• สเลเต
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : wildleave@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2007-04-10
  • จำนวนเรื่อง : 27
  • จำนวนผู้ชม : 15151
  • จำนวนผู้โหวต : 105
  • ส่ง msg :
mahahong
บล็อกของคนที่รักและหลงใหลการปลูกต้นไม้
Permalink : http://www.oknation.net/blog/mahahong
วันพฤหัสบดี ที่ 6 กันยายน 2550
เหมือนดอกไม้จะทักทาย
Posted by สเลเต , ผู้อ่าน : 384 , 17:10:25 น.   | หมวดหมู่ : เรื่องเล่าผ่านมุมมองของดอกไม้  
พิมพ์หน้านี้


รู้สึกเช่นนั้นจริงจริง
เวลาที่มองดอกไม้
รู้สึกราวกับว่า
ดอกไม้จะทักทายฉันทุกครั้งไป

ยามที่ยังเป็นเพียงเด็กหญิงตัวน้อย

ฉันชอบทักทายดอกไม้ใบหญ้า

ต้นไม้ทุกต้นในบ้าน

จึงเป็นเหมือนหนึ่งเพื่อนของฉัน

เริ่มจากต้นมะขามต้นใหญ่หลังบ้าน
ที่เราพี่น้องมักจับจองกิ่งคาคบแต่ละกิ่ง
แล้วทึกทักเอาว่าเป็นเจ้าของคาคบนั้น

บ่อยครั้งที่เราพี่น้อง
จะใช้เวลาแต่ละวันในวันหยุด
ให้หมดไปกับการปีนป่ายต้นมะขามใหญ่นั้น



เพราะเป็นน้องเล็กผู้หญิง
ไม่อาจปีนป่ายต้นมะขามใหญ่ได้แคล่วคล่อง
พี่ชายแสนรักจึงนำไม้มาตอกติดลำต้นไม้ใหญ่
เพื่อให้น้องสาวตัวจ้อยไต่ปีน

ขึ้นไปนั่งเล่นบนคาคบไม้

ที่คาคบไม้บนต้นมะขามใหญ่
คือที่พำนักอันแสนสุขของเด็กชายหญิง
ฉันชอบนั่งนิ่งๆ
เอื้อมมือไปโอบกอดลำต้นมะขามใหญ่
ลำต้นที่มีผิวขรุขระนั้น
กลับดูอ่อนโยน

ราวกับจะรับรู้ถึงสัมผัสจากหัวใจฉัน

เมื่อถึงช่วงฤดูกาลมะขามติดฝัก
คือช่วงแห่งความหฤหรรษ์ของเราพี่น้อง
เด็กหญิงอย่างฉันก็หอบหิ้วตุ๊กตาตัวน้อย
ไปนั่งเล่นตามลำพังบนคาคบใหญ่
ขณะที่บรรดาพี่ผู้ชาย

สนุกสนานกับการปีนป่าย
และเก็บเกี่ยวฝักมะขามอ่อนมากินเล่น

หรือง่วนอยู่กับหนังสือเล่มโปรด

ต้นไม้ต้นที่สองที่ฉันชิดใกล้
คือต้นชงโคใหญ่
ที่แม้จะมิได้ปีนป่ายเฉกเดียวกับต้นมะขาม
หากฉันกลับมีความทรงจำมากมาย
เกี่ยวเนื่องกับชงโคต้นนั้น

นับตั้งแต่เป็นต้นไม้ที่ฉันและผองเพื่อน
ได้อาศัยร่มเงาใต้ไม้ใหญ่
เป็นสถานที่เล่นคุ้มแดดคุ้มฝน
กลีบดอกสีม่วงปนชมพูสวยใสนั้นเล่า
ก็ต่างสมมุติเป็นอาหารและขนม
ในยามที่เราเล่นขายของ

