เวิน เจี่ย เปา นายกรัฐมนตรีจีน ได้ประกาศอย่างชัดเจนในโอกาสครบรอบ 15 ปีของความสัมพันธ์ระหว่างจีนกับอาเซียน ว่ารัฐบาลจีนจะเสริมสร้างและขยายความร่วม มือทางเศรษฐกิจ-การค้าและการลงทุนกับกลุ่มอาเซียนให้มากขึ้นอย่างต่อเนื่อง

                ทั้งนี้โดยรัฐบาลจีนจะอัดฉีดเงินทุนมากกว่า 5,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อสนับ สนุนและส่งเสริมให้รัฐวิสาหกิจและบริษัทเอกชนของจีนหลั่งไหลเข้ามาลงทุนด้านต่างๆร่วมกับกลุ่มธุรกิจใน 10 ประเทศสมาชิกอาเซียนให้มากขึ้นในตลอดช่วง 1 ปีต่อไปนี้

ยิ่งไปกว่านั้น นายกรัฐมนตรีจีนยังได้ยืนยันอย่างแข็งขันด้วยว่าเป้าหมายสำคัญ ที่สุดของรัฐบาลจีนในการเสริมสร้างร่วมมือกับอาเซียนในระยะต่อไปนี้ ก็คือการเป็นหุ้น ส่วนระหว่างกันอย่างแท้จริง โดยเฉพาะอย่างยิ่งนับจากนี้ไปจนถึงปี 2010 นั้นรัฐบาลจีนได้มองไปถึงการทำให้เขตการค้าเสรีระหว่างจีนกับอาเซียนเกิดขึ้นให้ได้อย่างแท้จริง

                ทั้งนี้โดยถึงแม้ว่าจีนจะเป็นฝ่ายขาดดุลการค้าต่ออาเซียนก็ตาม แต่สำหรับในวันข้างหน้าแล้วย่อมจะแตกต่างออกไปอย่างแน่นอน เพราะถ้าหากเขตการค้าเสรีเกิดขึ้นได้จริงนั้นย่อมหมายถึงผลประโยชน์อย่างมหาศาลที่จีนจะได้รับกลับคืนมาอย่างคุ้มค่า

                ฉะนั้น จึงไม่ใช่เรื่องผิดปกติแต่อย่างใดที่รัฐบาลจีนจะแสดงบทบาทของการเป็นผู้ให้ในระยะนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การทุ่มเทให้ความช่วยเหลือแก่ประเทศสมาชิกใหม่ที่มีระดับการพัฒนาทางเศรษฐกิจต่ำกว่าประเทศสมาชิกเก่าในกลุ่มอาเซียน

                กล่าวสำหรับการให้ความช่วยเหลือแก่ลาวนั้น นับว่าเริ่มปรากฏให้เห็นอย่างเป็นรูปธรรมมากที่สุดในเวลานี้ โดยเริ่มจากการให้ความช่วยเหลือด้านงบประมาณสำหรับใช้ในการดำเนินการก่อสร้างถนนหมายเลข 3 ในแขวงหลวงน้ำทาและแขวงบ่อแก้วเพื่อเชื่อมต่อจากมณฑลหยุนหนานมายังจังหวัดเชียงรายของไทย

                โดยเคียงคู่ไปกับการก่อสร้างถนนหมายเลข 3 ซึ่งจะแล้วเสร็จภายในปี 2008 นั้น รัฐบาลจีนก็ได้สนับสนุนส่งเสริมให้เอกชนจีนหลั่งไหลเข้าไปลงทุนในด้านเกษตรกรรมใน เขตแขวงทางภาคเหนือของลาวเพิ่มมากขึ้นอย่างต่อเนื่อง ด้วยเป้าหมายที่จะพัฒนาให้ลาวกลายเป็นแหล่งผลิตวัตถุดิบให้กับโรงงานอุตสาหกรรมแปรรูปสินค้าเกษตรในภาค ใต้ของจีนเป็นสำคัญ

                ดังจะเห็นได้จากการที่ปรากฏว่ามีนักธุรกิจจากจีนเข้าไปเช่าที่ดินในเขตแขวงบ่อ แก้ว แขวงหลวงน้ำทา แขวงอุดมไซ และ แขวงหลวงพระบางของลาวแล้ว คิดเป็นเนื้อที่รวมกันมากกว่า 2 แสนเฮกตาร์หรือกว้างกว่า 1.2 ล้านไร่เพื่อทำการปลูกยางพารา อ้อย ข้าวโพด และ ถั่วชนิดต่างๆ

