ความฝันคืนวันหนึ่ง

เธอผู้ขาดความรักความอบอุ่น
ความละมุนละม่อมแห่งอ้อมแขน
กลับถูกเลี้ยงด้วยเงินตรามาทดแทน
จึ่งขาดแคลนความผูกพันอันแสนดี

ส่วนพ่อแม่เธอไปมาต่างประเทศ
ฝรั่งเศส แคนนาดา อิตาลี
การพบกันน้อยนะแต่ละปี
จนเธอนี้โหยหาน้ำตาซึม

ภายในบ้านก็มีแต่พี่เลี้ยง
ใช่พอเพียงไถ่ถามความเงียบขรึม
โลกของเธอแสนเศร้าสีเทาทึม
ปานเมฆครึ้มหม่นมัวตรงหัวใจ

จากเด็กน้อยแววตาแสนน่ารัก
ก็กลับมีทุกข์หนักมักร้องไห้
เก็บกดโรคซึมเศร้าเหงาฤทัย
มีนิสัยอ่อนแอแต่นั้นมา

จนเธอเริ่มสวยใสย่างวัยรุ่น
เริ่มหมกมุ่นกับรักแสวงหา
เมื่อมีเพื่อนซาบซึ้งได้พึ่งพา
ก็บูชาเพื่อนนี้สุดชีวิต

ไม่ว่าเพื่อนทำเลวคิดเหลวไหล
เธอก็ไปแม้เข้าหายาเสพติด
เพราะขาดความอบอุ่นคอยครุ่นคิด
เธอหลงผิดเสพยาระบายทุกข์

จากนั้นเธอก็เคลิ้มฝันอันหวานหอม
เมื่อยาพร้อมออกฤทธิ์คิดสนุก
ปลดปล่อยใจเคยเหงาที่เร้ารุก
เป็นเสพสุขยวดยิ่งสิ่งงมงาย

จนบ่อยครั้งเธอเสพยาร่วมปาร์ตี้
แล้วยอมมีเพศสัมพันธ์กันง่ายง่าย
แลกเสพยาเพียงพ้นทุรนทุราย
เพื่อผ่อนคลายทั้งมวลโลกส่วนตัว

และในค่ำคืนวันนั้น
บ้านใครกันถูกตำรวจตรวจไปทั่ว
รวมเธอถูกตรวจฉี่ที่หวั่นกลัว
ผลตรวจชัวร์ฉี่สีม่วงไปโรงพัก

ทันใดเมื่อพ่อแม่ได้รู้ข่าว
ก็ว่ากล่าวลูกจัญไรไอ้หอกหัก
แถมฝ่ามือโกรธขึ้งถึงลูกรัก
ว่าทำไมไม่รู้จักจะรักดี

แล้วพ่อแม่ประกันตัวไม่รอช้า
ส่งลูกไปบำบัดยากับเจ้าหน้าที่
เธออยู่ศูนย์บำบัดยาธัญบุรี
ก็มากมีที่เห็นเป็นอย่างเธอ

จนเวลาผ่านไปไม่นานนัก
เธอก็มักคลื่นไส้นัยน์ตาเหม่อ
รู้สึกตัวอ่อนเพลียบางครั้งเบลอ
เมื่อได้เจอกับข้าวเช้าวันนั้น

เธอจึ่งไปพบหมอเพื่อขอตรวจ
กลับร้าวรวดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน
หมอแสดงความยินดีเธอมีครรภ์
เธอไหวหวั่นใครเป็นพ่อเด็กในท้อง

จนเธอออกจากสถานบำบัดยา
เหมือนชีวิตไร้ค่าน่าเศร้าหมอง
ทั้งครอบครัวทะเลาะไม่ปรองดอง
และเพื่อนผองก็ต่างแยกทางเดิน

เธอก็ยิ่งสับสนจนเคว้งคว้าง
หันหาใครเข้าใจบ้างก็ห่างเหิน
คิดน้อยใจว่าตนล้วนเป็นส่วนเกิน
เลือกเผชิญดิ่งตัวตายใต้ตึกนั้น

และนี่ก็คือคำสารภาพ
เป็นตราบาปร้ายแรงมหันต์
กับอีกหนึ่งชีวิตหลงคิดสั้น
แล้วเข้าฝันผู้คนขอส่วนบุญ

เธอบอกว่าเธอหนาวเหน็บเธอเจ็บปวด
ได้โปรดกรวดน้ำให้ได้อิ่มอุ่น
โดยใส่บาตรอุทิศธรรมมาค้ำจุน
โปรดการุณย์เถิดหนาอย่าช้าไย

หลังสิ้นเสียงคำพระสวดให้พร
เรานึกย้อนฝันเมื่อคืนเธอร่ำไห้
ชีวิตเธอน่าสงสารสะท้านใจ
เราจึ่งได้กรวดน้ำสำหรับเธอ

แม่จิตร