กลีบดอกชงโคต้นเดียวกันนั้น
ยังแปรเปลี่ยนมาเป็นมงกุฎดอกไม้
ที่พี่ชายแสนรักผจงแต่ง

สำหรับน้องสาวตัวจ้อย
ยามที่เธอนึกอยากเป็นเจ้าหญิง
และกลายมาเป็นกระโปรงดอกไม้แสนหวาน
สำหรับตุ๊กตาตัวเล็กเล็กของน้องสาว

นี่คือความทรงจำเกี่ยวกับต้นไม้ของฉัน
ยังมีดอกไม้ใบหญ้าอีกมายหลาย
ที่ฉันเคยทายทัก
ต้นไม้ใบหญ้าเหล่านั้น
ยังคงทักทายฉันสม่ำเสมอ
เป็นเช่นนี้เรื่อยมา
ทุกเมื่อเชื่อวัน

 






อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 74
watcha วันที่ : 12/02/2008 เวลา : 12.25 น.
http://www.oknation.net/blog/learnlivelove
อย่าทำในสิ่งที่ไม่มีสิทธิ์ อย่าคิดในสิ่งที่ไม่มีค่าอย่ารอในสิ่งที่ไม่มีมา อย่าไขว่คว้าในสิ่งที่ไม่มีจริง" วัชชา "

แวะมาเยี่ยมบ้านพี่รอมแพงค่ะ งานคงยุ่งนะคะ...

อยากสัมผัสกับธรรมชาติในเอนทรี้นี้จริงๆ
ความคิดเห็นที่ 73
ธันวา21 วันที่ : 12/10/2007 เวลา : 18.45 น.
http://www.oknation.net/blog/planet
ความสุขสร้างได้..ด้วยตัวเราเอง

เป็นความทรงจำที่สวยงามมากค่ะ อ่านแล้วมีความรู้สึกอยากมีพี่ชายกับเค้าบ้างจังเลย
ความคิดเห็นที่ 72
สเลเต วันที่ : 19/09/2007 เวลา : 11.18 น.
http://www.oknation.net/blog/mahahong

สวัสดีค่ะคุณครูเชี๊ยบบางทีความสุขของเราก็เรียบง่ายมากๆเลยนะคะ
แค่พอใจกับสิ่งที่มี
และได้ทำใรสิ่งที่รัก
หัวใจก็เป็นสุขแวค่ะ

ความคิดเห็นที่ 71
ครูเจี๊ยบ วันที่ : 17/09/2007 เวลา : 23.55 น.
http://www.oknation.net/blog/baan-koo-kai

มีคนเคยถามฉันว่าความสุขของฉันอยู่ตรงไหน คงไม่ต่างจากคุณก็ตรงต้นไม้นี่แหละค่ะ แวะมาทักค่ะ
ความคิดเห็นที่ 70
สเลเต วันที่ : 13/09/2007 เวลา : 19.07 น.
http://www.oknation.net/blog/mahahong


สวัสดีค่ะคุณธมลวรรณ
ขอบคุณนะคะที่แวะมาเยี่ยมเยือนกัน


แง๊.....
ทำไมอัพพบล็อกที่นี่ยากจังเลย
นั่งอัพบล็อกใหม่มา3ชั่วโมงแล้ว
โพสต์ไม่ได้สักที
แง๊....

ความคิดเห็นที่ 69
ธมลวรรณ วันที่ : 13/09/2007 เวลา : 18.19 น.
http://www.oknation.net/blog/tamonwan
เรียนรู้เพื่ออยู่และรักอย่างรู้คุณค่า


บ้านสวย ดอกไม้งาม

ความคิดเห็นที่ 68
สเลเต วันที่ : 13/09/2007 เวลา : 07.29 น.
http://www.oknation.net/blog/mahahong


อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณก้อนหินรำพัน
ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ
ดอกคูณที่บ้านคุณก็งดงามค่ะ

