• หมี่เป็ดสิวะ!
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : meepedsiva@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-06-18
  • จำนวนเรื่อง : 80
  • จำนวนผู้ชม : 28815
  • จำนวนผู้โหวต : 47
  • ส่ง msg :
more
ผู้ชายนัยน์ตาสีสนิมเหล็ก
เชื่อสิ คนรูปหล่อเป็นกวีไม่ได้ทุกคน แต่กวีทุกคนเป็นคนรูปหล่อ
Permalink : http://www.oknation.net/blog/meepedsiva
วันอาทิตย์ ที่ 16 พฤศจิกายน 2551
บางหน้ากระดาษ
Posted by หมี่เป็ดสิวะ! , ผู้อ่าน : 70 , 21:16:05 น.   | หมวดหมู่ : ก๊าบ ก๊าบ กวี  
พิมพ์หน้านี้


.."บางหน้ากระดาษ"สุดแต่ปลายปากกาจะพาไปตวัดสาดใส่ทั้งไคล้-สีเท็จจริงเพียงใด-มีไม่มีอารมณ์ปรี่รี่ราดกระดาษตน..จึงกระดาษบางใบก็ไร้ค่าต่ำช้าเกินฉีกมาเช็ดก้นหมึกพิมพ์ซกมกสกปรกปนขยะแขยงพองขนเกินทนตา..ถ้อยคำสำนวนแห่งมวลหมึกรู้สึกได้ถึงความต่ำค่าเห็นแต่การสำรากผ่านปากกาที่ไหลบ่าสะท้อนตะกอนใจ..เป็นกองขี้หมาในไร่ส้มเป็นลมที่ผายจากสายไส้เป็นหมึกพิมพ์ดอกทอง-เป็นหนองในเป็นไปตามอารมณ์ที่ขุ่นมัว..จึงกระดา....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 1 ตุลาคม 2551
เท่ากัน
Posted by หมี่เป็ดสิวะ! , ผู้อ่าน : 171 , 18:21:44 น.   | หมวดหมู่ : ก๊าบ ก๊าบ กวี  
พิมพ์หน้านี้


เท่ากันเธอสามารถเบิกตามองฟ้ากว้าง เพื่อมองเห็นเส้นทางต่างต่างเส้นเป็นได้เท่าที่ใจเธอให้เป็น ในกฎเกณฑ์การร่วมอยู่รวมกัน..............อิสระพอเพียงจะเลี้ยงตน ความเป็นคนเกินใดอะไรกั้นเธอเท่าเทียมเทียมเท่ากับเท่าทัน ร่วมวันร่วมคืนร่วมพื้นดิน..................เธอจึงเติบโตมาสง่างาม ด้วยความเสรีไม่มีสิ้นเธอยินได้เท่าไหร่เธอได้ยิน สูดกลิ่นหอมได้เต็มหายใจ.............เธอสามารถจะรักใครสักคน เท่าที่ตนสามารถจะรัก....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 7 กันยายน 2551
กเฬวรากครองเมือง
Posted by หมี่เป็ดสิวะ! , ผู้อ่าน : 271 , 23:02:31 น.   | หมวดหมู่ : ก๊าบ ก๊าบ กวี  
พิมพ์หน้านี้


กเฬวรากครองเมืองแล้วสันดานเถื่อนถ่อยก็ค่อยโผล่บอกความขี้โมโหขี้โกหกสัญชาติเมือกยางแห่งคางคกขนจะปรกเป็นนกยางได้อย่างไร..เมื่อกำพืดลูกพระยาตกยากมันกระชากลอกคราบของภาพใหม่จึงทุกลมเรียวลิ้นตัดสินใจมันฟ้องไพร่ฟ้องทาสในชาติตน ..เมื่อไอ้คนใจดำเหลิงเป็นอำนาจเสียงตวาดกราดเกรี้ยวก็เคี่ยวข้นเมื่อตาดูดาวเรืองแต่เบื้องบนจึงหัวคนก็ย่ำเอาตามใจ ..ยิ่งสมองสิ้นคิดรู้ผิดชอบยิ่งถูกตอบถูกโต้ถูกโห่ไล่ยิ่งมือนั้นถือฟืนแล้ว....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 28 กรกฎาคม 2551
ตรู่อันโหดร้าย
Posted by หมี่เป็ดสิวะ! , ผู้อ่าน : 277 , 22:05:17 น.   | หมวดหมู่ : ก๊าบ ก๊าบ กวี  
พิมพ์หน้านี้


