• หมี่เป็ดสิวะ!
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : meepedsiva@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-06-18
  • จำนวนเรื่อง : 68
  • จำนวนผู้ชม : 19469
  • จำนวนผู้โหวต : 43
  • ส่ง msg :
ผู้ชายนัยน์ตาสีสนิมเหล็ก
เชื่อสิ คนรูปหล่อเป็นกวีไม่ได้ทุกคน แต่กวีทุกคนเป็นคนรูปหล่อ
Permalink : http://www.oknation.net/blog/meepedsiva
วันอังคาร ที่ 22 กรกฎาคม 2551
นักประดาน้ำ
Posted by หมี่เป็ดสิวะ! , ผู้อ่าน : 66 , 20:48:30 น.   | หมวดหมู่ : ก๊าบ ก๊าบ กวี  
พิมพ์หน้านี้


นั ก ป ร ะ ด า น้ำ เธอก็รู้-ฤดูฝน .................................... เวียนวนซ้ำแล้วก็ซ้ำเล่าสิ้นแล้งสิ้นร้อนได้ผ่อนเพลา แล้วฝนก็ผ่านเข้าก่อนหนาวมา เธอก็เห็น-เมฆคลุ้มเป็นกลุ่มก้อน ซ้อนซ้อนชั้นชั้นจนหนั่นหนา ลมเย็นแรงจัดก็พัดพา แสงแลบแสงผ่าก็วิบวิบ เห็นก็เห็นรู้กันรู้กันอยู่นี่ ยังหวังหรือฟ้าสีทองคลี่ขลิบ โน่นน้ำท่วมเนิ่นนับไปลับลิบ ร้อยสิบพันหมื่นแสนล้านครัว มันคือความทุกข์ตรมอันขมขื่น ครอบคลุมพื้นท....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 5 กรกฎาคม 2551
ชื่ น เ ช้า
Posted by หมี่เป็ดสิวะ! , ผู้อ่าน : 92 , 22:02:24 น.   | หมวดหมู่ : ก๊าบ ก๊าบ กวี  
พิมพ์หน้านี้


ชื่นเช้าอัสสลามุอะลัยกมเย็นลมบางเบาของเช้าชื่น โลกผ่านความเวิ้งว้างช่วงกลางคืน เพื่อตื่นมาเห็นความเป็นไป แสงฟ้าเริ่มแรเริ่มแผ่กว้าง แสงจะสางความจริงอันยิ่งใหญ่ โลกยังมีสายหมอกมีดอกไม้ อยู่ร่วมในวิถีของชีวิต อัลเลาะฮ์ปลุกคนให้ตนตื่น มายืนดูโลกอันศักดิ์สิทธิ์ โลกยังมีครบถ้วนซึ่งมวลมิตร ในทุกทิศทุกที่และทุกทาง เธอจึงยังตื่นมาแต่ฟ้ามืด ได้สืดกลิ่นกล้าแห่งฟ้าสาง โลกยังมีสนสูงมียูงยาง และลมพร่างเย็นชื่นมาร....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 10 มิถุนายน 2551
รักกลางราชดำเนิน
Posted by หมี่เป็ดสิวะ! , ผู้อ่าน : 276 , 21:24:58 น.   | หมวดหมู่ : ก๊าบ ก๊าบ กวี  
พิมพ์หน้านี้


รักกลางราชดำเนินขณะเปล่งเสียงสู้เพื่อกู้ชาติ      ฝนสาดแดดส่องตกต้องถึง      เสียงกระหึ่มโหมฮือนั้นอื้ออึง   ซาบซึ้งยิ่งนักมัฆวานฯ       ประชาชนทั้งนั้นในวันนี้ แรงมีเท่าไรจะต่อต้านโห่ฮาด่าก่นไอ้คนพาล กเฬวรากสันดานนักการเมือง         เธอนั่งสวยอยู่กลางพันธมิตร ฉันนั่งชิดเพื่อนเพื่อนไปทุกเบื้องมัฆวานแลงามอร่ามเรือง       โน่นเหลืองนี่เหลืองอยู่เรืองรอง              พี่น้องเอ้ย พี่น้องเอ้ย!       เอาเล....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 4 มิถุนายน 2551
บทกวีจากกีตาร์ เขาคือ หงา คาราวาน
Posted by หมี่เป็ดสิวะ! , ผู้อ่าน : 179 , 17:22:45 น.   | หมวดหมู่ : ก๊าบ ก๊าบ กวี  
พิมพ์หน้านี้