                พร้อมกันนี้ รัฐบาลจีนก็ยังได้ให้ความช่วยเหลือแก่รัฐบาลลาว ในการดำเนินการสำรวจแหล่งทรัพยากรแร่ธาตุในทั่วประเทศนับตั้งแต่ปี 2005 เป็นต้นมา และมาถึงช่วงนี้ก็ปรากฏว่าการสำรวจได้ครอบคลุมพื้นที่ 45% ของผืนแผ่นดินทั้งหมดของลาวแล้ว

                โดยที่สำคัญยิ่งกว่านั้นก็คือการสำรวจในระยะเวลาเกือบ 3 ปีมานี้ได้พบแหล่งแร่ธาตุในลาวแล้วมากกว่า 850 แหล่งและแร่ธาตุที่สำรวจพบส่วนใหญ่นั้นยังเป็นชนิดที่จีน มีความต้องการในปริมาณมากด้วย เช่นทองคำ เงิน ทองแดง ดีบุก เหล็ก ตะกั่ว สังกะสี ลิกไนต์ หินปูน และ บ็อกไซต์ เป็นต้น

                แน่นอนว่าการที่จีนได้ให้ความช่วยเหลือแก่ลาวในการสำรวจหาแหล่งแร่ธาตุนี้ก็ย่อมที่จะทำให้จีนได้รับผลประโยชน์ในระยะยาวด้วย เพราะการสำรวจฯดังกล่าวนี้ย่อมหมายถึงการมีลายแทงขุมทรัพย์อยู่ในมือที่ทำให้จีนได้เปรียบประเทศอื่นๆ ถ้าหากจะมุ่ง การลงทุนด้านเหมืองแร่ในลาวมากขึ้นในอนาคต ซึ่งในปัจจุบันนี้ก็ปรากฏว่ามีกลุ่มธุรกิจ เหมืองแร่จากจีนเข้าไปลงทุนในลาวแล้วมากกว่า 10 กลุ่ม

                ทั้งนี้ยังไม่นับรวมไปถึงการหลั่งไหลของกองทัพแรงงานจีนที่เข้าไปในลาวเพิ่มขึ้นทุกขณะแต่อย่างใด และภายในระยะ 3 ปีข้างหน้านี้ กลุ่มธุรกิจจีนก็จะผุด China Town ขึ้นบนเนื้อที่ 1,000 เฮกตาร์ (6,250 ไร่) ในเขตนครเวียงจันทน์อีกต่างหาก

                ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่จีนได้รับเป็นการตอบแทนจากการแสดงบทบาทของการเป็นผู้ ให้แก่ลาวนี้ ก็คือการได้รับอนุมัติจากรัฐบาลลาวในอันที่จะวางแนวสายส่งกระแสไฟฟ้าจากโครงการเขื่อนขนาดใหญ่อย่างน้อย 8 โครงการในมณฑลหยุนหนานผ่านแขวงภาค เหนือของลาวเข้ามาในภาคเหนือของไทย

                โดยเป้าหมายในระยะยาวของจีนในการวางแนวสายส่งกระแสไฟฟ้าผ่านลาวดัง กล่าวนี้ก็คือการขายกระแสไฟฟ้าให้กับประเทศไทย ซึ่งก็เป็นเป้าหมายอย่างเดียวกันกับลาว อันหมายถึงการเป็นคู่แข่งในตลาดเดียวกันในอนาคตนั่นเอง

                ส่วนการให้ความช่วยเหลือแก่กัมพูชานั้น ก็ดูเหมือนว่าจะไม่แตกต่างกับการที่ได้ให้ความช่วยเหลือแก่ลาวแต่อย่างใด กล่าวคือการมุ่งเน้นในด้านการเกษตรเพื่อส่งเสริมให้เกษตรกรเขมรทุ่มเทให้กับการปลูกพืชที่เป็นวัตถุดิบให้กับโรงงานอุตสาหกรรมในจีน

                พร้อมกันนี้ รัฐบาลจีนยังได้ตกลงให้ความช่วยเหลือแก่รัฐบาลกัมพูชาในการดำ เนินการพัฒนาปรับปรุงทางรถไฟเพื่อเชื่อมต่อกับเวียดนามและไทย แล้วเชื่อมต่อไปยังมาเลเซียและสิงคโปร์ แต่ในเรื่องเดียวกันนี้กลับปรากฏว่ารัฐบาลจีนไม่ได้พูดคุยกับทาง การลาวแต่อย่างใด ทั้งนี้โดยเชื่อว่าเป็นเพราะในลาวไม่มีทางรถไฟเหมือนในกัมพูชาอันจะเป็นผลทำให้การพูดถึงทางรถไฟกับทางการลาวนั้นต้องใช้เงินทุนอย่างมากนั่นเอง

