วันพุธ ที่ 15 สิงหาคม 2550
ผีเสื้อ..สีสัน..และ ชีวิต
.
Posted by
มะลิจัง
,
ผู้อ่าน : 277
, 19:24:02 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ผีเสื้อเอย..เจ้าโบยบิน..อย่างเสรีแต่งแต้ม..สี..สวยให้..หมู่ไม้พรรณโผบิน..เกาะ..ดอกไม้..สุดหฤหรรษ์ช่างสุขสันต์..ได้มองเจ้า..สีหลากหลายผีเสื้อ..วางไข่ไว้..บนใบไม้..เป็นเม็ด..ไข่.. ร้อยเรียงอย่างสวยงามแล้วกลับกลาย..เป็นหนอนน้อย..สุดมูมมามกินสำราญ..แล้วถือศีล
ใต้เส้นใย
ดักแด้เอ๋ย..อยู่สงบนิ่ง..อย่างโดดเดี่ยวห่อเป็นเกลียว..ปกป้อง..ตัวจากภายนอกถึงเวลา..เติบใหญ่..ขยับออก..สู่ภายนอก..ด้วยตัวเอง..อย่างแข็งแรง....
|
วันพุธ ที่ 1 สิงหาคม 2550
.... ต่างมอง ต่างมุม .....
Posted by
มะลิจัง
,
ผู้อ่าน : 217
, 17:51:53 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 เดินผ่านริมน้ำ..ทอดสายตาไปเรื่อยเปื่อย..สะดุดสายตา..จับจ้อง..เรือลำน้อย
ดูภาพมากมาย..จากช่างภาพ..หลากหลายคิดว่าทำไม..รูปนี้..เหมือนมีมนต์ขลังนักถ่ายภาพ..ชอบถ่ายทอดเรื่องราว..ผ่านเรือที่จอดนิ่งนั่งมองอยู่นาน..จึงค้นพบ..ภาพง่ายๆ..ภาพนี้มีเรื่องราวมากมาย..แล้วแต่ใครจะเล่าไป
หนึ่งเรื่องเล่า..ให้บอกกล่าว..เหมือนตัวแทน..ของความเหงา..เสียงคลื่น..เสียงลม..พัดผ่านเหมือนหัวใจ..ไร้คู่เคียง..ในความเงียบเหงา
สำหร....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 19 กรกฎาคม 2550
ขยะ..หาใช่ไร้ค่า..เสมอไป...
Posted by
มะลิจัง
,
ผู้อ่าน : 225
, 17:04:57 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ขยะ..หาใช่ไร้ค่า..เสมอไปสายลมที่พัดผ่าน..แสงแดดที่สาดส่องมักมี..สองสิ่ง..ที่แตกต่าง ..อยู่คู่กันมีผู้หญิง..มีผู้ชาย..มีทั้งรัก..มีทั้งเกลียดมีความสวยงามหรูหรา..แต่อีกมุมหนึ่ง..กลับเต็มไปด้วย สิ่งของไร้ค่า..ที่ให้นามว่า ขยะเหมือนโลกใบนี้..มีอยู่คู่กัน..ขาวและดำ..เสมอในสังคม..มักมอง ขยะนั้นไร้ค่า..แต่มาเป็น..ที่ให้คน......
|
วันพุธ ที่ 11 กรกฎาคม 2550
แรงงานชีวิต
Posted by
มะลิจัง
,
ผู้อ่าน : 218
, 21:17:51 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ... แรงงาน.. ชีวิต... สุดปลายทาง... วันนี้ ... ณ .. ที่แห่งหนึ่ง... เดินทางแสนไกล... ไม่มี ..วันสิ้นสุด... ต่างเร่งรีบ... แบกหาม ... สิ่งของ... หยาดเหงื่อไหลลง .. โทรมกาย... ผู้คน....
|
วันศุกร์ ที่ 6 กรกฎาคม 2550
สองมือแม่... สร้างโลก...?
Posted by
มะลิจัง
,
ผู้อ่าน : 564
, 17:31:19 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 " สองมือแม่... สร้างโลก...?" สองมือ .. อบอุ่น... โอบอุ้ม.. เจ้าตัวน้อย หลับสบาย ...ในอ้อมอก .... แม่เฝ้ามอง ด้วยความรัก .. ความห่วงใย..ที่มีให้แก่ลูก ลูกตั้งไข่.. เอียงไปมา..มือแม่นี้..คอยประคอง ลูกเดิน...เตาะแตะ.. แม่เดินตามประคองหลัง โอ้ลูกยา....เจ้าเป้นดั่งดวงแก้ว... ที่อ่อนแอ ....
|