บทกวีจากกีตาร์ เขาคือ หงา คาราวานคือบทกวีมีทำนองสวยนักวรรคทองเพลงของหงาบนทิศทางดนตรีหลายปีมาบทกวี กีตาร์ คาราวานทุกทุกการโถมถาประชาชนทุกทุกหนเพลงสู้จะกู่ขานทุกทุกครั้งย่อมย้ำเป็นตำนานงามงดจดจารนิรันดรคือเพลงถั่งโถมโหมแรงไฟแด่เจ้าดอกไม้ , หยุดก่อนคือสุรชัย จันทิมาธรฟ้า บ่ กั้น ,หนุ่มพเนจร,จะคืนรังคืนสู่ บ้านนาสะเทือนเพลง เดือนเพ็ญ มุกยังสุกปลั่ง๖๐ ปียังล้นเปี่ยมพลังพระเจ้าหัวฟูยังสบายดีดอกไม้ให้คุณ “ห....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 22 เมษายน 2551
ผู้ ยื น อ ยู่ ใ ต้ ร่ ม พิ กุ ล
Posted by หมี่เป็ดสิวะ! , ผู้อ่าน : 206 , 20:53:49 น.   | หมวดหมู่ : ก๊าบ ก๊าบ กวี  
พิมพ์หน้านี้


๑).แผ่วมาจากทิศที่มิมีทิศเงียบสนิทการเคลื่อนการเลื่อนไหลสูงลิ่วสุดแดนและแสนไกลมาเพื่อการผ่านไปอย่างไร้รอยทอดเพียงเงาลงหล้าขณะหนึ่งแดดซึ่งแสดสดก็ถดถอยขณะกลุ่มฟูฟ่องนั้นล่องลอยลมวอยวอยก็พัดจนกระจัดกระจายรายฟ้าเป็นกระจุก-กระจุกกระจุกบรรทุกอัดแน่นใยแสนสายเกลื่อนนวลลิบลิ่วพลิ้วพรายเหมือนฝ้ายใยแสนแฟ้นม้วนแล้วรอการผ่านมาอีกคราครู่สักเสียงอู้ระงมแห่งลมหวนให้รายฟ้าลุ่ยลุ่ยด้วยปุยนวลเป็นขบวนระลอกมวลดอกไม้๒).เด....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 21 มีนาคม 2551
กิ่ ง ก ม ล
Posted by หมี่เป็ดสิวะ! , ผู้อ่าน : 180 , 19:54:42 น.   | หมวดหมู่ : ก๊าบ ก๊าบ กวี  
พิมพ์หน้านี้


๑).ตรงเส้นที่แยกฟ้าออกจากโลกลมโยกเมฆขาวจนกราวฟ่อนเป็นเส้นเรียบราบระนาบนอนตัดซ้อนกลมกลืนเป็นผืนเดียว......................บรรจบเส้นแบ่งรุ้งแวงพาดเลียดดาดพรายคลื่น - ฟ้าผืนเขียวปีกบางกางผกเจ้านกเปรียวโฉบเลี้ยวเฉี่ยวเวียนเฉวียนเรือ                                                 ๒).กิ่งกมล-มีเหตุผลใดหรือที่ควรเชื่อ?โมกหอมกิ่งสานไขว้ก้านเครือสวยขาวพราวเพรื่อเต็มเนื้อตา.........................พร้อมบุหรี่....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 19 มีนาคม 2551
หลังการแตกสะเก็ดของดวงดาว
Posted by หมี่เป็ดสิวะ! , ผู้อ่าน : 179 , 20:50:20 น.   | หมวดหมู่ : ก๊าบ ก๊าบ กวี  
พิมพ์หน้านี้


หลับตาสิ-  แล้วดิ่งลงลึกไปในเงามืดของความฝัน  ดวงดาวล้านดวงกำลังสุกปลั่งสว่างไสว   และกาแลกซี่กำลังเปลี่ยนระนาบ   ได้ยินไหม?   เสียงแตกสะเก็ดของดาวบางดวง   ก่อนร่วงลิ่วกราวลงมาพื้นโลกบนดิน-  บนพื้นดินที่เธอเหยียบยืน    ด้วยกระโปรงขาวลูกไม้สีชมพูและหมวกปีกกว้าง   ลมแม่น้ำคร่ำคร่าหอบพัดกลิ่นหอมของดอกไม้ไร้ชื่อมาแต่ตลิ่ง   ดอกลำพูบานแล้วหลังทุ่งหญ้าเวิ้งว้างดอกสดไปจรดขอบโลก   ตรงที่แดดกำลังอัสดงแดงจัดจ้....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 12 มีนาคม 2551
เ จ้า ชา ย แ ส ง จั น ท ร์
Posted by หมี่เป็ดสิวะ! , ผู้อ่าน : 205 , 21:31:26 น.   | หมวดหมู่ : ก๊าบ ก๊าบ กวี  
พิมพ์หน้านี้