                แต่ถึงกระนั้นจีนก็ได้เลือกในแนวทางของการพัฒนาการขนส่งสินค้าและโดยสาร ทางน้ำในแนวแม่น้ำโขงร่วมกับลาวเป็นหลักเนื่องเพราะการขุดร่องน้ำลึกและการระเบิดแก่งหินออกไปจากเส้นทางเดินเรือในแนวแม่น้ำโขงจากมณฑลหยุนหนาน ลงมายังเขตสามเหลี่ยมทองคำระหว่างพม่า-ลาวและไทย ซึ่งใช้งบประมาณไปเพียง 5 ล้านดอลลาร์ สหรัฐเท่านั้นก็สามารถเดินเรือได้ตลอดทั้งปีแล้ว

                โดยถึงแม้ว่าการเดินเรือดังกล่าวจะยังคงไม่สามารถทะลุทะลวงไปถึงหลวงพระบางของลาวได้ตามแผนการที่วางไว้ เพราะถูกองค์กรอนุรักษ์สภาพแวดล้อมธรรมชาติในไทยประท้วงอย่างต่อเนื่องก็ตาม แต่การลงทุนไปเพียง 5 ล้านดอลลาร์สหรัฐของจีนดังกล่าวนั้นก็ได้สร้างผลประโยชน์กลับคืนไปจีนได้อย่างมากมายแล้วในช่วง 5 ปีมานี้

                ทั้งนี้เพราะเรือขนส่งสินค้าที่แล่นไป-มาระหว่างมณฑลหยุนหนานกับสามเหลี่ยม ทองคำนั้นต่างก็ล้วนแล้วแต่เป็นเรือของจีนทั้งสิ้น

แน่นอนว่าในวันนี้เขตการค้าเสรีระหว่างจีนกับอาเซียนยังไม่เกิดแต่การค้าเสรีใน แนวแม่น้ำโขงระหว่างจีนกับไทยโดยผ่านลาวกับพม่านั้นได้เกิดขึ้นแล้ว และผลพวงของมันในเวลานี้ก็คือเกษตรกรนับแสนครอบครัวในพื้นที่ภาคเหนือของไทยกำลังจะมุ่งหน้าไปสู่การล้มละลาย เพราะไม่สามารถแข่งขันกับสินค้าเกษตรราคาถูกจากจีนได้เลย

ส่วนผลพวงจากการระเบิดแก่งหินออกไปจากเส้นทางเดินเรือขนส่งสินค้าในแนวแม่น้ำโขงนั้น ก็ปรากฏว่าประมงชาวบ้านทั้งในฝั่งลาวและไทย สามารถจับปลาได้ลดลงจากเดิมมากกว่าครึ่ง ในขณะที่พื้นที่ริมตลิ่งของแม่น้ำโขงก็ถูกกระแสน้ำซัดพังทลายเป็นระยะทางยาวมากกว่า 300 กิโลเมตรทั้งในฝั่งลาวและฝั่งไทยในตลอดช่วง 1 ปีมานี้

ทั้งหมดนี้ยังไม่นับรวมไปถึงปัญหาน้ำท่วมที่รุนแรงมากขึ้นทุกๆปี เช่นเดียวกันกับ ปัญหาภัยแล้งที่เกิดขึ้นอย่างกว้างขวางทั้งในพม่า ลาว ไทย กัมพูชา และเวียดนาม โดยที่บรรดานักอนุรักษ์ฯเชื่อว่าเป็นเพราะการเปิด-ปิดประตูเขื่อนขนาดใหญ่ในจีน

แต่ถึงกระนั้นทางการจีนก็ได้ตอบโต้อย่างผู้ให้ว่าเขื่อนขนาดใหญ่ในจีนนั้นมีส่วน อย่างสำคัญในการช่วยบรรเทาปัญหาน้ำท่วมในเขตตอนล่างของลุ่มแม่น้ำโขง เพราะได้ช่วยเก็บกักน้ำไว้ในปริมาณมากในช่วงฤดูฝน และในช่วงฤดูแล้งนั้นก็มีส่วนช่วยบรรเทาปัญหาภัยแล้งด้วยการปล่อยน้ำจากเขื่อนลงมาให้เขตตอนล่างของลุ่มน้ำนั่นเอง!!!

ทรงฤทธิ์ โพนเงิน