ช่วงเวลาเกือบ 7 เดือนที่ได้เข้ามาร่วมชายคา โอเคเนชั่น แห่งนี้
มีวันนี้แหละ ที่ผมได้รับรู้เรื่องราวความวุ่นวายที่เกิดขึ้นกับสังคมของเรา
จริงอยู่ที่ผมอาจจะเป็นเหมือนกระบอกเสียงเล็กๆ ที่ไม่มีใครรู้จัก หรือใคร่สนใจมากนัก
แต่ผมก็รู้สึกว่า ผมน่าจะมีสิทธิ์มีเสียงบ้างในฐานะสมาชิกที่ปฏิบัติตามกฏของบ้านเสมอ
รวมทั้งร่วมกิจกรรมต่างๆ ที่ผมพอจะร่วมได้ ตามแต่เวลาจะอำนวย

กิจกรรม บล็อกเกอร์ อ๊อฟ เดอะ เยียร์ ก็เป็นหนึ่งกิจกรรมที่ผมติดตามมาเกือบตลอด
ในวันแรกที่ผมอ่านแล้วเข้าใจในกติกาผิด จึงได้โหวตให้บล็อกเกอร์ 1 ท่าน ตาม คห. ข้างล่างนี้



แล้วเมื่อได้ติดตามไปเรื่อยๆ ผมก็รับรู้ว่า ผมเข้าใจผิดเอง
จึงกลับไปโหวตเลือกอีกครั้ง โดยคราวนี้ ผมโหวตให้ 3 ท่าน




หลังจากปีใหม่ ผมก็ได้แวะเวียนไปดูสรุปผลการโหวตรอบแรก
เพราะอยากรู้ว่าใครจะได้เข้ารอบสุดท้ายบ้าง โดยที่ไม่ได้อ่านอะไรเลย
ที่ http://www.oknation.net/blog/mindhand/2007/12/30/entry-1
เพราะเย็นวันศุกร์นั้นผมต้องรีบออกจากอ๊อฟฟิศไปทำธุระ
แต่เลื่อนเม้าส์ลงมาคร่าวๆ ผมก็ให้งงว่าทำไมคนเข้ารอบสุดท้ายมีเยอะจัง
แต่ด้วยความรีบ ก็เลยไม่ได้อ่านรายละเอียด และปิดเครื่องไป


ในวันเสาร์ ระหว่างที่ผมกำลังแวะไปเยี่ยมเพื่อนบ้านที่แวะมาทักทายกัน
ผมก็ได้เห็นเอ็นทรี่นี้ของคุณปฐม
http://www.oknation.net/blog/pathom/2008/01/04/entry-1
ผมเห็นด้วยและรู้สึกอย่างเดียวกับคุณปฐมจริงๆ ผมจึงคอมเม้นท์ไว้ดังนี้



และตามคำเชื้อเชิญของคุณปฐมที่ทิ้งท้ายในเอนทรี่
ผมก็ได้แวะไปอ่านเรื่องที่คุณสายลมที่ผ่านมาเขียนทั้ง 2 เรื่อง
http://www.oknation.net/blog/swongviggit/2008/01/04/entry-1
http://www.oknation.net/blog/swongviggit/2008/01/05/entry-1
และได้โหวตให้กำลังใจเธอ แต่เธอปิดรับการแสดงความคิดเห็นไปแล้ว

ด้วยความสัตย์จริง ผมอ่านแล้วผมก็ไม่เห็นว่า คุณสายลมที่ผ่านมา
ได้ใช้คำหยาบคายใดๆ จนถึงขนาดต้องมีการปิดบล็อกของเธอ
แม้ในเอนทรี่วันที่ 5 ม.ค. ของเธอ จะมีการกล่าวพาดพิงถึงข้อความหลังไมค์ และอาจผิดกฏข้อที่ 3
ผมก็ไม่คิดว่ามันถึงกับคอขาดบาดตายขนาดต้องปิดบล็อกของเธอไปทุกบล็อกเลย

วันนี้ หลังจากได้อ่านเอนทรี่สุดท้ายของคุณปฐม
http://www.oknation.net/blog/pathom/2008/01/05/entry-1