ตรู่อันโหดร้าย๑).ไม่เชื่อเธอลองเพ่งมองดูดินที่ตรู่ปาดป้ายระบายสีดาวสุดท้ายร่วงลงเป็นผงคลีนกที่ขานขับมารับเช้า..และกลีบขาวของแก้วที่เกลื่อนลานผ่านการร่ำรมของลมเศร้าหอมนั้นจะหวานอยู่นานเนานานเท่าการก่ำของน้ำตา..-ของเราแสงเงาตกลงมาตรงหน้าขณะการถ่ายเทห้วงเวลาแดดเปลี่ยนมุมองศากับฟ้าไกล๒).มันเป็นความรางเลือนเหมือนเหมือนฝันโลกที่ฉันเพ่งมองช่างหมองไหม้เทาทึมครึ้มตัวอยู่ทั่วไปเต้นตูมทุ้มไหวอยู่รายล้อม..แดดเช้....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 22 กรกฎาคม 2551
นักประดาน้ำ
Posted by หมี่เป็ดสิวะ! , ผู้อ่าน : 263 , 20:48:30 น.   | หมวดหมู่ : ก๊าบ ก๊าบ กวี  
พิมพ์หน้านี้


นั ก ป ร ะ ด า น้ำ เธอก็รู้-ฤดูฝน .................................... เวียนวนซ้ำแล้วก็ซ้ำเล่าสิ้นแล้งสิ้นร้อนได้ผ่อนเพลา แล้วฝนก็ผ่านเข้าก่อนหนาวมา เธอก็เห็น-เมฆคลุ้มเป็นกลุ่มก้อน ซ้อนซ้อนชั้นชั้นจนหนั่นหนา ลมเย็นแรงจัดก็พัดพา แสงแลบแสงผ่าก็วิบวิบ เห็นก็เห็นรู้กันรู้กันอยู่นี่ ยังหวังหรือฟ้าสีทองคลี่ขลิบ โน่นน้ำท่วมเนิ่นนับไปลับลิบ ร้อยสิบพันหมื่นแสนล้านครัว มันคือความทุกข์ตรมอันขมขื่น ครอบคลุมพื้นท....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 5 กรกฎาคม 2551
ชื่ น เ ช้า
Posted by หมี่เป็ดสิวะ! , ผู้อ่าน : 265 , 22:02:24 น.   | หมวดหมู่ : ก๊าบ ก๊าบ กวี  
พิมพ์หน้านี้


ชื่นเช้าอัสสลามุอะลัยกมเย็นลมบางเบาของเช้าชื่น โลกผ่านความเวิ้งว้างช่วงกลางคืน เพื่อตื่นมาเห็นความเป็นไป แสงฟ้าเริ่มแรเริ่มแผ่กว้าง แสงจะสางความจริงอันยิ่งใหญ่ โลกยังมีสายหมอกมีดอกไม้ อยู่ร่วมในวิถีของชีวิต อัลเลาะฮ์ปลุกคนให้ตนตื่น มายืนดูโลกอันศักดิ์สิทธิ์ โลกยังมีครบถ้วนซึ่งมวลมิตร ในทุกทิศทุกที่และทุกทาง เธอจึงยังตื่นมาแต่ฟ้ามืด ได้สืดกลิ่นกล้าแห่งฟ้าสาง โลกยังมีสนสูงมียูงยาง และลมพร่างเย็นชื่นมาร....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 10 มิถุนายน 2551
รักกลางราชดำเนิน
Posted by หมี่เป็ดสิวะ! , ผู้อ่าน : 443 , 21:24:58 น.   | หมวดหมู่ : ก๊าบ ก๊าบ กวี  
พิมพ์หน้านี้


รักกลางราชดำเนินขณะเปล่งเสียงสู้เพื่อกู้ชาติ      ฝนสาดแดดส่องตกต้องถึง      เสียงกระหึ่มโหมฮือนั้นอื้ออึง   ซาบซึ้งยิ่งนักมัฆวานฯ       ประชาชนทั้งนั้นในวันนี้ แรงมีเท่าไรจะต่อต้านโห่ฮาด่าก่นไอ้คนพาล กเฬวรากสันดานนักการเมือง         เธอนั่งสวยอยู่กลางพันธมิตร ฉันนั่งชิดเพื่อนเพื่อนไปทุกเบื้องมัฆวานแลงามอร่ามเรือง       โน่นเหลืองนี่เหลืองอยู่เรืองรอง              พี่น้องเอ้ย พี่น้องเอ้ย!       เอาเล....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 4 มิถุนายน 2551
บทกวีจากกีตาร์ เขาคือ หงา คาราวาน
Posted by หมี่เป็ดสิวะ! , ผู้อ่าน : 332 , 17:22:45 น.   | หมวดหมู่ : ก๊าบ ก๊าบ กวี  
พิมพ์หน้านี้


