เดือน ธันวาคมนี้ก็ใด้กลับบ้านที่เมืองไทยแล้ว

อยากกลับไปที่บ้านหาลุงและพี่ๆลูกลุงที่เมืองไทย

ปีนี้ดีใจที่สุดเลยจะใด้ไปฉลองปีใหม่ที่บ้านเกิด  ที่รักก็ไม่ค่อยสบายเท่าใหร่

พักนี้ดูเขาพูดน้อยลงไปมากเพราะ สุขภาพไม่ค่อยดี คุณหมอมาป่วยเอง

ดูแย่กว่า เวลารักษาคนไข้มากนัก

.......

รอวันนับวันที่จะใด้กลับบ้าน ไปเดินที่สวนและภูเขา ที่รักจะใด้พักผ่อนแบบจริงจังสักครั้ง

วันนี้เราคุยกันถึงตอนที่รัก เกษียรและไม่ต้องทำงานอีก อยากไปอยู่บ้านหลังเล็กๆที่เมืองไทย

อยู่กันสองคน ปลูกดอกไม้ต้นไม้ ไปตามประสา เราใด้แต่ภวานาให้ที่รัก มีอายุยืนยาวและตัวเองด้วย

และหวังว่ามันก็คงจะเป็นแบบนั้น

........

เหมือนคนที่หวาดกลัวไปหมดทุกอย่าง เพราะเราเกิดมาไม่มีพ่อ

อยู่กับแม่ที่เป็นทั้งพ่อและพี่และเพื่อน แล้วก็มามีที่รัก ที่คอยเอาใจใส่ดูแล

จริงๆคนเราก็ไม่ควรจะคิดอะใรใว้ล่วงหน้า

ยอมรับว่าหวาดกลัว ตอนนี้ที่นั่งพิมไดอารี่ ก็ แอบมองที่รักบ่อยๆ

เพราะเขานอนดูทีวี ข้างๆ

ผู้ชายคนนี้ คือทุกสิ่งทุกอย่างของชีวิต และเป็นสิ่งมีค่า เพราะเกิดมา ไม่เคยคิดว่าจะใด้เจอคนแบบนี้

ถึงอายุเราห่างกันมากมาย แต่ เราก็รักกัน อยู่กับเขา เหมือนพี่เหมือนเพื่อนและพ่อ.

.........

กลับเมืองไทยเที่ยวนี้จะพาที่รักไปทำบุญที่วัด ให้เขาโชคดีมีอายุมั่นยืนยาว.

ไกล้ถึงวันใด้กลับบ้านแล้วจริงๆสินะ.. ดีใจจัง