ผมรู้สึกเสียดาย.. บล็อกเกอร์มือดีที่ต้องตัดใจจากบ้านหลังนี้ไป เพราะรู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรม
ผมเสียดาย.. บล็อกเกอร์มือดีที่ถูกตัดสิทธิ์สมาชิกภาพ ของครอบครัวนี้ เพราะเธอต่อสู้ในหลักการ
ผมเสียดาย.. ที่รางวัลที่เราอุปโลกน์กันขึ้นมา ซึ่งมีเป้าหมายเพื่อเสริมสร้างมิตรภาพที่ดีต่อกัน
                      กลับบั่นทอนมิตรภาพที่ชาวโอเคเนชั่น เราร่วมสร้างเสริมกันมานานแรมปี


ผมขอได้ไหมครับ คำขอแรกจากผมที่มีต่อบ้านโอเคเนชั่นคือ เรามาคิดว่าวันนี้เป็นวันที่ 29 ธ.ค. กัน
เพราะฉะนั้น เอนทรี่ http://www.oknation.net/blog/mindhand/2007/12/30/entry-1
                          http://www.oknation.net/blog/pathom/2008/01/04/entry-1
                                  http://www.oknation.net/blog/swongviggit/2008/01/04/entry-1
                                  http://www.oknation.net/blog/swongviggit/2008/01/05/entry-1
                          http://www.oknation.net/blog/pathom/2008/01/05/entry-1
ที่กล่าวถึงข้างต้นนี้ทั้งหมด ก็ยังไม่เกิดขึ้น ความขัดแย้งที่ผมฝันร้ายไปว่ามันมีขึ้น ก็ยังไม่เคยเกิดขึ้นจริง
ทางโอเคเนชั่นก็ยังมีเวลาตัดสินใจว่า จะแก้ไขกติกาของ กิจกรรมการโหวตบล็อกเกอร์ อ๊อฟ เดอะ เยียร์ อย่างไร
โดยที่ลูกบ้านส่วนใหญ่จะเห็นดี และให้การตอบรับกติกาที่จะประกาศใหม่หลังจากขบคิดแบบรอบคอบแล้ว
คุณปฐม คุณสายลมที่ผ่านมา และคุณอนึ่ง ก็ยังไม่เคยมีความขัดแย้งทางความคิดใดๆ ต่อกัน
คุณสายลมที่ผ่านมาก็จะยังไม่ถูกตัดสมาชิกภาพความเป็นชาวโอเคเนชั่น
คุณปฐมก็ยังไม่ได้ตัดสินใจอำลาจากการเป็นชาวโอเคเนชั่น

แล้วเรามาเริ่มต้นนับถอยหลังสู่ปีใหม่กันพร้อมกันทุกคน อภัยให้ซึ่งกันและกันในทุกๆ สิ่ง
เริ่มต้นปีใหม่ที่สดใน ด้วยมิตรภาพที่เบ่งบาน ณ บ้านโอเคเนชั่นแห่งนี้ด้วยกัน

มีใครอยากนับถอยหลังเข้าสู่ปีใหม่ พ.ศ. ๒๕๕๑ กับผมอีกครั้งไหมครับ ช่วยกันยกมือขึ้นด้วยครับ

หมายเหตุ เอนทรี่นี้อาจจะเป็นเอนทรี่สุดท้ายของผมก็เป็นได้ เพราะสมาชิกภาพอาจหมดลงในทันทีที่โพสต์
ผมจึงถือโอกาสนี้ กราบขอบพระคุณในน้ำใจไมตรีของเพื่อนบ้านทุกท่าน ที่แวะเวียนมาเยี่ยมเยียน
รวมทั้งอ่านเรื่องราวที่ผมเขียนขึ้นจากใจทุกเรื่อง ผมจะจดจำความรู้สึกดีๆ เหล่านี้ไว้ตลอดไป

ขอบพระคุณทุกท่านอีกครั้ง ด้วยใจจริงครับ

เรื่องง่ายๆ ที่มันง่ายๆ ถ้าคิดให้มันง่ายๆ มันก็จะแก้ปัญหาได้ง่ายๆ เองแหละครับ