วันพฤหัสบดี ที่ 29 พฤษภาคม 2551
คำปฏิญาณนัยงานศพ
Posted by
แม่จิตร
,
ผู้อ่าน : 194
, 03:46:41 น.
| หมวดหมู่ :
กวีนิพนธ์
พิมพ์หน้านี้
|
คำปฏิญาณนัยงานศพ และแล้วเสียงระเบิดก็เกิดขึ้น มาพร้อมเมฆทะมึนฟ้าครึ้มฝน ภายในร้านน้ำชาจึ่งสาละวน มีผู้คนบาดเจ็บตายมากมายนัก
อีกด้านหนึ่งซึ่งเธอรู้ข่าวร้าย เพชรน้ำตาโปรยปรายใจทุกข์หนัก เมื่อเหตุการณ์สามีสุดที่รัก ถูกกับดักระเบิดเวลาพร่าชีวิต ครอบครัวเธอเคยอยู่ดีและมีสุข กลับต้องทุกข์แทบคลั่งทั้งดวงจิตร โอ้! ลูกน้อยต้องกำพร้าพามืดมิด เมื่อโจรใต้อำมหิตคิดทำลาย เย็นวันนั้นเธอร้าวรานจัดงานศพ ลูกน้อยพบศพพ่อก็ใจหาย ถามแม่ว่าทำไมพ่อต้องตาย เธอกอดลูกร้องฟูมฟายระบายทุกข์ เธอร่ำไห้เสียงแหบใจแทบขาด เพื่อนและญาติก็ช่วยกันปลอบปลุก ฤๅคลายความโศกเศร้าที่เร้ารุก กับเหตุอุกฉกรรจ์ของวันนี้ ทำให้เธอเครียดมากอยากคิดสั้น แล้วฉับพลันเปลี่ยนความคิดในใจนี่ เมื่อคิดถึงลูกตนหนอคนดี ทำให้มีแรงฮึดสู้อยู่ต่อไป เธอจึ่งคิดล้างแค้นแทนหดหู่ จะขออยู่ล้างทมิฬแผ่นดินใต้ คือแนะนำชาวบ้านทำความเข้าใจ ทั้งจะให้เบาะแสแก่ทางการ หากต้องตายเธอขอตายมีศักดิ์ศรี เพื่อภาคใต้น้องพี่มีสุขศานติ์ นี่คือคำสัจจะปฏิญาณ เพื่อลูกหลานวันหน้าอนาคต!!! แม่จิตร
|