เคยถามตัวเองไหมว่ารู้สึกเดือดร้อนกับการคอร์รัปชันเค่ไหน? เราหลายคนตอบตนเองว่า “รู้สึกไม่เดือดร้อน” เหตุที่ว่ารู้สึกว่าไม่ได้เสียประโยชน์โดยตรง หรืออาจรู้สึกชิงชัง แต่ก็เฉยๆ และเป็นเรื่องไกลตัวไม่เกี่ยวกับตนเอง และ อีกหลายคน เข้าใจว่าเป็นประเพณี หรือ ทำกันเป็นประจำเป็นเรื่องที่ยอมรับได้   

         เราว่าสิ่งหนึ่งที่เราทุกคนจะต้องก้าวไปเพื่อให้สังคมไทยคงอยู่ คือการตระหนักถึงภัยคอร์รัปชัน หากมีโอกาส อยากให้อ่านหนังสือเรื่อง คอรัปชัน นักการเมือง ข้าราชการ และ นักธุรกิจ ของ สภาที่ปรึกษาเศรษกิจและสังคมแห่งชาติ โดย อาจาร์ย สังสิต พิริยะรังสรรค์ โดยมี กรณี ศึกษาสำคัญๆ ดังนี้

1.      เขื่อนทดน้ำบางประกง

2.      โครงการจัดการน้ำเสียเขตควบคุมมลพิษ (คลองด่าน)

3.      สนามบินหนองงูเห่า

4.      ทางหลวงวงแวนกาญจณาเษกด้านใต้ ช่วงสุขสวัสดิ์ขบางพลี

5.      สะพานข้ามแม่น้ำมูลและถนนสี่ช่องจราจร ที่อำเภอสตึก จังหวัดบุรีรัม

โดยกรณีตามตัวอย่างนี้ ได้เกิดความเสียหายขึ้นอย่างชัดเจน เช่นโครงการจัดการน้ำเสีย คลองด่าน เสียหายกว่า 20,000 ล้านบาทและค่าเสียโอกาส ที่ประเมิณไม่ได้ แต่บทลงโทษก็ดูจะเล็กน้อย และ มิได้ลงโทษนักการเมืองที่อยู่เบื้องหลังจน หมดอายุความไป แต่ทั้งหมดนี้ทำให้ได้เห็นว่าการรวมตัวของชุมชนนั้นมีพลังเพียงไร

        คราวนี้มาเล่าประสบการณ์ตรงของเราดีกว่า  ครั้งหนึ่งเรามีโอกาสได้ร่วมงานกับต่างชาติ(สิงคโปร์/มาเลเชีย) ในโครงการบ้านเอื้ออาทร โดยเป็นงานพิเศษของเรา เรารับรู้ดังนี้ โดยปกติทางการเคหะให้ผู้รับเหมาเสนอโครงการตามข้อกำหนดที่การเคหะต้องการ ดูทั่วไปอาจเหมือนไม่มีอะไร เพราะผู้รับเหมาจะต้องรับผิดชอบทั้งหมด และก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องรับรู้ในแต่ละกระบวนการขอให้ได้จำนวนห้อง

และราคาในเกณฑ์กำหนด แต่ในความเป็นจริงมีการติดสินบนเพื่อให้ได้โครงการ การขายที่ดินแพงกว่ากำหนด การกำหนดยี้ห้อ สุดท้ายมันก็คือการใช้เทคโนโลยี ในการก่อสร้างและการลดคุณภาพของโครงการ

คนจนจะไปรู้สึกเสียผลประโยชน์อะไร ก็บ้านมันถูก  แต่ถามตัวเองว่าเราผิดตรงไหน เราทำตามหน้าที่ในการให้บริการทางวิชาชีพอย่างถูกต้อง แต่โดยรวมแล้ว เป็นกระบวณการ  เราคิดหาก เราไม่ทำก็มีคนอื่นอีกมากมาย  ในที่สุดเราก็ตัดสินใจให้บริการ  แต่ในที่สุดเราก็หยุดและไม่รู้สึกเสียดายอะไร  อย่างน้อยเราก็ไม่เป็นเครืองมือของใครในการทำลายสังคม  แต่ก็เถอะการให้บริการทางวิชาชีพของเรามันหนีไม่พ้นเรื่องพันนี้ 

        อีกตัวอย่างคุณเห็นตึกขาวๆของ กรมควบคุมคดีพิเศษ(DSI) ที่แจ้งวัฒนะ หรือเปล่าเป็นตึกของกระทรวงยุติธรรมแท้ๆ สร้างเสร็จนานแล้วราคาหลายร้อยล้านสร้างเสร็จเกือบปี ไม่มาใช้พื้นที่สักครั้ง เนื่องตึกไม่มีถนนเข้า

ปัจจุบันกรมนี้เช่าตึกอยู่  คิดดูว่ารัฐเสียหายในเรื่องดอกเบี้ยและค่าเช่าตึกไปเท่าไร ใครรับผิดชอบ?

        โดยสรุปการคอร์รัปชันจะเป็น ช่องทางของอำนาจทุนเข้ามาครบงำสังคม ในอนาคตเมืองเปิดเสรี ประเทศที่มีอำนาจทางการเงินจะใช้ช่องทางนี้เข้าครบงำและนำไปสู่การเสียโอกาสที่ประเมิณไม่ได้ 

    สุดท้ายหากคิดว่ากำลังน้อยก็มีช่องทางการร้องเรียนต่างดังนี้นะครับ

      1.หน่วยงานเจ้าของโตรงการ

     2.ทำเป็นหนังสือถึงรัฐมนตรี ผู้กำดูแลหน่วยงานเจ้าของโครงการ

     3.ทำเป็นหนังสือถึงนายกรัฐมนตรี

   4.ทำหนังสือถึงผู้ว่าราชการจังหวัด

   5.คณะกรรมการป้องกันและปราปรามการทุจริตแห่งชาติ (ปปช.)

   6. สำนักงานตรวจเงินแผ่นดิน (สตง.)

    7.คณะกรรมการกฤษฎีกา

    8.สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษย์ชน

    9.สถาที่ปรึกษาเศรษกิจและสังคมแห่งชาติ

  10.ถวายฎีกา