วันอาทิตย์ ที่ 13 กรกฎาคม 2551
สุดดิน..
Posted by
หมี่เป็ดสิวะ!
,
ผู้อ่าน : 165
, 17:14:54 น.
| หมวดหมู่ :
ความ(ไม่)เรียง
พิมพ์หน้านี้
|
สุดดินคือถิ่นน้ำ เขตคามไทยสุดแนว เราถอยไปไม่ได้อีกแล้ว ผืนถิ่นสิ้นแนว ทะเลกว้างใหญ่ ชาติไทยในเก่ากาล ถูกเขารานย่ำใจ เคยเสียน้ำตามากเพียงไหน เสียเนื้อเลือดเท่าไร ชาวไทยจำได้ดี เราถอยมาอยู่แสนไกล รวมเผ่าไทยอยู่อย่างเสรี พระสยามทรงนำโชคดี ผืนดินถิ่นนี้คือแผ่นดินทอง ไม่มีที่แห่งไหน ให้ไทยไปจับจอง เราถอยไปไม่ได้พี่น้อง ใครคิดมาแย่งครอง ผองไทยจงสู้ตาย....
|
วันอาทิตย์ ที่ 9 ธันวาคม 2550
พัฒนาการของสกุลวรรณกรรม
Posted by
หมี่เป็ดสิวะ!
,
ผู้อ่าน : 421
, 19:01:58 น.
| หมวดหมู่ :
ความ(ไม่)เรียง
พิมพ์หน้านี้
|
ดูเหมือนปัจจุบัน วรรณกรรมกับสังคมจะแยกห่างออกจากกันสิ้นเชิง ไม่สอดคล้องผูกพันเหมือนเช่นเคยเป็นและควรเป็น คล้ายๆมันจะเป็นความแปลกแยกแปลกหน้าต่อกัน มันเกิดอะไรขึ้น? เรื่องนี้คงต้องพูดกันยาว ตั้งแต่เรื่องของจักรวรรดินิยมวัฒนธรรมข้ามชาติที่รุกรานเข้ามา เรื่อยไปจนกระทั่งเรื่องของโครงสร้างการเมืองเศรษฐกิจสังคม กระแสโลกาภิวัตน์และทุนนิยม มันเป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ วรรณกรรมคือเรื่องราวบอก....
|
วันพุธ ที่ 17 ตุลาคม 2550
สุนทรพจน์ในวันรับรางวัลซีไรต์
Posted by
หมี่เป็ดสิวะ!
,
ผู้อ่าน : 332
, 10:29:48 น.
| หมวดหมู่ :
ความ(ไม่)เรียง
พิมพ์หน้านี้
|
 Photo : 17poets.comสุนทรพจน์เล็กๆข้าพเจ้าเป็นคนต่ำต้อย เกิดและเติบโตมาอย่างเงียบๆในดินแดนที่เจริญรุ่งเรืองด้วยศิลปวัฒนธรรมซึ่งถูกปิดซ่อนอย่างอลหม่าน และตระการไปด้วยขบวนคาร์นิวัลล์ในทุกเทศกาลรื่นเริง ขายบะหมี่เป็ดตุ๋นยังชีพมาตั้งแต่รุ่นพ่อ มองเห็นบ้านเกิดและผู้คนเปลี่ยนแปลงไปตามการโคจรของดวงจันทร์ ข้าพเจ้าเฝ้ามองปรากฏการณ์เหล่านั....
|