๑).เธอเอย-ฟ้ามืดนั้นจักเผยแสงจันทร์จ้าสูงสุดสูงสุดเงื้อมสุดเอื้อมคว้านวลดวงนวลตานวลใย...................นานมาแล้ว-กาลครั้งหนึ่งม้ามีปีกเผ่นผึงไปถึงไหนตะกุยฟ้าเมฆแตกวิ่งแหวกไปจากใจกลางจันทร์-จากแสงจันทร์.........................เป็นเส้นแสงแทงตรงมาลงโลกเบื้องหน้าดวงตาโศกคนช่างฝันพอฝุ่นเงียบระลอกจากหมอกควันหลังม้านั้น-มีเงาของเจ้าชาย๒).เธอกอดตุ๊กตาริมหน้าต่างทอดตาฟ้ากว้างคืนข้างหงายหอมแก้วกลีบขาวพราวพรา....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 7 มีนาคม 2551
เราไม่เคยมีปีหนึ่งหกและหนึ่งเก้า
Posted by หมี่เป็ดสิวะ! , ผู้อ่าน : 256 , 21:57:39 น.   | หมวดหมู่ : ก๊าบ ก๊าบ กวี  
พิมพ์หน้านี้


เราไม่เคยมีปีหนึ่งหกและหนึ่งเก้า..1.ปีศาจตนหนึ่งได้ขึงปีก   พือฉีกแผ่นฟ้ายุโรปล่มถอนรากถอนโคน-โค่นล้ม   สังคมเจ้าขุนมูลนาย..โฮจิมินห์,เลนิน,เหมาเจ๋อตง   โบกธงพรึบพรับขยับขยายจักรวรรดิอเมริกันอันตราย   เชตายที่โบลิเวีย..โดมิโน่ล้มครืนเป็นคลื่นคลื่น   แดงดื่นโถมสาดจนราดเรี่ยสงครามเย็นเงียบงำก็ลามเลีย   เอเชียอาฟริกาลาติน....แบ่งเกาหลีพี่น้องเป็นสองฝ่าย   ทำลายเวียดนามระส่ำสิ้นฆ่าเขมรล้างโคตรแล้วกลบดิน ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 22 ตุลาคม 2550
OH No!!
Posted by หมี่เป็ดสิวะ! , ผู้อ่าน : 402 , 22:38:32 น.   | หมวดหมู่ : ก๊าบ ก๊าบ กวี  
พิมพ์หน้านี้


โอ-ไม่! ยังคงคุกรุ่นยังรุนแรงชีวิตยังต่องแต่งบนเส้นด้ายต่างระแวงระวังตัวต่างกลัวตายความอาฆาตมาดร้ายยังรายรุมดินแดนลึกลับยังลึกลับชีวิตเหมือนกับถูกจับทุ่มอดทนจนตรอกไร้ซอกมุมกลางความคลั่งคลุ้มเสียงตูมตามยังเป็นศพเป็นศพมิจบสิ้นแดนดินต้องห้ามยังต้องห้ามมันเป็นการพลัดหลงในสงครามด้วยความมึนงงไม่รู้ตัวมันเกิดขึ้นซ้ำแล้วก็ซ้ำเล่าศพฝังศพเผามีอยู่ทั่วดวงตาเกินห้ามซึ่งความกลัวเอ่อกลั้วกลอกเกลือกใต้เปลือกตาทีละน....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 16 ตุลาคม 2550
ผมจำคุณได้!
Posted by หมี่เป็ดสิวะ! , ผู้อ่าน : 355 , 19:44:09 น.   | หมวดหมู่ : ก๊าบ ก๊าบ กวี  
พิมพ์หน้านี้


ผมจำคุณได้!ผมจำคุณได้  วีรชนนับแสนคนบนถนนใหญ่คุณกู่เพรียกร้องหาประชาธิปไตยก่นด่าขับไล่เผด็จการวันนั้นผมอายุห้าขวบเล่นม้าควบไปมาอยู่หน้าบ้านแม่บอกว่าวันดอกไม้บานมาถึงแล้วก่อนกาล  มาถึงแล้วแม่ร้องเพลงไม่เป็น  ไม่เป็นไรหอบดอกไม้หลายช่อไปต่อแถวกระเตงผมเข้าร่วมขบวนแนวในแววตาแม่ปีตินักคุณเรียกแม่ผมว่าพี่สาวบอกถึงคราวต้องแลกต้องแตกหักเราจะฝ่าข้ามไปโดยไม่พักสู้ไม่ถอยแม้สักเพียงครึ่งเท้าคุณเรียกยายข้างบ้านผมว....

อ่านต่อ


/1
นิพพานในร้านหมี่เป็ดศิริวัฒน์

อ่านบทกวีนิพพานในร้านหมี่เป็ดศิริวัฒน์ เมื่อ ๒๙ สิงหาคม ๒๕๕๐ ที่โรงแรมโอเรียนเต็ล

View All
<< กรกฎาคม 2008 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31