ไหนๆก็ไหนๆแล้ว   แบบแม่หมีไม่ชอบอะไรที่มันคาใจน่ะค่ะ     เอ็นทรี่ที่แล้วก็บ่นไปเรื่อย  มาดูกลุ่มเอ้า.....เราอยู่blog kids นี่หว่า     เออแล้วเรามาเรื่อยเปื่อยอะไรอยู่เนี่ย    เดี๋ยวคงจะต้องย้ายไปอยู่หมวดเรื่อยเปื่อยตามใจตรูเสียแล้วมั้ง     

                ค่ะ     ก็เรื่องป่วยนี่แหล่ะ   วันศุกร์ที่ผ่านมา ( 9 พ.ค. ) แม่หมีและครอบครัวหมีๆอันมีพ่อหมี  หมีน้อย  หมีใหญ่ ตื่นแต่เช้าไปโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์  เพราะหมอนัด 7.00 น.  แต่ไปไม่ตรงเวลาช้าไป 10 นาที  ไปถึงก็ไปที่ห้องรับคนไข้ใน  เพราะต้องนอนเตรียมตัวที่จะรับการรักษา  งานนี้พี่หมีใหญ่เป็นเจ้าของไข้  เพราะพ่อไปจอดรถ   พี่หมีใหญ่ขัดเขินมากๆแต่แม่หมีบอกเซ็นๆชื่อไปเถอะ  แล้วเจ้าหน้าที่ก็พาไปห้องพัก  เปลี่ยนชุดเป็นผู้ป่วยและ ใส่น้ำเกลือเลย (  โหย....ก็แม่หมีเริ่มปวดท้องหิว    เขาให้อดอาหารหลังเที่ยงคืนน่ะค่ะ )    สักพักพยาบาลก็มาวัดความดัน     ตรวจคลื่นหัวใจ   โดยมีสายตาของครอบครัวหมีมองดูด้วยความห่วงใย      ทุกอย่างดูเป็นหลักการไปหมด   หมีน้อยท่าทางใจเสียค่ะ   คอยถาม " คุณแม่เป็นอะไรหรือเปล่า  "     แม่หมีบอกไม่เป็นไร  หิวมาก  ปวดท้องนิดหน่อย

             สักพักพยาบาลก็นำเหยือกน้ำมาให้  2  เหยือกพร้อมบอกว่า    "  คุณแม่ต้องดื่มให้หมดนะคะ   อันนี้เป็นน้ำที่ผสมยาเพื่อที่จะทำความสะอาดลำไส้   เวลาส่องกล้องจะได้เห็นภายในลำไส้ชัดๆ   หมด 2  เหยือกนี้ก็จะนำมาเพิ่มอีก 2 เหยือก    พี่หมีใหญ่บอก  " คุณแม่เหยือกละ    1 ลิตร  4 เหยือก ก็   4     ลิตร   "  พยาบาลยิ้มอย่างขำๆ   " ค่ะ  ให้เวลาถึง  11.00 น.นะคะ   "  แล้วเธอก็เดินจากไป        ทิ้งให้แม่หมีมองเหยือกน้ำด้วยความกังวล   ท่าทางไม่ไหวแน่ๆ  

           นั่นแหล่ะค่ะภารกิจที่แม่หมีได้รับ   โดยมีหมีน้อยคอยเทน้ำให้ดื่ม    เริ่มเหยือกที่ 2  แม่หมีเริ่มโอดครวญ  

              "  หมีน้อยจ๋า   หมีน้อยรักคุณแม่ไม่ใช่เหรอลูก   ช่วยแม่ดื่มน้ำหน่อยซี  คุณแม่ท้องจะแตกแล้วนะ  "

              หมีน้อยทำหน้าจริงจัง  "  ก็รักอยู่นะคุณแม่   แต่อันนี้มันเรื่องของคุณแม่  คุณแม่ต้องรับผิดชอบเอง "  

               พี่หมีใหญ่หัวเราะก้าก   แต่พ่อหมีส่ายหัวแล้วก็เดินออกไป  แบบหายไปเลย   ท่าทางจะอิดหนาระอาใจ   เฮ้อ....เมียตรู

               แต่อย่างไรก็ไม่ทัน 11.00  น.  ท้องมีแต่น้ำรสชาดเค็มๆเฝื่อนๆ  คลื่นไส้จะแย่   แล้วต้องลุกไปเข้าห้องน้ำเพื่อถ่าย  เอาน้ำออก   ทรมานจริงๆ   แต่ก็ได้รู้ล่ะค่ะ   สามหมีเขาเป็นห่วงแม่หมีกันจริงๆ   ในที่สุดช่วงดื่มน้ำอย่างเอาเป็นเอาตายก็จบ    เจ้าหน้าที่ก็เตรียมตัวพาไปห้องส่องกล้อง  พอไปถึงก็ให้นุ่งกางเกงที่ไม่มีก้นแต่มีผ้าอีกผืนหนึ่งสามารถเปิดปิดได้   (  น่าสนใจมากน่าจะนำมาใช้ที่บ้าน )   คราวนี้พยาบาลก็ฉีดยานอนหลับอย่างอ่อนๆให้   แบบสลึมสลือ  รู้ตัวบ้างไม่รู้ตัวบ้าง     คุณหมอมาส่องกล้องก็ไม่ค่อยจะรู้สึก  จนเสร็จกระบวนการก็พาไปนอนต่อที่ห้องพัก    พอรู้สึกตัวก็ได้เวลาทานอาหารเย็น   ข้าวต้มค่ะ  อาหารอ่อนๆอีกแล้วซึ่งถ้าใครได้อ่านตอนที่แล้วจะรู้ว่าแม่หมีถูกบังคับให้ทานอาหารอ่อนๆมาเป็นอาทิตย์แล้ว     

             ผลการตรวจก็เป็นแผลในกระเพาะมากมาย   ก็ได้รับยามาทานอย่างต่อเนื่องและหมอจะนัดอีกทีในวันที่ 23 พ.ค.  แต่ไม่ตร้องตรวจขนานใหญ่แบบนี้อีก   ก็รักษาตามอาการ    แต่แม่หมีเวลาเห็นอาหารเผ็ดๆจะแหยงไปเลย  เวลาปวดท้องมันทรมาณจริงๆ  

             การไปนอนโรงพยาบาลครั้งนี้  ทำให้ได้รู้ว่าลูกๆรักแม่มากๆ  จะเดินไปห้องน้ำก็จะจูงและถือขวดน้ำเกลือไปให้   ยืนเฝ้าหน้าห้องน้ำพาเดินกลับมานอน   โดยมีท่านประธาน ( พ่อหมี )  นั่งมองเฉยๆเชอะ....รู้นะว่าห่วง   แต่มาทำบ้างก็ได้

หมายเหตุ      ขอบคุณทุกๆคนที่เป็นห่วงในอาการของแม่หมี   ขอบคุณทุกๆคนที่มาอ่านเรื่องราวสนทนาประสาแม่หมี   เดี๋ยวแม่หมีจะไปเยี่ยมเยียนเป็นการตอบแทนนะคะ      อ้อ...ชื่อเรื่องเปลือยที่ว่า   แบบเปลือยใจประมาณเล่าให้หมดเปลือก  อิอิอิ   ตั้งชื่อให้แรงๆซะงั้น