ความคิดเห็นที่ 67
ก้อนหินรำพัน วันที่ : 12/09/2007 เวลา : 21.40 น.
http://www.oknation.net/blog/LOSTGEO

ง่าย-งาม เสียจนแอบรัก...และแอบคิดถึงดอกคูนที่บ้านเดิม
ความคิดเห็นที่ 66
สเลเต วันที่ : 12/09/2007 เวลา : 21.24 น.
http://www.oknation.net/blog/mahahong


สวัสดีค่ะคุณพิณไร้สาย
หายไปนานเลยนะคะ
ยินดีที่ได้ทักทายกันอีกครั้งค่ะ

ความคิดเห็นที่ 65
พิณไร้สาย วันที่ : 12/09/2007 เวลา : 18.20 น.
http://www.oknation.net/blog/darkpin


แวะมาแล้วสบายใจจัง

ความคิดเห็นที่ 64
สเลเต วันที่ : 12/09/2007 เวลา : 17.21 น.
http://www.oknation.net/blog/mahahong


สวัสดีค่ะคุความทรงจำเก่าๆ
ขอบคุณที่แวะมาทักทายกันค่ะ
ดอกชงโคกับดอกเสี้ยว
เป็นต้นไม้ในวงศ์เดียวกันค่ะ
ที่บล็อกคุณ
เข้าไปแสดงความคิดเห็นไม่ได้นะคะ
มีอะไรผิพลาดหรือเปล่าคะ

สวัสดียามเย็นค่ะคุณฟ้าฤดูร้อน
ดีใจค่ะที่ชอบบล็อกนี้
บ้านเล็กๆหลังนี้ยินดีต้อนรับคุณเสมอนะคะ
แวะมาทักทายกันได้อีกค่ะ

ขอบคุณค่ะ..คุณก้อนหินรูปหมู
ขอบคุณสำหรับบทกวีงดงาม
ของท่านติช นัท ฮันท์นะคะ
ไปได้ดีกับล็อกนี่เลยค่ะ
ขอบคุณจริงๆ


ความคิดเห็นที่ 63
ก้อนหินรูปหมู วันที่ : 12/09/2007 เวลา : 14.40 น.
http://www.oknation.net/blog/piglet22

บล๊อกสวยมากค่ะ
อ่านแล้วขอแปะบทกวีของท่านติช นัท ฮันห์นะค่ะ เราว่าเข้ากับที่นี่มากเลยค่ะ

ยืนนิ่งเงียบอยู่ริมรั้ว
เธอแย้มยิ้ม...งดงามน่าอัศจรรย์
ฉันเต็มตื้น ไร้ถ้อยคำ
ด้วยเสียงแห่งบทเพลงอันไพเราะของเธอ
ไร้จุดเริ่มต้นและจุดจบ ฉันโค้งคาราวะอย่างลึกซึ้ง...แด่เธอ

เธอ หมายถึงดอกดาเลีย

จาก หนังสือสันติภาพทุกย่างก้าว หน้า 43
ติช นัท ฮันห์

ความคิดเห็นที่ 62
ฟ้าฤดูร้อน วันที่ : 12/09/2007 เวลา : 13.17 น.
http://www.oknation.net/blog/awake
สิ่งใดเกิดขึ้นแล้ว สิ่งนั้นดีเสมอ...

เข้ามาอ่านแล้วได้กลิ่นหอมๆของดอกไม้
ชอบ blog คุณนะคะ สวยมาก
ความคิดเห็นที่ 61
ความทรงจำเก่าๆ วันที่ : 12/09/2007 เวลา : 12.42 น.
http://www.oknation.net/blog/kontummadha
เพลงชีวิต.....เพลงชีวา...คนธรรมด๊า...ธรรมดา 6-9 พย.51 กับโครงการ   ตามรอยครูซัน...สานฝันเด็กน้อย

บ้านนี้สวย...หวานแหววเสียจริง...

