พิมพ์หน้านี้
|
ตรู่อันโหดร้าย ไม่เชื่อเธอลองเพ่งมองดู ดินที่ตรู่ปาดป้ายระบายสี ดาวสุดท้ายร่วงลงเป็นผงคลี นกที่ขานขับมารับเช้า . . และกลีบขาวของแก้วที่เกลื่อนลาน ผ่านการร่ำรมของลมเศร้า หอมนั้นจะหวานอยู่นานเนา นานเท่าการก่ำของน้ำตา . . -ของเรา แสงเงาตกลงมาตรงหน้า ขณะการถ่ายเทห้วงเวลา แดดเปลี่ยนมุมองศากับฟ้าไกล
๒). มันเป็นความรางเลือนเหมือนเหมือนฝัน โลกที่ฉันเพ่งมองช่างหมองไหม้ เทาทึมครึ้มตัวอยู่ทั่วไป เต้นตูมทุ้มไหวอยู่รายล้อม . . แดดเช้าจึงเหมือนแสนเลือนราง เวิ้งว้างจึงขรมมาห่มห้อม ฉันเหมือนเป็นคนแรกผู้แปลกปลอม ของอ้อมอกเช้าของเช้านี้ . . ที่ตื่นมาดูโลกใบโศกเศร้า แก้วเก่าเกลื่อนกล่นอยู่ป่นปี้ ความจริงอันเศร้าโศกที่โลกมี เต็มปรี่ล้นปริ่มอยู่ริมตา . . ริมริมดวงตาคู่พร่าไหว มองไปถ้วนครบยังพบว่า โลกมีความขัดแย้งรุนแรงมา แตกพร่าไกวกวัดกระจัดกระจาย . . ไม่เชื่อเธอลองเพ่งมองดู ดินที่ตรู่สีแสดมาแปดป้าย คืนฝันดื่มด่ำถูกทำลาย ความจริงอันโหดร้ายที่ฉายมา . . กระชากภาพฝันของวันคืน พังครืนตกลงมาตรงหน้า มิรู้รุ่งอรุณสนธยา เหมือนว่าโลกมีมิติเดียว . . ความฝันในโลกมืดถูกพืดขึง ที่ซึ่งยับแหลกจนแตกเสี้ยว ฉันลืมตาเวิ้งว้างมองทางเทียว ท่ามเกรียวกรูพรมของลมเช้า . . ที่ปลิดดาวสุดท้ายร่วงลงดิน ย่ำกลิ่นช้ำแล้วของแก้วเก่า ความขัดแย้งที่มีนั้นสีเทา อ้าวว้างว่างเปล่าและเศร้าใจ
๓). ไม่เชื่อเธอลองเพ่งมองดู ดินที่ตรู่เริ่มร้าวเมื่อเช้าใหม่ โลกขัดแย้งนานเนิ่น-นานเกินไป อยากหลับในความฝันนิรันดร. ๑๖ มิถุนายน ๒๕๕๑
พิมพ์ครั้งแรกที่นิตยสาร Happening Magazine เดือนกรกฏาคม ๒๕๕๑ |
| Meepedsiva! | ||
All about Duck Duck's Manifesto |
||
|
View All |
||
| นิพพานในร้านหมี่เป็ดศิริวัฒน์ | ||
อ่านบทกวีนิพพานในร้านหมี่เป็ดศิริวัฒน์ เมื่อ ๒๙ สิงหาคม ๒๕๕๐ ที่โรงแรมโอเรียนเต็ล |
||
|
View All |
||
| << | กรกฎาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||