ในระหว่างที่ผมดูทีวี เจ้ากี้ก็เริ่มอ้วก ซึ่งก็ไม่ได้แปลกอะไร เพราะก็มีบางครังเหมือนกัน แต่ผมหงุดหงิดที่ต้องทำความสะอาดบ้านเท่านั้น  ซึ่งการใช้ชีวิตร่วมกับสุนัขซึ่งเราให้เค้าเข้าออกตามสบายต้องรักษาความสะอาดอย่างมาก ซึ่งมันเป็นงานที่เหนื่อยเอาการเลย โดยเฉพาะสุนัขที่ผลัดขนอย่างลาบาเดอร์

             ในตอนเช้าเจ้ากี้ก็เคาะห้องนอนผมซึ่งผมจะต้องลกทันทีที่สุนัขตัวใดตัวหนึ่งมาเคาะห้อง เพราะถ้าคุณไม่เปิดประตูให้มันมันจะอุจาระใส่บ้าน ซึ่งสำหรับผมแล้วเป็นฝันร้าย

              ผมเปิดประตูออกมาแล้วพบว่าห้องอีกห้องหนึ่งซึ่งเป็นห้องที่ผมใช้ทำงาน ซึ่งพวกมันจะนอนเฝ้าจนหลับจนผมเข้านอน ปรากฏอ้วก เหม็นคาวเต็มห้อง ซึ่งผมมั่นใจแล้วว่าไอ้กี้ผิดปกติแน่

                ผมลากกี้ขึ้นรถเพื่อไปโรงพยาบาลสัตว์ใกล้บ้าน ซึ่งโรงพยาบาลเปิด24 ชม.  ผมห่วงมัน มันอายุ6ขวบซึ่งถือว่าเริ่มแก่แล้ว ผมไม่อยากให้มันจากผมไปก่อนวัยอันสมควร ผมคิดเสมอว่าอีกไม่เกิน 6-7 ปีมันก็จากผมไปแน่ ตามธรรมดา ผมเลี้ยงมันและให้ความรักและถือว่าเป็นสมาชิกในบ้านที่ผมต้องดูแลให้มีความสุขสมบูรณ์กันทั้งกายและใจ

                กี้เป็นหมาที่อ่อนแอกว่าทุกตัวซึ่งผมไม่ได้ต้องการให้มันดูเป็นลูกแง แต่มันก็เป็นลูกแง  ไม่คอยจะมั่นใจในตัวเองเท่าไร ผิดกับตัวอื่นที่พูดไม่คอยจะฟังนักแปลกดีทำไหมสุนัขเลี้ยงโตมาด้วยกันแท้แท้ ถึงได้มีนิสัยต่างกันได้ ภาษาอะไรกับมนุษย์ แล้วอะไรเป็นตัวกำหนดนะ แต่อย่างโรอันที่จริงก็ทำให้ผมห่วงกี้เป็นพิเศษเหมือนกัน  ด้วยเพราะมันอ่อนแอนั้นเอง

                  หลังจากไปหาหมอกลับมาได้ยามา2-3ชุดและค่ารักษาที่แพงกว่าโรงบาลเอกชนดีๆของมนุษย์ประมาณ2เท่า ซึ่งเป็นอะไรที่เต็มใจ ผมว่าคุณหมอสัตว์หน้ารักและใจดี  หมอทุกคนจะอธิบายที่ไปที่มาและวิธีที่จะรักษาให้ทราบทุกครั้ง แบบละเอียดยิบผิดกับหมอคนในบางโรงพยาบาล ที่เอาแต่ให้เสร็จไป บางทีคนไข้ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าป่วยเป็นโรคอะไร

                    ผมหยุดงานเพื่อดูอาการมัน มันยังไม่หายอ้วกเลย กินอะไรก็อ้วก ผมไสบายใจเลยที่มันกินอะไรไม่ได้ ผมกลัวว่ามันจะเป็นหนักขึ้น และตายจากผมไป ตอนนี้ผมไม่พร้อมจะเสียมันไป ผมตัดสินใจพาไปอีกครั้ง คร่าวนี้หมอจับ x-ray และ เจาะเลือด ผลx-ray ยังปกติอยู่ ส่วนผลเลือด......................