ดอกชงโค คือ ดอกเสี้ยวหรือเปล่านะ...
ความคิดเห็นที่ 60
สเลเต วันที่ : 11/09/2007 เวลา : 21.20 น.
http://www.oknation.net/blog/mahahong


ณวิทย์คะ
ต้องหาเวลาแล้วล่ะคะ
อย่าปล่อยให้ความสุขของชีวิตหายไปนะคะ
แต่ก่อนจขบ.ก็เป็นมนุษย์เงินเดือน
วันๆอยู่แต่ในกล่องสี่เหลี่ยม
ไม่เคยเห็นดอกไม้บาน
ไม่เคยได้ยินเสียงนกร้อง
แต่เดี๋ยวนี้ต่างไป
เพราะมีดอกไม้บานอยู่ในหัวใจทุกวันเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 59
สเลเต วันที่ : 11/09/2007 เวลา : 21.16 น.
http://www.oknation.net/blog/mahahong


ขอบคุณนะคะคุณinmoon
อิอิอิ..ชอบก็แวะมาบ่อยๆนา...

คุณแม่สีไฟขา
คุณแม่สีไฟหลายใจแค่สอง
แต่เลเตหลายใจกว่าค่ะ
เพราะหลงรักดอกไม้ทุกดอกเลย
ดอกหญ้าก็หลงรัก
ฉะนั้นเลเตจึงหลายใจมากกว่าหลายเท่า
อิอิอิ

ความคิดเห็นที่ 58
วิทย์แดงจันศรี วันที่ : 11/09/2007 เวลา : 21.09 น.
http://www.oknation.net/blog/wit
แม่ฉันเป็นนางฟ้า

เมื่อก่อนชอบทักทายดอกไม้ตอนเช้าเหมือนกันครับ..แต่ตอนนี้เหมือนจะไม่มีเวลาให้เขาเหมือนเมื่อก่อน..ทำไม..ทำไมต้องไม่มีเวลา
ความคิดเห็นที่ 57
แม่สีไฟ วันที่ : 11/09/2007 เวลา : 18.46 น.
http://www.oknation.net/blog/ting


แอบมาดูดอกไม้ที่หลงรักอีกรอบ
ดูว่าเขาพูดอะไรกับแม่สีไฟน่ะค่ะ
ดูไปดูมาหลงรักดอกยี่หุบถอนตัวไม่ขึ้น
อีกใจก็ชอบดอกแก้วเจ้าจอมแบบมากมาย

เฮ้อ!...นะ ใจคน
ใจก็มีใจเดียวแค่นี้แหละ
แต่เหมือนจะหลายใจ
อิ อิ แค่สองหัวใจเองเนอะ!

ความคิดเห็นที่ 56
inmoon วันที่ : 11/09/2007 เวลา : 15.13 น.
http://www.oknation.net/blog/inmoon
เวลาบินข้ามเราไป  ทว่าทอดเงาไว้เสมอ


ชอบบ้านนี้จัง
งดงามค่ะ - ไม่มีคำรำพันต่อ - ชอบ
ความคิดเห็นที่ 55
สเลเต วันที่ : 11/09/2007 เวลา : 12.32 น.
http://www.oknation.net/blog/mahahong


กินได้สิคะคุณจันทร์วารี
เอาก้านสีส้มนั้นมาทำน้ำสีค่ะ
ตัดก้านสีส้มมาแช่น้ำไว้
จะได้น้ำสีเหลือง
ก็เอามาทำวุ้นสีดอกกรรณิการ์ไงคะ
อิอิอิ...อร่อยนา
เดี๋ยวหาภาพได้จะไปนำเสนอที่บล็อกค่ะ

เชิญค่ะคุณsuicide
มาฟังได้บ่อยๆนะคะ

แป่วววววววว
คุณแก้วตา
หน้าแตกเลยค่ะ
555





ความคิดเห็นที่ 54
แก้วตา วันที่ : 11/09/2007 เวลา : 08.21 น.
http://www.oknation.net/blog/tto-okk
ร่ายทำนองชีวิตผ่าน...กวีวิไล

จะมาบอกว่า

แอ่น แอน แอ้น....