บทกวีจากกีตาร์ เขาคือ หงา คาราวานคือบทกวีมีทำนองสวยนักวรรคทองเพลงของหงาบนทิศทางดนตรีหลายปีมาบทกวี กีตาร์ คาราวานทุกทุกการโถมถาประชาชนทุกทุกหนเพลงสู้จะกู่ขานทุกทุกครั้งย่อมย้ำเป็นตำนานงามงดจดจารนิรันดรคือเพลงถั่งโถมโหมแรงไฟแด่เจ้าดอกไม้ , หยุดก่อนคือสุรชัย จันทิมาธรฟ้า บ่ กั้น ,หนุ่มพเนจร,จะคืนรังคืนสู่ บ้านนาสะเทือนเพลง เดือนเพ็ญ มุกยังสุกปลั่ง๖๐ ปียังล้นเปี่ยมพลังพระเจ้าหัวฟูยังสบายดีดอกไม้ให้คุณ “ห....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 22 เมษายน 2551
ผู้ ยื น อ ยู่ ใ ต้ ร่ ม พิ กุ ล
Posted by หมี่เป็ดสิวะ! , ผู้อ่าน : 346 , 20:53:49 น.   | หมวดหมู่ : ก๊าบ ก๊าบ กวี  
พิมพ์หน้านี้


๑).แผ่วมาจากทิศที่มิมีทิศเงียบสนิทการเคลื่อนการเลื่อนไหลสูงลิ่วสุดแดนและแสนไกลมาเพื่อการผ่านไปอย่างไร้รอยทอดเพียงเงาลงหล้าขณะหนึ่งแดดซึ่งแสดสดก็ถดถอยขณะกลุ่มฟูฟ่องนั้นล่องลอยลมวอยวอยก็พัดจนกระจัดกระจายรายฟ้าเป็นกระจุก-กระจุกกระจุกบรรทุกอัดแน่นใยแสนสายเกลื่อนนวลลิบลิ่วพลิ้วพรายเหมือนฝ้ายใยแสนแฟ้นม้วนแล้วรอการผ่านมาอีกคราครู่สักเสียงอู้ระงมแห่งลมหวนให้รายฟ้าลุ่ยลุ่ยด้วยปุยนวลเป็นขบวนระลอกมวลดอกไม้๒).เด....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 21 มีนาคม 2551
กิ่ ง ก ม ล
Posted by หมี่เป็ดสิวะ! , ผู้อ่าน : 306 , 19:54:42 น.   | หมวดหมู่ : ก๊าบ ก๊าบ กวี  
พิมพ์หน้านี้


๑).ตรงเส้นที่แยกฟ้าออกจากโลกลมโยกเมฆขาวจนกราวฟ่อนเป็นเส้นเรียบราบระนาบนอนตัดซ้อนกลมกลืนเป็นผืนเดียว......................บรรจบเส้นแบ่งรุ้งแวงพาดเลียดดาดพรายคลื่น - ฟ้าผืนเขียวปีกบางกางผกเจ้านกเปรียวโฉบเลี้ยวเฉี่ยวเวียนเฉวียนเรือ                                                 ๒).กิ่งกมล-มีเหตุผลใดหรือที่ควรเชื่อ?โมกหอมกิ่งสานไขว้ก้านเครือสวยขาวพราวเพรื่อเต็มเนื้อตา.........................พร้อมบุหรี่....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 19 มีนาคม 2551
หลังการแตกสะเก็ดของดวงดาว
Posted by หมี่เป็ดสิวะ! , ผู้อ่าน : 295 , 20:50:20 น.   | หมวดหมู่ : ก๊าบ ก๊าบ กวี  
พิมพ์หน้านี้


หลับตาสิ-  แล้วดิ่งลงลึกไปในเงามืดของความฝัน  ดวงดาวล้านดวงกำลังสุกปลั่งสว่างไสว   และกาแลกซี่กำลังเปลี่ยนระนาบ   ได้ยินไหม?   เสียงแตกสะเก็ดของดาวบางดวง   ก่อนร่วงลิ่วกราวลงมาพื้นโลกบนดิน-  บนพื้นดินที่เธอเหยียบยืน    ด้วยกระโปรงขาวลูกไม้สีชมพูและหมวกปีกกว้าง   ลมแม่น้ำคร่ำคร่าหอบพัดกลิ่นหอมของดอกไม้ไร้ชื่อมาแต่ตลิ่ง   ดอกลำพูบานแล้วหลังทุ่งหญ้าเวิ้งว้างดอกสดไปจรดขอบโลก   ตรงที่แดดกำลังอัสดงแดงจัดจ้....

อ่านต่อ


/2
นิพพานในร้านหมี่เป็ดศิริวัฒน์

อ่านบทกวีนิพพานในร้านหมี่เป็ดศิริวัฒน์ เมื่อ ๒๙ สิงหาคม ๒๕๕๐ ที่โรงแรมโอเรียนเต็ล

View All
<< พฤศจิกายน 2008 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30