| หมวดหมู่ :
กวีนิพนธ์
พิมพ์หน้านี้
|
สนทนาในค่ำคืน หัตถ์ราตรีตระกองทั้งท้องฟ้า จึ่งจันทราแจ่มชัดจรัสหาว แต่งแต้มฟ้าระยับกับหมู่ดาว ประกายวาวสีแสงแห่งค่ำคืน เธอผู้ซึ่งผิดหวังนั่งปวดร้าว อยู่ตรงราวสะพานปานขมขื่น อยู่กับทุกข์เจ็บช้ำอย่างกล้ำกลืน ยังสะอื้นร่ำไห้ไม่เลิกลา ฉันผู้ซึ่งเห็นเธอเพ้อโศกเศร้า อยู่เปลี่ยวเปล่าเหมือนใจคนไร้ค่า จึ่งเดินไปเริ่มต้นสนทนา คุยประสาอย่างคนที่รู้ใจ น้องเอ๋ย พี่ก็เคยทุกข์ท้นแทบหม่นไหม้ เรื่องต่างต่างมารุมดั่งสุมไฟ ร้องจนไร้แรงปาดหยาดน้ำตา แต่แล้วเมื่อชีวิตเริ่มคิดได้ รีบกลับไปบากบั่นแก้ปัญหา ใช้ความเพียรรังสรรค์คู่ปัญญา ยังดีกว่าร้องไห้ไปวันวัน อย่ามัวแต่เสียใจไปเลยน้อง ชีวิตต้องเดินตามสู่ความฝัน แม้เส้นทางหนักหนาสารพัน จงฝ่าฟันความพ่ายไว้แทบเท้า พี่คงพูดอะไรได้แค่นี้ มันอยู่ที่น้องกล้าทำหรือเปล่า กลับบ้านเถอะพักนอนผ่อนทุเลา ฤๅนั่งคิดจนเช้ากว่าเข้าใจ แม่จิตร
|