ด้วยความที่ไม่เคยรุ้สึกอย่างนี้มาก่อน
กับคนที่มีเบื้องหลัง"ยุยง"
ให้เกิดการประหัตประหารด้วยวิธีการทารุณ
กับคนชาติสารขันธ์เดียวกัน
ครั้นพอไปจัดการมะระดกให้ใครเขา
ก็เกิดกลียุคในตระกูลซะงั้น
อย่างนี้เขาเรียกว่า อยู่ไหนชีพหายที่นั่น
แต่
วันนี้"พะนะทั่น" คนนี้กลับมายิ่งใหญ่คับประเทศสารขันธ์ของผม
........
ผมไม่นับถือท่านเลย ด้วยความสัตย์จริง
ผมไม่ภูมิใจกับท่านเลยในตำแหน่งนี้ ด้วยความสัตย์จริง
ผมชะเลียร์ใครไม่เป็น
ผมพร้อมจะหันไปคนละทิศทางกับคนจำนวนมาก
ถ้านั่นคือสิ่งที่ผมเห็นว่ามัน สมควร และถูกต้อง

ผมเชื่อของผมว่าประชาธิปไตยคือ ทุกเสียงมีค่าเท่าเทียมกัน
ไม่ใช่เสียงมากมีค่ามากกว่า
ฉะนั้นไม่ว่าเสียงไหนๆย่อมมีค่าสำหรับนักประชาธิปไตยตัวจริง
มากเท่าเทียมกัน
ไม่เฉพาะเสียงที่เลือกตนเท่านั้น
เอ..
หรือสังคมเราจะหันเหไปนับถือสิ่งชั่วร้าย
สิ่งผิดกลายเป็นถูก
ขาวกลายเป็นดำ
อ่า.... มันเป็นแค่คำรำพึงรำพันลอยมาตามกระแสลมเอื่อยๆ
ณ ปี 2555..(ฮ่าๆๆ - แถม)

..........
วันแรกหลังการฉลองด้วยแกงเหลือง

ขอมอบดอกไม้แสนสวยนี้ให้ท่านนายกรัฐมนทวย
ผมยกให้ท่านเลยเนื่องในโอกาสที่ชนะโหวตสามร้อยกว่าเสียงใน "สภากิ้งก่า"
ของประเทศสารขันธ์



หมายเหตุ
อ่านแล้ว อย่าเดาว่าใคร ทำอะไร ที่ไหน มันเป็นแค่ภาคคั่น(ภาคพิสดาร)
ของนิทาน ที่สอนให้รู้ว่า "ควรอ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้น"
ฮ่าๆๆๆๆ

(ขอบคุณภาพสวยๆจาก cool water ครับ)