มันจบแค่นั้นแหละค่ะ


ความคิดเห็นที่ 53
suicide วันที่ : 10/09/2007 เวลา : 23.00 น.
http://www.oknation.net/blog/suicide

นั่งฟังเสียงนก
ความคิดเห็นที่ 52
จันทร์วารี วันที่ : 10/09/2007 เวลา : 21.30 น.
http://www.oknation.net/blog/waranin
คือ..จันทร์วารี  : สวัสดี.. ม่านหมอกและหยาดน้ำค้าง/กลุ่มเขียนข้าว

กรรณิการ์ กินได้ด้วยเหรอเลเต
ทำยังไงง่ะ จะได้ทำมั่ง
แต่จะกินไม่ได้ตรงฝีมือจันทร์วารีนี่แหล่ะ งุงุ
ความคิดเห็นที่ 51
สเลเต วันที่ : 10/09/2007 เวลา : 20.25 น.
http://www.oknation.net/blog/mahahong


ขอบคุณมากค่ะ...คุณดุจดังฯคนจร
ขอบคุณที่แวะมาทักทายกันนะคะ
อีกไม่นานสเลเตที่บ้านคุณก็จะผลิดอกแบ่งบาน
ส่งกลิ่นหอมอวล...เป็นบรรณาการแก่คุณค่ะ

คุณแก้วตาขา
แวะมามือเปล่า
จขบ.ก็ดีใจแล้วค่ะ

ใช่แล้วค่ะ...คุณเสือจุ่น
ทั้งเด็กผู้หญิงและเด็กผู้ชาย
ต่างก็มีความทรงจำ
แม้จะแตกต่างกัน
แต่ก็งดงามค่ะ

คุณฅนไทบ้าน คะ
น่าเสียดายที่จขบ.มิชมชอบการร่ำสุรา
ขอคารวะด้วยน้ำชาสักหนึ่งจอกนะคะ
บ้านหลังนี้...เปิดประตูไว้
ต้อนรับอาคันตุกะทุกผู้นาม
เชิญแวะเข้ามาจิบน้ำชา
หรือเอนกายพักผ่อน
ฟังเสียงนกร้องได้ทุกเมื่อค่ะ

ความคิดเห็นที่ 50
ฅนไทบ้าน วันที่ : 10/09/2007 เวลา : 17.41 น.
http://www.oknation.net/blog/konthaiban

อบอุ่น จริงๆ นะ
ขอหลับไหล ท่ามดอกไม้แล นักเพลงแห่งนกละเมอ
สักงีบ ณ อาณาจักรฝันนั้นฯ

ได้ไหม.... หุ หุ ชดชื่น

********
เย็นย่ำ, ริมระเบียงเหงา ไร้ปิศาจสุรามาร่ำกระบี่ใจฯ
ความคิดเห็นที่ 49
เสือจุ่น วันที่ : 10/09/2007 เวลา : 15.30 น.
http://www.oknation.net/blog/tigerjun
โครงการสานศิลป์นิยมธรรมชาติ พิมพ์โลกครั้งที่ 1 ( Earth Graphics 1st) ตอน พิมพ์พิลาไลย   ไปไหม http://www.oknation.net/blog/naturethai/

ความทรงจำของเด็กผู้ชาย ก็แบบหนึ่ง
ของเด็กผู้หญิงก็แบบหนึ่ง

ใช่ไหมครับ
ความคิดเห็นที่ 48
แก้วตา วันที่ : 10/09/2007 เวลา : 14.11 น.
http://www.oknation.net/blog/tto-okk
ร่ายทำนองชีวิตผ่าน...กวีวิไล