วันพุธ ที่ 30 เมษายน 2551
ผ ม จำ คุ ณ ไ ด้
Posted by
หมี่เป็ดสิวะ!
,
ผู้อ่าน : 238
, 22:14:55 น.
พิมพ์หน้านี้
|
พิมพ์ครั้งแรกที่ มติชนสุดสัปดาห์ ๒๒ - ๒๘ กรกฎาคม ๒๕๔๘ผมจำคุณได้!ผมจำคุณได้-วีรชนนับแสนคนบนถนนใหญ่คุณกู่เพรียกร้องหาประชาธิปไตยก่นด่าขับไล่เผด็จการวันนั้นผมอายุห้าขวบเล่นม้าควบไปมาอยู่หน้าบ้านแม่บอกว่าวันดอกไม้บานมาถึงแล้วก่อนกาล-มาถึงแล้วแม่ร้องเพลงไม่เป็น-ไม่เป็นไรหอบดอกไม้หลายช่อไปต่อแถวกระเตงผมเข้าร่วมขบวนแนวในแววตาแม่ปีตินักคุณเรียกแม่ผมว่าพี่สาวบอกถึงคราวต้องแลกต้องแตกหักเราจะฝ่าข้ามไปโดยไม่พักส....
|
วันอังคาร ที่ 22 เมษายน 2551
ผู้ ยื น อ ยู่ ใ ต้ ร่ ม พิ กุ ล
Posted by
หมี่เป็ดสิวะ!
,
ผู้อ่าน : 254
, 20:53:49 น.
| หมวดหมู่ :
ก๊าบ ก๊าบ กวี
พิมพ์หน้านี้
|
๑).แผ่วมาจากทิศที่มิมีทิศเงียบสนิทการเคลื่อนการเลื่อนไหลสูงลิ่วสุดแดนและแสนไกลมาเพื่อการผ่านไปอย่างไร้รอยทอดเพียงเงาลงหล้าขณะหนึ่งแดดซึ่งแสดสดก็ถดถอยขณะกลุ่มฟูฟ่องนั้นล่องลอยลมวอยวอยก็พัดจนกระจัดกระจายรายฟ้าเป็นกระจุก-กระจุกกระจุกบรรทุกอัดแน่นใยแสนสายเกลื่อนนวลลิบลิ่วพลิ้วพรายเหมือนฝ้ายใยแสนแฟ้นม้วนแล้วรอการผ่านมาอีกคราครู่สักเสียงอู้ระงมแห่งลมหวนให้รายฟ้าลุ่ยลุ่ยด้วยปุยนวลเป็นขบวนระลอกมวลดอกไม้๒).เด....
|
วันจันทร์ ที่ 14 เมษายน 2551
เขาและทางไปของเรา
Posted by
หมี่เป็ดสิวะ!
,
ผู้อ่าน : 220
, 22:25:45 น.
พิมพ์หน้านี้
|
๑).เขาฮัมเพลงเบาเบา-เพลาเพลาเสียงกลางแดดเปรี้ยงเพียงจะเผาตนผ่าวไหม้กล่อมจังหวะแห่งเท้าที่ก้าวไป ฝ่าควันไอรถยนต์อยู่บนทางแดดเหี้ยมจะเกรียมผิวจะกริ้วเผา สองมือยังล้วงกระเป๋า-สองเท้าย่างเสียงไล่แตรแต่ละคันมิทันจาง เสียงกระด้างหยาบคายก็ไล่มาเขาทอดน่องท่องบนถนนใหญ่ ปล่อยเหงื่อไคลไหลเรื่อเต็มเนื้อผ้าสงบนิ่งมิติงไหว-ดวงนัยน์ตา ใครจะด่าทอใคร-เขาไม่รู้๒).ยังไงยังไงรถยนต์ก็ล้นเมืองและตึกเขื่องตั้งทรงก็คงอยู่เข....
|